Η Μαρία Φιλίππου είναι από τις ηθοποιούς που ο κόσμος έχει αγαπήσει σε μεγάλο βαθμό όλα αυτά τα χρόνια  μέσω των τηλεοπτικών αλλά και θεατρικών της ρόλων. 

Από νωρίς κατάλαβε ότι θέλει να ασχοληθεί με την υποκριτική κι έτσι αποφάσισε να κυνηγήσει το όνειρό της σπουδάζοντας στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Η πρώτη της σειρά ήρθε το 1987 στο «Κανάλι της Βαγγελίτσας» κι έπειτα συμμετείχε στους «Απαράδεκτους», ενώ γνωστή στο ευρύ κοινό έγινε μέσα από την κωμική σειρά «Εμείς κι εμείς». Έκτοτε ακολούθησαν πολλές δουλειές στην τηλεόραση και στο θέατρο. Και φέτος πρωταγωνιστεί στην καθημερινή σειρά του ALPHA «Έλα στη θέση μου».

Η αγαπημένη ηθοποιός έρχεται την Πάτρα με την παράσταση «Μπαμπά… μην Ξαναπεθάνεις Παρασκευή…» στις 4 και 5 Μαΐου για τέσσερις παραστάσεις.

Η παράσταση που έγραψε της δική της ιστορία στα θεατρικά δρώμενα και έσπασε όλα τα ρεκόρ, φέτος ολοκληρώνεται οριστικά.

Την μαύρη κωμωδία σκηνοθετεί, όπως πάντα, ο Αλέξανδρος Ρήγας, επιφυλάσσοντάς μας για άλλη μία φορά νέες εκπλήξεις…

Λίγο πριν ανέβει στη σκηνή του Θεάτρου Πάνθεον η Μαρία Φιλίππου μας μίλησε για την παράσταση και τους συνεργάτες της, αλλά και για την τηλεόραση και για την Πάτρα, που απ΄ ότι μας είπε γνωρίζει καλά!


«Οι άνθρωποι όταν χάσουν τα κεκτημένα τους, μπορούν να μεταμορφωθούν σε τέρατα»

Ρ.Ε.: Πείτε μας λίγα λόγια για την παράσταση «Μπαμπά μην ξαναπεθάνεις Παρασκευή», η οποία μετά από 11 χρόνια κλείνει τον κύκλο της.

Μ.Φ.:  Για μένα είναι η πρώτη χρονιά που συμμετέχω στην παράσταση «Μπαμπά μην ξαναπεθάνεις Παρασκευή». Όταν όμως πρωτοπαίχτηκε και την είδα, ήταν ένα όνειρο για εμένα και ήθελα πάρα πολύ να συμμετέχω, οπότε ήρθε η ώρα. Κατά τη γνώμη μου συγκαταλέγεται στις κλασικές ελληνικές επιτυχίες πια, στα κλασικά ελληνικά έργα και αυτό γιατί  πατά σε πραγματικές καταστάσεις. Μέσα από την παράσταση βλέπουμε τους ανθρώπους που επένδυσαν μόνο σε υλικά αγαθά, στις μέρες μας να  αισθάνονται πολύ εκτεθειμένοι.  Βλέπουμε τον άνθρωπο όταν αλλοιώνεται ο χαρακτήρας του, ζητώντας και άλλα, και άλλα… Είναι μια πολύ ωραία μαύρη κωμωδία που οι ήρωές της αν και πολλές φορές φεύγουν από τα δεδομένα, είναι αναγνωρίσιμοι. Φτάνουν στα άκρα, περνάνε την «κόκκινη γραμμή» και όμως αυτοί οι άνθρωποι μπορεί να είναι ο διπλανός μας ή ακόμα μπορεί να δούμε σε αυτούς και τον εαυτό μας. Γιατί  κι εμείς πολλές φορές να φτάνουμε στα άκρα και περνάμε τις κόκκινες γραμμές μας. Οι άνθρωποι όταν χάσουν τα κεκτημένα τους, μπορούν να μεταμορφωθούν σε «τέρατα». Όλη αυτή την κατάσταση η συγκεκριμένη παράσταση μας το περνά γελώντας, είναι μια πάρα πολύ μεγάλη ιστορία αυτό, οι Ρήγας και Αποστόλου έγραψαν μια διαχρονική κωμωδία.

Ρ.Ε.:Ποιός είναι ο δικός σας ρόλος μέσα σε  αυτή την μαύρη κωμωδία;

Μ.Φ.: Εγώ παίζω τη Ματούλα, η οποία είναι η καπετάνισσα του σπιτιού. Είναι αυτή που παρακολουθεί τα πάντα και προσπαθεί να δει τι ακριβώς συμβαίνει. Είναι η γυναίκα που μεταμορφώνεται σε μια αγκαλιά, που τσαντίζεται, που προσπαθεί με κάθε τρόπο να κρατήσει το σπιτικό της.

Ρ.Ε.: Σας αγχώνει όταν βρίσκεστε σε μια παράσταση η οποία καθ’ όλη τη διάρκεια της έχει χαρακτηριστεί “sold-out”;

M.Φ.:  Ίσα, ίσα… αυτό δείχνει και το μεγαλείο του έργου, της παράστασης. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Για να είναι μια παράσταση sold out, σημαίνει ότι κάτι συμβαίνει και είναι καλό. Αυτό το ήξερα όταν δέχτηκα να συμμετέχω και αυτό με ιντριγκάρει, εξάλλου εμένα δεν μου αρέσουν τα εύκολα. Πάντα όταν σκηνοθετεί ο Αλέξανδρος Ρήγας εγώ περνάω πάρα πολύ ωραία. Πλέον και μέσα από την ωριμότητα μου ζητάω μόνο ωραίες συνεργασίες και ευτύχισα για άλλη μια φορά να έχω


«Το κοινό της Πάτρας δεν σε κανακεύει, εάν του αρέσει κάτι θα γελάσει, εάν δεν του αρέσει δεν συμμετέχει»

Ρ.Ε.: Έρχεστε στην Πάτρα. Πείτε μας τη γνώμη σας για την πόλη μας αλλά και για το κοινό της;

Μ.Φ.: Στην Πάτρα έχω πάρα πολύ καλούς φίλους. Στο Ρίο και στην Πάτρα δεν υπάρχει καλοκαίρι που να μην έχω βρεθεί. Έτσι και με τις παραστάσεις που έρχομαι στην Πάτρα νιώθω σαν το σπίτι μου! Έχω τόσο αγαπημένους φίλους και το ότι θα τους δω και ότι θα έρθουν αυτοί να δουν την παράσταση μου δίνει πάντα μεγάλη χαρά. Η Πάτρα για μένα είναι σαν το σπίτι μου! Το κοινό της πόλης σας είναι ένα εκπαιδευμένο κοινό. Είναι το κοινό το οποίο θα ανταποκριθεί σε αυτό που του δίνεις, εάν του αρέσει και αυτό είναι μια μεγάλη ιστορία. Είναι πολύ σημαντικό να έχεις την ανταπόκριση του κόσμου, που όμως δεν σε κανακεύει, εάν του αρέσει κάτι θα γελάσει, εάν δεν του αρέσει δεν συμμετέχει. Αυτό το έχω βιώσει στην Πάτρα και στις παραστάσεις που δεν έπαιζα εγώ, αλλά ήμουν στο κοινό.


«Πλέον, γίνονται ωραίες δουλειές στην τηλεόραση»

Ρ.Ε.: Έχετε περάσει από το χώρο της τηλεόρασης όλα αυτά τα χρόνια μέσα από σπουδαίες παραγωγές και με ρόλους που μέχρι και σήμερα παραμένουν διαχρονικοί. Φέτος συνεχίζετε τηλεοπτικά στο «Έλα στη θέση μου» στον Alpha. Πως βλέπετε το τηλεοπτικό πεδίο; Είστε αισιόδοξη για τη πορεία της μυθοπλασίας;

M.Φ.: Είναι πολύ σημαντικό ότι υπάρχει μυθοπλασία, γιατί να μην ξεχνάμε ότι πέρασε ένα διάστημα όπου η μυθοπλασία απουσίαζε εντελώς από την τηλεόραση. Ευτυχώς τώρα γίνονται ωραίες δουλειές που θα ήθελα να συμμετέχω και να παρακολουθώ. Πλέον έχουμε την κρίση και φυσικά το «τηλεκοντρόλ» και ότι δεν μας αρέσει, το αλλάζουμε. Εγώ είμαι υπέρ της πολυφωνίας, να έχουμε πολλά και να διαλέγουμε. Αυτό που με προβληματίζει είναι το γεγονός ότι οι εκπομπές έχουν πάρει ένα μεγάλο κομμάτι του τηλεοπτικού χρόνου δυσανάλογο με αυτό που θέλει ο κόσμος να δει, πάντα κατά τη δική μου γνώμη.

Ρ.Ε.: Για ποιους λόγους αγαπάτε την τηλεόραση;

Μ.Φ.: Την τηλεόραση όντως την αγαπώ. Από πολύ μικρή ξεκίνησα σε αυτόν το χώρο και θα είναι αχάριστη να πω πως δεν την αγαπώ. Εγώ μπήκα απρόσκλητη στα σπίτια του κόσμου, μέσα από πολύ ωραίες δουλειές, στάθηκε τυχερή σε αυτό. Μέσα από το studio ATA αρχικά, με παραγωγό την Ελβίρα Ράλλη, η οποία δεν είναι πια μαζί μας και οφείλω να πω πως αυτή με έμαθε πάρα πολλά πράγματα για την τηλεόραση, αλλά  και ο σύζυγό της Γιώργος Ράλλης και νιώθω πολύ τυχερή γι΄ αυτό. Η τηλεόραση είναι ένα πάρα πολύ μεγάλο μέσο και ότι κι αν κάνεις σε αυτή το σημαντικό είναι να το κάνεις επαγγελματικά, σωστά και να το αγαπάς. Πάντα θα υπάρχει καλή και κακή τηλεόραση, καλό και καλό θέατρο. Είναι κάποιοι συνάδελφοι μου δηλώνουν ότι δεν κάνουν τηλεόραση, εγώ δεν συμφωνώ με αυτό γιατί γίνονται ωραίες παραγωγές πια. Όταν υπάρχουν παραγωγές στις οποίες περνάνε όλοι καλά σίγουρα αυτό που θα γεννηθεί θα είναι κάτι πολύ ωραίο. Βέβαια μιλάμε για επαγγελματίες του χώρου, όπως ο Γιάννης Καραγιάννης, ο οποίος είναι ένας από τους μεγαλύτερος παραγωγούς, με τα μεγαλύτερα studios και κάνει μια πολύ νοικοκυρεμένη και ωραία δουλειά.


«Όλοι οι ρόλοι που έχω υποδυθεί, κάτι με έμαθαν και κάτι μου άφησαν»

Ρ.Ε.: Ποιος είναι ο αγαπημένος σας τηλεοπτικός ρόλος;

Μ.Φ.: Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιον. Όταν τους έκανα, τους αγάπησα όλους. Μάλιστα όταν φέρνω ρόλους στο μυαλό μου που έπαιξα πολύ μικρή ή όταν τους βλέπω σε επαναλήψεις, δεν μπορώ τους ξεχωρίσω, γιατί όλοι τους έχουν την φρεσκάδα της νιότης. Όλοι οι ρόλοι που έχω υποδυθεί, κάτι με έμαθαν όλοι τους! Οπότε πρέπει είμαι δίκαιη μαζί τους, γιατί τους βλέπω όλους σαν παιδιά μου. Είναι κύκλοι που έκλεισαν και όλοι τους κάτι μου άφησαν.

Ρ.Ε.: Είστε μια αγαπημένη ηθοποιός. Πως νιώθετε όταν σας συναντάει ο κόσμος και σας μιλάει στο δρόμο;

Μ.Φ.: Νιώθω ευτυχής! Είναι ευθύνη το να μπαίνεις ακάλεστη στο σπίτι του κόσμου, να είσαι μαζί τους και να γίνεις αγαπητή. Είναι πολύ ωραίο αυτό, έμενα με αντιμετωπίζουν σαν τον άνθρωπό τους, θα με σταματήσουν στον δρόμο, θα μου πουν ακόμα και τον πόνο τους. Αυτό με κάνει να αισθάνομαι όμορφα, εξάλλου και αυτό είναι μέρος της δουλειάς μας. Είναι σαν ένα «μπράβο», πρόκειται για κάτι που κατακτάς μόνος σου, πέρα από τη δουλεία που κάνεις. Είναι η προσωπικότητά σου… 

Ρ.Ε.: Το τελευταίο διάστημα έγινε γνωστό ότι σειρές που αγαπήθηκαν  από το κοινό στο παρελθόν όπως είναι το Λόγω Τιμής και το Καφέ της Χαράς, επιστρέφουν στους τηλεοπτικούς μας δέκτες με νέα επεισόδια. Εσείς θα ήσασταν θετική σε ένα τέτοιο κάλεσμα;

M.Φ.: Οι σειρές που μου αναφέρατε «Λόγω Τιμής» και «Καφέ της Χαράς», αλλά και το «Κόκκινο δωμάτιο» που ακούγετε,  μιλάμε για ανθρώπους που έγραψαν ιστορία στην ελληνική τηλεόραση, όπως είναι η Μιρέλλα Παπαοικονόμου, ο Χάρης Ρώμας και ο Αλέξανδρος Ρήγας. Αυτοί για να προσπαθήσουν να κάνουν κάτι τέτοιο, θα έχουν να προτείνουν κάτι πολύ καλό. Οπότε γιατί όχι; Δεν θα έλεγα όχι γιατί μιλάμε για σημαντικούς ανθρώπους που ξέρουν τι κάνουν. 


«Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια από κάθε δουλειά μου «μαζεύω» φίλους!»

Ρ.Ε.: Έχετε κάνει φιλίες μέσα από τον χώρο;

Μ.Φ.: Βέβαια και έχω κάνει. Από κάθε δουλειά μου έχω και έναν φίλο και αυτό είναι πολύ ωραίο. Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια από κάθε δουλειά «μαζεύω»! Εξάλλου η λέξη συνάδερφος σημαίνει συν – αδερφός. Η δουλειά μας είναι μοίρασμα ψυχής. Πρόκειται για μια τούρτα που ο καθένας έχει το κομμάτι του, εγώ δεν θέλω να φάω το κομμάτι κανενός, αλλά δεν θέλω και κανένας να φάει το δικό μου. Μπορώ να δώσω άμα θέλω…

Ρ.Ε.: Τα μελλοντικά επαγγελματικά σας σχέδια;

Μ.Φ.: Συζητάω κάποια πράγματα που ακόμα δε μπορώ να ανακοινώσω, όσον αφορά την επόμενη θεατρική σεζόν. Τώρα στα τηλεοπτικά με το «Έλα στη θέση μου» θα ξέρω μετά τις αρχές Μαΐου.