Έκλεισε ένας χρόνος σχεδόν από την ημέρα που η Αστυνομία, μετά από τις αποφάσεις που είχε πάρει το κράτος και η πολιτεία, προχώρησε σε μαζική εκκένωση των δύο άτυπων καταυλισμών που είχαν δημιουργηθεί στο χώρο της ΑBEJ και του πρώην εργοστασίου του Λαδόπουλου. 

Τι έχει αλλάξει όμως από τότε μέχρι σήμερα και ενώ φτάνουμε στις Ευρωεκλογές για μια Ευρώπη που μετέτρεψε τη χώρα μας σε αποθήκες ψυχών, κλείνοντας τα σύνορά της; Σχεδόν τίποτα που να αφορά τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και της διαμονής των προσφύγων στη χώρα μας.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ελλάδα που καθοδηγείται από τις αποφάσεις αυτής δεν έχει αναλάβει τις πρωτοβουλίες εκείνες που θα μπορούσαν να έδιναν λύσεις στα θέματα που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες, δυσκολεύοντας έτσι ακόμα περισσότερο τη ζωή τους. 

"Υπάρχει σοβαρή έλλειψη πολιτικών προστασίας των προσφύγων από το κράτος και αυτό καθιστά τους ανθρώπους αυτούς να είναι εκτεθειμένοι στα οργανωμένα κυκλώματα διακίνησης μεταναστών" τονίζει το μέλος της Κίνησης Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών, Νίκος Παπαγεωργίου. 

"Το κράτος μπορεί να μιλούσε για οργανωμένες δομές φιλοξενίας στις οποίες θα φιλοξενούνταν οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, όμως τίποτα από όλα αυτά δεν αποδείχθηκε αληθινό στη συνέχεια.

Η πραγματικότητα και η συνέχεια της μαζικής επιχείρησης εκκένωσης που έγινε τότε είναι ότι οι μετανάστες έμειναν άστεγοι και ενώ μεταξύ αυτών ήταν αρκετοί που είχαν κάνει αίτηση ασύλου και περίμεναν αυτές τις χρονοβόρες διαδικασίες που πάντα καθυστερούν". 

Οι εξελίξεις στο προσφυγικό χειροτερεύουν. Το κράτος πρόκειται να πετάξει έξω από τα σπίτια που τους είχε παραχωρήσει τις οικογένειες προσφύγων εκείνες που κατάφεραν επιτέλους να πάρουν το άσυλο. 

"Υποτίθεται ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν θεωρούνται πλέον πρόσφυγες. Και πώς θα ζήσουν; Με το ΚΕΑ που ενδεχομένως να δικαιούνται; Μιλάμε για οικογένειες με μικρά παιδιά" τονίζει ο Νίκος Παπαγεωργίου. 

"Έχει κάνει κάτι το κράτος για την εκπαίδευσή τους, για να μάθουν τη γλώσσα και να μπορούν να μπουν στην αγορά εργασίας; Τίποτα απολύτως. Οι άνθρωποι αυτοί δεν γνωρίζουν καν ελληνικά.

Πώς θα πάνε να εργαστούν; Θα αποτελέσουν και αυτοί μία φθηνή εργατική δύναμη για τα χέρια των ισχυρών, όπως οι εργάτες γης ή θα αναγκαστούν να μπουν σε παραβατικά κυκλώματα, ναρκωτικών ή λαθρεμπορίου". 

Πανελλήνιες εξετάσεις, ΣΔΕ και ομάδα ποδοσφαίρου

Στην Κίνηση τα μέλη και οι εθελοντές της είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν τον αγώνα τους. Αυτή τη στιγμή στην Πάτρα υπάρχουν γύρω στους 130 πρόσφυγες και δεκάδες άλλοι που προσπάθησαν να φτάσουν στο λιμάνι έχουν προσαχθεί στην Αθήνα.

Η Κίνηση, πέρα από τα όσα εξασφαλίζει στους ανθρώπους αυτούς για την επιβίωσή τους, τους εκπαιδεύει και τους μαθαίνει την ελληνική γλώσσα.  "Κάνουμε αυτά που κανονικά θα έπρεπε να κάνει το κράτος" τονίζει ο κ. Παπαγεωργίου.

Χαρακτηριστικό της δουλειάς που γίνεται στην Κίνηση και στη βοήθεια που δίνεται σε αυτούς τους ανθρώπους, είναι ότι δύο παιδιά από την Κίνηση, ο Ισμαήλ και ο Γιουσέφ, φέτος θα δώσουν πανελλήνιες εξετάσεις και θα διεκδικήσουν την είσοδό τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. 

Από τη νέα χρονιά πολλά από τα παιδιά της Κίνησης θα πάνε στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας και θα διδαχθούν εκεί μαθήματα της ελληνικής εκπαίδευσης. Στην Κίνηση προσπαθούν να βρουν και άλλες δράσεις προκειμένου να αναζητήσουν διεξόδους δημιουργικές για τους ανθρώπους που φιλοξενούν.

Στο πλαίσιο αυτό, θα δημιουργήσουν από τη νέα χρονιά μία ποδοσφαιρική ομάδα, ενώ θα προχωρήσουν και στην πραγματοποίηση εικαστικών δράσεων και πολιτιστικών εκδηλώσεων. 


Ανάγκη ψυχολογικής στήριξης στα παιδιά

Αυτό όμως που ακόμα δεν έχουν καταφέρει να βρουν είναι η βοήθεια ενός εθελοντή ψυχολόγου ή κάποιου ειδικού επιστήμονα.

Οι πρόσφυγες έχουν ανάγκη από μία τέτοια στήριξη, αφού οι περισσότεροι από αυτούς έχουν αντιμετωπίσει καταστάσεις που βλέπουν στους εφιάλτες τους για αρκετούς μήνες. Ερχόμενοι στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν και αυτοί την κατάσταση της απογοήτευσης, με την Ευρώπη των κλειστών συνόρων. 

Ωστόσο, το έχουν πάρει απόφαση. Δεν μπορούν να πάνε στην Ευρώπη, δεν θέλουν να γυρίσουν πίσω στην πατρίδα τους. Θα μείνουν στην Ελλάδα και η Ελλάδα θα πρέπει να βρει τους τρόπους εκείνους για να βοηθήσει τους ανθρώπους αυτούς στο να προσαρμοστούν στην ελληνική πραγματικότητα. Άλλωστε, κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος...