Μπορεί το Καρδιολογικό Συνέδριο να γίνεται στην Πάτρα και μέσα από αυτό να αναδεικνύονται διάφορες επιστημονικές και ιατρικές απόψεις υπάρχει όμως και η άλλη όψη του νομίσματος που αφορά την αχαϊκή πρωτεύουσα και όχι μόνο. 

Την ίδια στιγμή που γίνεται στην Πάτρα το 17ο Καρδιολογικό Συνέδριο, το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο παραμένει χωρίς Καρδιοθωρακοχειρουργική κλινική, κλείνοντας τον περασμένο Απρίλιο δύο χρόνια από την στιγμή που σταμάτησε να λειτουργεί.

Το όλο θέμα απασχολεί την ιατρική κοινότητα, αλλά και την διοίκηση του νοσοκομείου που έχει κάνει αρκετές προσπάθειες για την επαναλειτουργία της, εισπράττοντας όμως μέχρι ώρας μόνο υποσχέσεις από τη κυβέρνηση.

Το υπουργείο Υγείας έχει δεσμευθεί για την επαναλειτουργία της κλινικής και μάλιστα έχει θέσει ορισμένα χρονοδιαγράμματα για να ανοίξει και πάλι. Τίποτα όμως από όλα αυτά δεν τηρήθηκε και το χειρότερο είναι ότι πλέον δεν υπάρχει φως στον ορίζοντα να γίνει η ανατροπή.

Το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας που έχει έναν περιφερειακό ρόλο και εξυπηρετεί τις ανάγκες όλης της Δυτικής Ελλάδος, δεν έχει αυτή τη στιγμή μία τόσο σημαντική κλινική, με αποτέλεσμα να αναγκάζει τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν καρδιολογικά προβλήματα να πηγαίνουν σε άλλα νοσηλευτικά ιδρύματα μακριά από την πόλη. 

Με ότι κινδύνους μπορεί να σημαίνει αυτό για τη ζωή τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο καρδιολόγος γιατρός που είχε προσληφθεί στο νοσοκομείο πριν από εννέα μήνες, αναγκάστηκε να αποχωρήσει, έστω και προσωρινά, αφού δεν είχε αντικείμενο εργασίας. Το ζήτημα είναι πότε θα αλλάξει αυτή η κατάσταση. 

Το ακόμα πιο ανησυχητικό είναι ότι παρά το γεγονός ότι βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο και υπάρχει το έδαφος για πιέσεις προς αυτή την κατεύθυνση, κανείς δεν μιλάει. Κάτι που σημαίνει ότι σε πολιτικό τουλάχιστον επίπεδο η κατάσταση αυτή με την κλειστή κλινική έχει "παγιωθεί".