Είναι μία από τις πιο αγαπητές ηθοποιούς στο τηλεοπτικό και θεατρικό κοινό. Η Ρένια Λουζίδου, είναι από εκείνους τους ανθρώπους του χώρου, που δεν απασχόλησε πότε με την προσωπική της ζωή, παρά μόνο με τα επαγγελματικά της και τις δουλειές που παρουσίαζε στον κόσμο.

Τη μάθαμε και την αγαπήσαμε μέσα από τη σειρά "Οι Απαράδεκτοι", ενώ στη συνέχεια την απολαύσαμε σε πολύ επιτυχημένες σειρές, με πιο πρόσφατη, το "Σόι σου". 

Παράλληλα, η μία θεατρική δουλειά διαδεχόταν την άλλη και έτσι μετά από 30 χρόνια παρουσίας στην υποκριτική, η ηθοποιός έχει καταφέρει να διαγράψει μια σπουδαία πορεία, που το τέλος της αργεί πολύ ακόμα.

Εδώ και πέντε χρόνια υποδύεται τη Χαρούλα Χαμπέα στο "Σόι σου", όπου μαζί με όλους τους άλλους πρωταγωνιστές, χαρίζουν γέλιο και ομορφαίνουν τα βράδια μας.

Στο θέατρο, πρωταγωνιστεί τα δύο τελευταία χρόνια στην παράσταση "Το Τίμημα", ένα έργο του Άρθουρ Μίλλερ και έρχεται στην Πάτρα για να την παρουσιάσει στο κοινό της πόλης.

Με αφορμή την άφιξή της, το patrasevents.gr, επικοινώνησε μαζί της και συζήτησε για τις δουλειές στις οποίες βρίσκεται τώρα, για την επιστροφή του "Καφέ της Χαράς" και αν θα τη δούμε στα νέα επεισόδια, καθώς και για το τι θα μπορούσε να είχε γίνει, αν δεν ήταν ηθοποιός.


P.E.: Πρωταγωνιστείτε εδώ και δύο χρόνια στην παράσταση "Το Τίμημα". Πείτε μας δυο λόγια για το έργο του Άρθουρ Μίλλερ.

Ρ.Λ.: "Είναι από τα λιγότερο παιγμένα έργα του. Περιγράφει τη σύγκρουση δύο αδερφών, που έχουν πολλά χρόνια να ειδωθούν, καθώς έχουν τραβήξει τελείως διαφορετικούς δρόμους στη ζωή τους και ξαναβρίσκονται μετά από πολύ καιρό για να λύσουν παλιούς λογαριασμούς. Είναι μετά από μία οικονομική κρίση, το κραχ του 1929 στην Αμερική, σε ένα κοινωνικό πλαίσιο πολύ ζορισμένο, σε μια χώρα που έχει χρεοκοπήσει. Οι δυο τους, έχοντας τη χρεοκοπία του πατέρα τους σαν δεδομένο, ο ένας κάνει την επιλογή να μείνει και να στηρίξει, ζώντας μια πολύ φτωχή και στερημένη ζωή και ο άλλος γυρίζει την πλάτη του και φεύγει, έχοντας τους λόγους του βεβαίως, κάνοντας μια λαμπρή καριέρα, βγάζοντας πολλά λεφτά, χωρίς να γυρίσει να κοιτάξει πίσω την οικογένεια που άφησε.

Όταν λοιπόν, μετά από χρόνια, αυτά τα αδέρφια έρχονται αντιμέτωπα, το καθένα υπερασπίζεται την επιλογή που έχει κάνει και το τίμημα που έχει πληρώσει γι' αυτή. Γιατί και οι δύο πληρώνουν ένα πολύ σοβαρό τίμημα. Διαφορετικό ο καθένας, αλλά καμία από τις δύο επιλογές δεν αποδεικνύεται λιγότερο οδυνηρή από την άλλη".


"Το έργο θα μπορούσε να έχει γραφτεί σήμερα"

P.E.: Το έργο αν και γράφτηκε το 1967, μοιάζει να είναι επίκαιρο. Συμφωνείτε;

Ρ.Λ.: "Καταρχήν, το κοινωνικοπολιτικό και οικονομικό πλαίσιο είναι που το κάνει να έρχεται γάντι στην εποχή μας. Γιατί και εμείς ζούμε αυτή τη στιγμή το μετά μιας... χρεοκοπίας και την προσπάθεια να αρχίσει το πράγμα να δουλεύει. Αυτό το γεγονός το φέρνει πολύ στα σημερινά δεδομένα που έχουμε εμείς κι αυτά που έχουν συμβεί, οι επιπτώσεις στα δύο αδέρφια, είναι πράγματα που έχουμε βιώσει πολύ έντονα είτε εμείς οι ίδιοι, είτε το έχουμε δει δίπλα μας, κοντά μας, στον κοινωνικό μας περίγυρο. Το έργο θα μπορούσε να έχει γραφτεί σήμερα. Δεν έχει κανένα βάρος από το χρόνο επάνω του, εκτός ίσως από το κύρος".

P.E.: Σε κάθε μεγάλη απόφαση που παίρνουμε, καλούμαστε να πληρώσουμε ένα τίμημα. Εσάς ήρθε ποτέ στη ζωή η σας, η στιγμή που σε μια απόφασή σας το τίμημα ήταν μεγάλο;

Ρ.Λ.: "Είναι λίγο νωρίς γι' αυτό, δεν έχω κάνει «σούμα» και αποτίμηση των πραγμάτων, είμαι ακόμα στην εξέλιξη. Αυτή είναι μια συζήτηση με τον εαυτό μου, που θα γίνει πολύ αργότερα. Κάθε μας επιλογή έχει ένα τίμημα. Από την πιο απλή μέχρι την πιο σύνθετη. Παραδείγματος χάριν, όταν αποφάσισα να φύγω από τη Θεσσαλονίκη και να ζήσω την υπόλοιπη ζωή μου στην Αθήνα, ήταν για καθόλα υπέρ μου, σ' αυτό που ήθελα να κάνω στη ζωή μου και στην καριέρα μου, όμως στερήθηκα την οικογένειά μου, τους φίλους μου, την πόλη που γεννήθηκα και που αγαπούσα. Δεν υπάρχει επιλογή που να μην έχει το τίμημά της. Είναι κάτι που το κάνουμε καθημερινά με τις αποφάσεις που παίρνουμε. Κάποιες από αυτές είναι πολύ σημαντικές, πολύ μεγάλες και μας ακολουθούν μια ζωή. Σε όλους μας υπάρχει αυτό".


"Δεν ήταν μέσα στο μυαλό μας, ότι θα κάνει τόσο μεγάλη επιτυχία το Σόι"

P.E.: Στην τηλεόραση σας απολαμβάνουμε για 5η συνεχόμενη χρονιά στο "Σόι σου". Πώς αισθάνεστε γι' αυτή τη σειρά, τη μακροβιότερη που έχετε παίξει;

Ρ.Λ.: "Ναι πριν από το "Σόι σου" είχα φτάσει τα τρία χρόνια με το "Καφέ της Χαράς" και το "Οι παντρεμένοι έχουν ψυχή", αλλά δεν ήταν κάτι, για να λέμε την αλήθεια που γινόταν. Εκτός από τις καθημερινές σειρές, οι εβδομαδιαίες σπανίως κρατούσαν τόσο πολύ. Ασφαλώς και δεν το περιμέναμε, γιατί δεν υπήρχε και προηγούμενο δεδομένο. Νομίζω η "Μουρμούρα" και το "Σόι", είναι οι σειρές που συνέβη αυτό το... πρώτη φορά. Οπότε ασφαλώς και δεν ήταν μέσα στο μυαλό μας, ότι θα κάνει τόσο μεγάλη επιτυχία και θα έχει λόγο να πάει, ας πούμε, πέντε χρόνια. Είναι φοβερά καλοδεχούμενο και μια ευχάριστη έκπληξη, μη αναμενόμενη. Πρόκειται για μία σειρά που την προσεγγίσαμε από την αρχή, όλοι μας, με αγάπη, μας άρεσε και περάσαμε καλά. Μέσα σε αυτά τα χρόνια, συνδεθήκαμε μεταξύ μας και προσωπικά πια, εκτός οθόνης".

P.E.: Γνωρίζετε εάν θα συνεχίσει και του χρόνου;

Ρ.Λ.: "Δεν έχει παρθεί ακόμα η απόφαση, απ' όσο ξέρω εγώ. Δεν έχω ειδοποιηθεί για κάτι".


Η επιστροφή του "Καφέ της Χαράς"

P.E.: Από την άλλη, επιστρέφει το "Καφέ της Χαράς", του οποίου είστε μεγάλο κομμάτι. Θα σας δούμε στα νέα επεισόδια; 

Ρ.Λ.: "Με μεγάλη μου χαρά. Εξαρτάται μόνο από το πότε και πως θα γίνει η παραγωγή του 2ου κύκλου. Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή ένας συγκεκριμένος χρονικός ορίζοντας, για να μπορώ να απαντήσω αν εκείνο το χρονικό διάστημα μπορώ. Υπάρχει η διαδικασία του να ξαναγίνει το "Καφέ της Χαράς", αλλά είναι απροσδιόριστο ακόμα χρονικά, οπότε πραγματικά δεν ξέρω.

Μέχρι τα τέλη Ιουνίου, έχω συμβόλαιο με τον Alpha και είμαι σίγουρα στο "Σόι". Από κει και πέρα, βλέπουμε ανάλογα με το πως θα εξελιχθούν τα πράγματα, θα συνεχίσει, δεν θα συνεχίσει το "Σόι"; Πότε θα γίνει το "Καφέ της Χαράς"; Αν γίνεται, δηλαδή, για πρακτικούς λόγους, ασφαλώς και θα είμαι στη σειρά. Εννοείται!".


P.E.: Το "Καφέ της Χαράς", όταν τελείωσε, άφηνε περιθώρια να συνεχίσει. Το τελευταίο διάστημα, όμως, διαβάζουμε ότι πρόκειται να ξαναδούμε στις οθόνες μας κι άλλες σειρές του παρελθόντος, να επιστρέφουν. Πώς σας φαίνεται εσάς αυτό;

Ρ.Λ.: "Δεν ισχύει φαντάζομαι για όλες το ίδιο. Νομίζω ότι δείχνει μια νοσταλγία για παλιές χρυσές εποχές. Δεν είναι κακό να γίνει σε ένα βαθμό, αν όμως παραγίνει και κάνουμε δέκα remake, θα είναι κακή ιδέα. Είναι σαν να μην έχουμε ιδέες σήμερα. Είναι όλα σχετικά, είναι θέμα ποσότητας. Ένα-δύο που μπορούν να πάνε παρακάτω σεναριακά, όπως ας πούμε το "Λόγω Τιμής", που μπορείς να δεις τους ήρωες 20 χρόνια μετά, σε μια σειρά που χαρακτήριζε μια συγκεκριμένα ηλικία, μπορείς να καταλάβεις αν θα έχει ενδιαφέρον μια συνέχεια.

Τώρα αν γεμίσουμε με προγράμματα που έχουμε ξανακάνει στο παρελθόν, φτου κι από την αρχή, είναι στενάχωρο για όλους μας, θεατές και δημιουργούς. Τι, δηλαδή, θα μπούμε στη τρύπα του χρόνου; Πρέπει να υπάρχει ένα μέτρο, καλή η νοσταλγική διάθεση, αλλά να γίνουν και καινούρια πράγματα".


Το τέλος του MEGA

P.E.: Πριν λίγο καιρό έκλεισε το MEGA και μάλιστα το σήμα κόπηκε την ώρα που παίζονταν οι "Απαράδεκτοι". Ποια είναι τα συναισθήματά σας για το τέλος του καναλιού;

Ρ.Λ.: "Δεν τίθεται θέμα ότι είναι κάτι δυσάρεστο, που έμειναν τόσοι άνθρωποι στο δρόμο, αλλά είχαν καταλάβει πολύ καλά τα τελευταία τρία χρόνια, ότι προς τα εκεί πήγαινε η κατάσταση, έτσι όπως είχαν εξελιχθεί τα πράγματα. Ήταν ασφαλώς πολύ στενάχωρο. Ένα κανάλι που σημάδεψε μια εποχή, που έκανε πάρα πολύ ωραία προγράμματα και το κυριότερο, για να είμαστε ρεαλιστές, οι άνθρωποι που έμειναν χωρίς δουλειά".

P.E.: Είστε πολλά χρόνια στο χώρο. Θυμάστε την πρώτη σας επαφή με την υποκριτική;

Ρ.Λ.: "Η πρώτη επαφή γίνεται μέσα στη σχολή. Επαγγελματικά ήταν στο παιδικό θέατρο στη Θεσσαλονίκη, όπως το 90% των ηθοποιών".


"Δεν θα ήθελα να κάνω καμία άλλη δουλειά"

P.E.: Αν δεν γινόσασταν ηθοποιός, τι άλλη δουλειά θα μπορούσατε να κάνετε;

Ρ.Λ.: "Πολλές δουλειές νομίζω ότι θα μπορούσα να κάνω, που μου προκαλούν το ενδιαφέρον. Πολλές από αυτές έχουν να κάνουν με ζώα. Θα μπορούσα να έχω σπουδάσει πολλά διαφορετικά πράγματα, όπως πολιτικές επιστήμες, ψυχολογία. Δεν νομίζω ότι δεν θα έβρισκα κάτι να κάνω που να μου αρέσει, αλλά δεν θα ήθελα από την άλλη να κάνω καμία άλλη δουλειά. Τη δουλειά του ηθοποιού τη θεωρώ πάρα πολύ ωραία, προνομιούχα, γκλαμουράτη, όχι όπως δείχνει προς τα έξω, αλλού είναι η ομορφιά της και η γοητεία της. Από την εικόνα που βγαίνει προς τα έξω απέχει πολύ, έχει πολύ κουπί, πολλή δουλειά και μόχθο, που δεν φαίνονται".

P.E.: Ετοιμάζετε κάτι άλλο στο άμεσο μέλλον;

Ρ.Λ.: "Θα παίξω το χειμώνα στο θέατρο, αλλά δεν είναι κάτι ανακοινώσιμο, είμαι ακόμα σε συζητήσεις".