Κάτι ο καιρός κάτι οι υποχρεώσεις φτάσαμε στα μέσα Ιουνίου για να ξεκινήσουμε τα πρώτα μπάνια!

Είναι κι αυτή η απότομη ζέστη που έκανε την ανυπομονησία για να μπούμε στη θάλασσα ακόμα μεγαλύτερη. Πρώτο μπάνιο λοιπόν και αφού οδήγησες αρκετή ώρα, έκανες κάποιες βόλτες για να βρεις να παρκάρεις είσαι επιτέλους στη θάλασσα.

Αφού κουβάλησες την ομπρέλα, την τσάντα με τα είδη θαλάσσης, τα καρεκλάκια μέσα στην ζέστη έχει μείνει μόνο να στερεώσεις την ομπρέλα. Είναι εκείνη η στιγμή που σκύβεις και μια ύπουλη σταγόνα ιδρώτα μπαίνει στο μάτι σου, σε τσούζει και θολώνει τη ματιά σου.

Όμως είσαι έτοιμος να μπεις στη θάλασσα, να δροσιστείς και τότε μια σκέψη σε ταράζει: δεν έχω βάλει αντηλιακό. Και είναι που πρέπει να δώσεις και το παράδειγμα στα παιδιά. Είναι αυτά τα αντηλιακά που βάζεις στα πρώτα μπάνια που είναι σαν γύψος. Τα παιδιά γελάνε: «Μπαμπά, σαν φάντασμα είσαι! Άπλωσε το αντηλιακό!»

Δεν πρέπει να μπεις στη θάλασσα, πρέπει να περάσει λίγη ώρα. Η παράλια έχει κόσμο· είμαστε όλοι άσπροι ακόμα σαν Σκανδιναβοί, πλάκα έχει.
Τα τελευταία χρόνια είναι πολύ λίγοι εκείνοι που έχουν το λεγόμενο «επαγγελματικό μαύρισμα» χεριά, πόδια κάτω από τα γόνατα, σβέρκος, πρόσωπο.

Είναι μια προσφορά της κρίσης ενάντια στις διακρίσεις στις παραλίες! Χαμογελάς, είναι εκείνη η φευγαλέα σκέψη ότι δεν σκέφτηκαν ακόμα να ιδρύσουν καμία ΜΚΟ ενάντια στις διακρίσεις από το ταξικό μαύρισμα!

Έχεις κάνει την πρώτη βουτιά, νιώθεις πραγματικά υπέροχα, αλλά την ηρεμία σου την ταράζει η φωνή της κυρίας της διπλανής παρέας: «Παιδιά, ελατέ εδώ! Όχι άλλο στον ήλιο, κατακόκκινοι γίνατε!

Τα παιδιά κάθονται στον ίσκιο, έχουν κόκκινες μύτες, κόκκινη πλάτη κτλ. Το κόκκινο από τον ήλιο είναι επικίνδυνο δεν σηκώνει αμφιβολία!
Μετά από λίγο ένας ηλικιωμένος κύριος βγαίνει από τη θάλασσα, χαιρετάει φωναχτά κάποιους γνωστούς του κι αρχίζει να βρίζει κάποιο πολιτικό χωρίς να μπορώ να καταλάβω ποιον. «Μαύρο, μαύρο τους αξίζει», φωνάζει. «Να τους μαυρίσουμε!»

Καθώς είναι και κάτασπρος έχει και αυτό την πλάκα του. Δίπλα μια άλλη κυρία, κρατώντας το κινητό, ρωτάει τους άνδρες αν θα γίνει πόλεμος.

Ρίχνεις μια ματιά, οι περισσότεροι με ένα κινητό στο χέρι διαβάζουν. Αλλεπάλληλες στρώσεις πολιτικού αντιηλιακού σκέψης, μην τυχόν και κοκκινήσει η σκέψη! Κάτι που είναι επικίνδυνο, δεν σηκώνει αμφιβολία… για το σύστημα!

Ένα παιδί εκμεταλλεύεται την κατάσταση τρέχοντας ξαναπέφτει στη θάλασσα, η μάνα του φωνάζει! Επιστροφή. Συναντάς τον πρώτο πάγκο με καρπούζια. Να πάρω ένα καρπούζι, αναρωτιέσαι. Είναι καλά αυτή την εποχή; Λένε ότι πρέπει να μπει ο Ιούλιος για να είναι καλά τα καρπούζια.

Θα πάρεις, το αποφάσισες! Σταματάς σε έναν πάγκο, η κυρία εξυπηρετεί κάποιους άλλους. Είναι εκείνη στιγμή αμηχανίας που πρέπει να κάνεις ότι κατέχεις την τέχνη να επιλέγεις το καλό καρπούζι. Να το πάρεις στα χεριά σου και να το χτυπήσεις και από τον ήχο να καταλάβεις; Ναι, αλλά πόσες φορές σε γέλασαν αυτά που άκουσες, αυτά που σου είπαν;

Να δεις το κοτσάνι λένε , αν είναι φρέσκο. Ναι, αλλά πόσες φορές κάποιοι προσποιήθηκαν το νέο, το φρέσκο και τελικά ήταν μια από τα ίδια. Έρχεται η κυρία. «Λέω να πάρω ένα καρπούζι», της λέω «αλλά δεν είναι και η εποχή για καλά καρπούζια και δεν ξέρω.

Η κυρία παίρνει ένα μαχαίρι, κόβει το καρπούζι στο κέντρο και βγάζει ένα κομμάτι. «Κοίτα», μου λέει «κατακόκκινο, δοκίμασέ το και θα δεις. Μόνο έτσι είσαι σίγουρος ότι είναι καλό!».

Στο σπίτι αυτό που λατρεύω όταν παίρνω καρπούζι είναι η στιγμή που ανοίγω το ψυγείο και συνειδητοποιώ ότι δεν χωράει! Ή μάλλον χωράει αλλά θα πρέπει να αλλάξει η «τάξη πράγματων», να ξεβολευτούν τα άλλα φρούτα, να αλλάξουν θέση τα τυριά κτλ. Είναι ένα ωραίο κατακόκκινο καρπούζι, αξίζει ξεβολευτείς από τη συνήθεια.

Κυριακή 7 Ιουλίου ψηφίζουμε. Το πρωί για μπάνιο αντηλιακό βαλέ, είπαμε το κόκκινο του ήλιου δεν κάνει καλό. Απόφυγε μέχρι τότε τα αντηλιακά σκέψης ούτε αυτά θα σου κάνουν καλό. Εμπιστεύσου όσους δεν σου είπαν μόνο λόγια, όσους δεν προσποιήθηκαν αλλά σου άνοιξαν την καρδιά τους.

Την κατακόκκινη καρδιά τους στα εργοστάσια, στις γειτονιές, στα σχολεία, στις σχολές και όπου αλλού. Τα σποράκια από το κατακόκκινο καρπούζι μην τα πετάς. Ό,τι και να γίνει στις εκλογές θα χρειαστούν το επόμενο διάστημα για να καρπίσει το κίνημα που θα αντισταθεί στις αντιλαϊκές πολιτικές τους.
Κ..όκκινη Κ..ατακόκκινη Ε..λπίδα!!!