Οι αλλαγές που φέρνει το Τοπικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο για την προσέλευση των θεατών στις καλοκαιρινές εκδηλώσεις του Ρωμαϊκού Ωδείου της Πάτρας μπορεί να είναι προς την σωστή κατεύθυνση, όμως φέρνουν στο προσκήνιο και πάλι ένα ζήτημα το οποίο παρόλο που είναι γνωστό εδώ και χρόνια, δεν έχει λυθεί. 

Το ζήτημα αυτή έχει να κάνει με την διαμόρφωση ή τη δημιουργία ενός άλλου χώρου εκτός του Ρωμαϊκού Ωδείου της Πάτρας που να είναι σε θέση να φιλοξενήσει σημαντικές παραγωγές τους καλοκαιρινούς μήνες.

Η προσέλευση των θεατών με βάση τους κανονισμούς που θέτει από εδώ και στο εξής για το φετινό καλοκαίρι το Τοπικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (της υπηρεσίας που πλέον θα έχει την αρμοδιότητα για την χρήση του Ρωμαϊκού Ωδείου, παίρνοντας την από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο), θα είναι μειωμένη σε σύγκριση με τα περασμένα χρόνια. 

Με βάση τους όρους του ΤΑΣ οι θεατές θα κάθονται ανά δεύτερο διάζωμα, έτσι ώστε να μην υπάρχει κανένας κίνδυνος για την ασφάλεια τους, τόσο κατά την έλευση, όσο και μετά το τέλος των παραστάσεων. Το γεγονός αυτό σημαίνει ο ο αριθμός των εισιτηρίων για κάθε εκδήλωση μειώνεται στους 1.063 θεατές. Αυτό είναι ο ανώτερος αριθμός χωρητικότητας του Ρωμαϊκού Ωδείου για τις φετινές εκδηλώσεις. 

Η αλλαγή αυτή μειώνει σημαντικά την εμπορική δυναμική της κάθε παραγωγής. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι με τα μέχρι τώρα δεδομένα ο αριθμός που γέμισε το Ρωμαϊκό Ωδείο στις sold out παραστάσεις έφτανε τους 1200 με 1300 θεατές και σε ορισμένες περιπτώσεις τους 1.400. Κατά συνέπεια μειώνονται οι δυνατότητες για κάθε παραγωγή για να βγάλει ένα κέρδος ή έστω να μην μπει μέσα από την εκδήλωση. 

Τους νέους όρους τους υποδέχτηκαν θετικά τόσο ο Πολιτιστικός Οργανισμός του Διεθνούς Φεστιβάλ Πάτρας, όσο και ο Οργανισμός Καλλιτεχνικών Πολιτιστικών Εκδηλώσεων του Φεστιβάλ Πάτρας Θεσμός Αρχαίου Δράματος. Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή αναμένεται να οδηγήσει σε δύο βασικά αποτελέσματα:

Πρώτον απαγορεύει την φιλοξενία στο Ρωμαϊκό Ωδείο της Πάτρας μεγάλων παραγωγών, σημαντικών καλλιτεχνών από την Ελλάδα ή από το εξωτερικό και δεύτερον αναγκάζει τις όποιες παραγωγές αποφασίσουν τελικά να έρθουν στην αχαϊκή πρωτεύουσα για να παρουσιάσουν την δουλειά τους να αυξήσουν το εισιτήριο. 

Από τη στιγμή όμως που οι οικονομικές δυνατότητες του κοινού της Πάτρας είναι περιορισμένες και οι πολιτιστικοί φορείς της πόλης το γνωρίζουν αυτό και το σέβονται, το βασικό αποτέλεσμα είναι μάλλον το πρώτο. Πλέον οι μεγάλες και ακριβές παραγωγές δύσκολα θα έρχονται στην Πάτρα.

Η υψηλή μορφής τέχνη "απομακρύνεται"

Και εδώ έρχεται το θέμα της δημιουργίας ενός δεύτερου πολιτιστικού χώρου που αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει στην Πάτρα. 

Αρκετοί καλλιτέχνες θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το Παμπελοποννησιακό Στάδιο. Γνωρίζοντας όμως ότι υπάρχει το Ρωμαϊκό Ωδείο στην Πάτρα θεωρούν μία πρόταση για το Στάδιο ότι υποτιμά την καλλιτεχνική τους αξία. Κατά συνέπεια θέλουν το Ρωμαϊκό Ωδείο, διαφορετικά προσπερνούν την Πάτρα στις περιοδείες τους. 

Το Εργοστάσιο Τέχνης δεν έχει γίνει όμως και να κατασκευαστεί ο χώρος έχει μόλις 800 θέσεις, κάτι που εμπορικά δεν δίνει την δίνει την δυνατότητα στις μεγάλες παραγωγές να φιλοξενηθούν εκεί. Το ίδιο ισχύει για το Συνεδριακό Κέντρο του Πανεπιστημίου, αλλά και για τα έργα που είναι να γίνουν στο Καρναβαλικό Μουσείο στα Παλαιά Σφαγεία και την ΑΣΟ. 

Χρειάζεται η διαμόρφωση ενός χώρου που να απευθύνεται αποκλειστικά σε θεατρικές ή σε μουσικές εκδηλώσεις, ενός χώρου για να μπορεί να προσελκύσει εμπορικά ακριβές παραγωγές και μεγάλα ονόματα θα πρέπει να είναι χωρητικότητας από 8.000 θεατών και πάνω. Τέτοιο ανοικτό θέατρο ή ένας αντίστοιχος συναυλιακός χώρος δεν υπάρχει στην Πάτρα. 

Και το χειρότερο είναι ότι δεν υπάρχουν στον ορίζοντα οι προοπτικές για την δημιουργία ενός τέτοιου χώρου. Ποιος θα αναλάμβανε την χρηματοδότηση του; Ποιος θα προχωρούσε σε μια τέτοια επένδυση αυτή την εποχή; Χρειάζεται όμως να βρεθεί μία λύση στο ζήτημα αυτό καθώς θα δώσει μία άλλη πολιτιστική πνοή στην Πάτρα. 

Πόσο μάλλον τώρα που οι καταστάσεις στο Ρωμαϊκό Ωδείο και γενικότερα στην χρήση αρχαιολογικών χώρων (το Κάστρο δεν δίνεται για συναυλίες και εκδηλώσεις εδώ και χρόνια) έχουν γίνει πιο αυστηρές. Διαφορετικά οι ακριβές παραγωγές που συνήθως προσδίδουν και μία υψηλής ποιότητας τέχνης θα αφήνουν την Πάτρα στην άκρη.