O τελευταίος της γενιάς των πατροπαράδοτων εκδοτών της Πάτρας, αυτών που μύριζαν το τύπωμα της εφημερίδας και αγαπούσαν το άρωμα του μελανιού, οι λεγόμενοι "καλαμαράδες", έφυγε από τη ζωή. 

Ο εκδότης της καθημερινής εφημερίδας "Αλλαγή" Γιώργος Αλεξόπουλος "έφυγε" από την ζωή τα ξημερώματα, σε ηλικία 80 ετών, μετά από πρόβλημα καρδιάς. Ήταν o τελευταίος από τους «παραδοσιακούς» εκδότες της Πάτρας μετά τον Σπύρο Δούκα και Χρήστο Χριστόπουλο που «έφυγαν» και εκείνοι από την ζωή τον τελευταίο χρόνο.

Ο Γιώργος Αλεξόπουλος άνηκε στον προοδευτικό χώρο και το πρώτο του εκδοτικό εγχείρημα έγινε με την εβδομαδιαία «Αλλαγή» το 1979.
Ακολούθησε το 1981 η έκδοση του ημερησίου φύλλου της "Αλλαγής" η οποία επί σειρά ετών αποτελούσε ένα από τα βασικά έντυπα έκφρασης του προοδευτικού χώρου στην περιοχή.

Ο Γιώργος Αλεξόπουλος είχε συμβάλλει σημαντικά με την αρθρογραφία του στην διάδοση των αρχών της δημοκρατίας, της ελευθερίας και της ισονομίας.
Καθ' όλη τη διάρκεια της μακράς πορείας του στο χώρο της ενημέρωσης άφησε το δικό του ιδιαίτερο αποτύπωμα τόσο ως δημοσιογράφος, όσο και ως εκδότης.

Το σχολείο της "Αλλαγής"

Λάτρης του Ανδρέα Παπανδρέου και των ανατροπών που έφερνε το  ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του '80 στην καθημερινή και κοινωνική ζωή της Ελλάδος, προχώρησε τότε σε ένα εκδοτικό εγχείρημα που πρέσβευε όλες αυτές τς αλλαγές.

Το όνομα της εφημερίδας αυτής δεν θα μπορούσε να ήταν άλλο από την "Αλλαγή". Η εφημερίδα αυτή έμεινε όλα αυτά τα χρόνια στην καθημερινή ζωή της Πάτρας, παρακολουθώντας από κοντά τα δρώμενα της τοπικής κοινωνίας και όχι μόνο, πάντα υπό το πρίσμα μιας προοδευτικής ματιάς την οποία άλλωστε και αντιπροσώπευε. Τον καιρό που η "Αλλαγή" ήταν στα χρόνια της ακμής της είχαν περάσει από εκεί σημαντικά ονόματα της τοπικής δημοσιογραφίας που έκαναν τα πρώτα τους βήματα τότε. 

Η "Αλλαγή" ήταν ένα σχολείο τόσο για τους δημοσιογράφους, όσο και για τους τεχνικούς και ο Γιώργος Αλεξόπουλος ήταν αυτός που πάντοτε στεκόταν δίπλα στην εφημερίδα του, έχοντας τον δικό του χαρακτηριστικό τρόπο για να βρίσκεται σε επαφή με τους εργαζόμενους του, αλλά και με τα όσα έγραφαν. 

Γραφιάς και φιλόσοφος

Ήταν εμβληματική μορφή της τοπικής δημοσιογραφίας και όλοι πέρα από τις ιδεολογικές και πολιτικές διαφωνίες που μπορεί να είχαν μαζί του, του αναγνώριζαν την αυθεντικότητα του χαρακτήρα του, την ντομπροσύνη του, αλλά και την ανιδιοτέλεια του στο τρόπο που ασκούσε το δημοσιογραφικό λειτούργημα. 

Ασυμβίβαστος στις αρχές του. Ρομαντικός. Κόντρα σε κάθε σύστημα εξουσίας. Αυτά ήταν τα στοιχεία που τον χαρακτήριζαν ως εκδότη. Καυστική πένα, διορατική και με αυξημένη δόση κριτικής σκέψης, ο Γιώργος Αλεξόπουλος, πέρα από ένας αρκετά καλός "γραφιάς" ήταν και ένα μορφωμένο άτομο που μπορούσε με τις ώρες να σου κάνει ιστορικές και κοινωνικές αναλύσεις.

Να σου εξηγεί γεγονότα αλλά και να σου εντοπίζει τα φιλοσοφικά ρεύματα που αντιπροσώπευαν την κάθε εποχή και κρύβονταν πίσω από όλα αυτά.  Ήταν περισσότερο δημοσιογράφος, στη συνέχεια εκδότης και λιγότερο επιχειρηματίας. 


Δεν την παράτησε ποτέ

Την εφημερίδα του δεν την παράτησε ακόμα και όταν ήρθαν τα δύσκολα πέτρινα χρόνια. Εκεί που άλλες εφημερίδες έκλειναν η "Αλλαγή" συνέχιζε να κυκλοφορεί. 

Ακόμα και όταν ο ίδιος εξοργιζόταν με όλες αυτές τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένα καθημερινό έντυπο στις μέρες μας, ακόμα και όταν φώναζε ή χτυπούσε τα χέρια του στο γραφείο, ήξερε ότι αυτή η εφημερίδα ήταν η ζωή του. 

Μια εφημερίδα που θα πρέπει να συνεχίσει την λειτουργία της, τόσο για την ιστορία της, όσο και για την μνήμη του εκδότη της. Όσοι συνεργάστηκαν μαζί του σίγουρα θα έχουν κάτι καλό να θυμούνται από αυτόν. Με τον θάνατο του σηματοδοτείται το τέλος μιας εποχής για την τοπική δημοσιογραφία και για τον έντυπο τύπο. 

Ήταν παντρεμένος με την αγαπημένη του σύζυγο Ακριβή ενώ είχε αποκτήσει και έναν γιο τον Αθανάσιο. Καταγόταν από την Γουμέννισα Καλαβρύτων. Η κηδεία του θα γίνει τη Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου στις 3 το μεσημέρι στον Iερό Ναό Αγίου Γεωργίου Μιντιλογλίου Πατρών. Η ταφή θα γίνει στο Κοιμητήριο Μιντιλογλίου.