Όταν έχεις την αυθεντικότητα ενός καλλιτέχνη και το καλλιτεχνικό αίμα κυλάει στις φλέβες σου, τότε τίποτα δεν μπορεί να σε συγκρατήσει. 

Ο κύριος της φωτογραφίας, σύμφωνα με τα όσα πληροφορηθήκαμε, πάει εδώ και ορισμένες μέρες πάνω από τα Καλάβρυτα, απέναντι από το μνημείο των Πεσόντων, στήνοντας το καβαλέτο του, βγάζοντας έξω τα πινέλα του και έχοντας ένα σκοπό. Να ζωγραφίσει το μνημείο, εκεί που εκτελέστηκαν τον Δεκέμβρη του 1943 οι άνδρες των Καλαβρύτων από τα ναζιστικά στρατεύματα. 

Δεν έχει σημασία το αποτέλεσμα και αν το έργο αυτό έχει τα τεχνικά χαρακτηριστικά ή το αντίστοιχο αισθητικό ύφος ή τέλος πάντων αν του βγει αυτό που έχει στο μυαλό του και θα ήθελε να αποτυπώσει πάνω στο χαρτί. Σημασία έχει ο καλλιτέχνης. Ο καλλιτέχνης που δεν σταματάει να παλεύει και να προσπαθεί. 

Άλλωστε, μην ξεχνάμε κάτι. Ο Βαν Γκογκ κάπως έτσι ζωγράφισε τους Πατατοφάφους και όλα τα, ανεκτίμητης αξίας, έργα του. Έστηνε το καβαλέτο του,  έβγαζε τα χρώματα του και ζωγράφισε. Κανείς δεν του έδινε μεγάλη σημασία, κάποια μάλιστα μπορεί και να τον κορόιδευαν. Τα έργα του αναγνωρίστηκαν μετά τον τραγικό του θάνατο. Ούτε και αυτά όμως έχουν και τόση σημασία.

Αυτό που μετράει είναι η τέχνη, η ζωγραφική. Και ο άνθρωπος. 


Η φωτογραφία είναι του Ανδρέα Ανδριόπουλου

Η φωτογραφία είναι του Ανδρέα Ανδριόπουλου