Δεν προσφέρει τίποτε στον Κοινοβουλευτισμόν, αλλ΄ απεναντίας δημιουργεί  προβλήματα, ο τρόπος εκλογής και όχι τα άτομα τα οποία πολλάκις είναι υπεράξια. Έχει  καταστεί μέσον απολύτου εξυπηρετήσεως φίλων, ώστε να καταστούν Βουλευτές έστω και αν δεν έχουν τα αναγκαία προσόντα. Χωρίς να έχουν την έγκριση του κυριάρχου Λαού, αυτομάτως γίνονται εκπρόσωποί του, άνευ ίχνους δοκιμασίας. Το Σύνταγμα στο άρθρον 51 παρ 3 ορίζει ρητώς. «Οι Βουλευτές εκλέγονται με άμεση, καθολική και μυστική ψηφοφορία». και σε άλλη διάταξη κάνει μνείαν για τους Βουλευτές Επικρατείας. Η πρόσθετη αυτήν αναφορά είναι κατοχύρωση της ανθρωπίνης ευνοίας έναντι ορισμένων ατόμων. Κάποιοι δηλαδή φρόντισαν ώστε η δυνατότητα να εκλέγομεν τους φίλους μας για Βουλευτές να έχει Συνταγματικήν ισχύν!! Η πρόσθετη αυτή πράξη δεν έπρεπε να τεθεί. Πρόκειται για ενέργειαν καταχρηστικήν. Και αυτό αποδεικνύεται περιτράνως κάθε φορά που έχομεν Βουλευτικές εκλογές. Δώδεκα άτομα προτείνονται από κάθε αρχηγόν πολιτικής  παρατάξεως. Και δεν είναι απλώς η πρόταση. Είναι η πρόταξη που έχει σημασία. Η σειρά κατατάξεως δοθέντως ότι εκλέγονται αναλόγως της εκλογικής δυνάμεως του Κόμματος. Και όσον πιο φιλικώς κείται προς τον Αρχηγόν τόσον σίγουρον είναι ότι θα εκλεγεί αφού θα του δώσει σειράν πιθανώς εκλόγιμην: Φίλοι, συγγενείς ευθέως ή εξ αγχιστείας, γνωστοί, γνωστές, αφανείς χρηματοδότες ή καθ΄ οιονδήποτε τρόπον ευεργετήσαντες το Κόμμα ή τον Αρχηγόν γίνοται Βουλευτές χωρίς ο Λαός να τους έχει επιλέξει. Η επιλογή για την θέση αυτήν είναι και πολλές φορές κεκαλυμμένην με κάποιου είδους εκδίκηση. Αν κάποιος καταταγεί στην δωδεκάτην θέση σίγουρα δεν θα εκλεγεί ποτέ.

Πολλάκις έχομεν διερωτηθεί γιατί να υπάρχει αυτός ο θεσμός. Απάντηση καμμία, αφού όλοι οι πολιτικοί «βολεύουν» με αυτόν τον  τρόπον οικείους και γνωστούς και τους καθιστούν Βουλευτές εκ του μηδενός. Αρχικώς ο θεσμός είχε επιτυχίαν διότι προτεινόταν άτομα κύρους. Αργότερα έγινε κατάχρηση του θεσμού.

Αν θα διατηρηθεί ο θεσμός του Βουλευτού Επικρατείας, οι υποψήφιοι να εκλέγονται από το σύνολον του Ελληνικού Λαού, όπως  οι Ευρωβουλευτές και με ορισμένες προΰποθέσεις. Τότε όντως δικαίως  θα λέγονται Επικρατείας, σε αντίθεση με σήμερον που είναι δοτοί.