Το «Πράσινο βιβλίο» αφηγείται την ιστορία ενός τολμηρού ταξιδιού – ή καλύτερα μιας περιοδείας - στο βαθύ Νότο της Αμερικής, την δεκαετία του 1960, τότε που η φυλετική διάκριση κυριαρχούσε. Ταξιδιώτες είναι ο Τόνι, ένας ιταλικής καταγωγής, φαφλατάς, πορτιέρης σε νυχτερινά μαγαζιά, αλλά νοικοκύρης, ντόμπρος και με χρυσή καρδιά και το καινούριο αφεντικό του, ο Δόκτωρ Ντον Σέρλι, ένας έγχρωμος, διάσημος, βιρτουόζος, κλασσικός πιανίστας. Λόγω των συνθηκών, ο Σέρλι χρειάζεται ένα σοφέρ με την ικανότητα να εκτελεί χρέη σωματοφύλακα και ο άνεργος Τόνι βλέπει την χρυσή ευκαιρία να βγάλει καλά λεφτά για να συντηρήσει την οικογένεια του. Το πρόβλημα είναι ότι ο Τόνι, μεγαλωμένος στη λαϊκή συνοικία του Μπρονξ, διακατέχεται από ρατσιστικές ιδέες.

Πρόκειται για δύο εκ διαμέτρου αντίθετους χαρακτήρες, των οποίων η κοινή συνισταμένη βρίσκεται στο ότι και οι δύο είναι ανίκανοι να εκφράσουν τα συναισθήματά τους (είναι πολύ έξυπνο πώς τονίζεται αυτό μέσω των γραμμάτων που στέλνει ο Τόνι στη γυναίκα του) και πάνω σε αυτήν την κεντρική ιδέα ο σκηνοθέτης Πίτερ Φαρέλι καταστρώνει μία ιστορία για τις αξίες της οικογένειας, την ανάγκη επικοινωνίας και την απελευθερωτική δύναμη της αποδοχής. Είναι, επίσης, σημαντικό, ότι αμφότεροι οι χαρακτήρες της ταινίας αποκτούν μια άλλη οπτική των πραγμάτων. Ο Τόνι απαλλάσσεται από τις προκαταλήψεις του και ο Σέρλι συνειδητοποιεί τον σνομπισμό του.


Μπορεί η ταινία να μη μπαίνει βαθιά στο θέμα των διακρίσεων και του ρατσισμού (δεν το επιτρέπει και ο γρήγορος σχετικά ρυθμός), να έχει όλα τα κλισέ και η βασική ιδέα να έχει εκφραστεί πολλές φορές αλλού, αλλά η αφήγηση είναι αυτή που κάνει τη διαφορά στη συγκεκριμένη ταινία, μια αφήγηση ανθρώπινη, ειλικρινής, που κρατά το μέτρο, χωρίς εύκολα τεχνάσματα. Η σκηνή στο χωράφι με το χαλασμένο αυτοκίνητο, η «έκρηξη» του πιανίστα το βράδυ που ψάχνει την «ταυτότητα» του και η σκηνή στην φυλακή είναι υπέροχες.

Οι ερμηνείες των Βίγκο Μόρτενσεν και Μαχερσάλα Άλι ήταν εξαιρετικές. Ειδικά ο Μόρτενσεν, στον ρόλο του Τόνι, πέτυχε μια πραγματική μεταμόρφωση χωρίς να καταφύγει στην βοήθεια του μακιγιάζ. Και δεν είναι μόνο ότι οι ερμηνείες ήταν πολύ καλές αυτοτελώς, αλλά υπήρχε και μια μοναδική χημεία μεταξύ των ηθοποιών. Το παίξιμο τους ήταν άψογα συντονισμένο. Ο Άλι με τα βλέμματα και τις λιτές εκφράσεις από τη μία, ο Μόρτενσεν εκφραστικότατος και ομιλητικότατος από την άλλη, αλληλοσυμπληρώνονταν σαν δύο κομμάτια παζλ. 

Είναι ενδιαφέρον ότι ο τίτλος της ταινίας «Πράσινο βιβλίο» αναφέρεται στον ταξιδιωτικό οδηγό για τους έγχρωμους στις νότιες πολιτείες της Αμερικής, που εκδιδόταν την εποχή του βάναυσου φυλετικού διαχωρισμού. Το βιβλίο περιείχε τα ξενοδοχεία, τα φαγάδικα, τα καταστήματα και τα βενζινάδικα στα οποία μπορούσε να πάει ανενόχλητος ο έγχρωμος ταξιδιώτης. Σταμάτησε να εκδίδεται οριστικά το 1966, όταν απαγορεύτηκε με νόμο ο φυλετικός διαχωρισμός σε δημόσιους χώρους.


Συμπερασματικά, παρά την εσκεμμένη μελοδραματική επικάλυψή του, το «Πράσινο βιβλίο» είναι μια feel-good ιστορία: Χιουμοριστική και συγκινητική ταυτόχρονα, αποτυπώνει με τον καλύτερο τρόπο τη φιλία δύο ανδρών, που παρότι φαίνονται διαφορετικοί, στην πραγματικότητα δεν τους χωρίζει τίποτα.

ΗΠΑ, 2018

Σκηνοθεσία: Πίτερ Φαρέλι

Σενάριο: Νικ Βαλελόνγκα, Μπράιαν Χέις Κάρι, Πίτερ Φαρέλι

Φωτογραφία: Σον Πόρτερ

Μοντάζ: Πάτρικ Τζ. Ντον Βίτο

Μουσική: Κρις Μπόουερς

Πρωταγωνιστούν: Βίγκο Μόρτενσεν, Μαχερσάλα Άλι, Λίντα Καρντελίνι

Διάρκεια: 130 λεπτά

ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΣΤΟ ODEON VESO MARE

ΩΡΕΣ ΠΡΟΒΟΛΗΣ: 20:30


Green Book - Official Trailer [HD]