Ο πρωταθλητισμός δεν είναι εύκολο πράγμα. Εμπεριέχει θυσίες, κόπο, εκγύμναση, ενώ πολλές φορές χρειάζεται να νιώσεις την μοναξιά, επιδιώκοντας την απομόνωση, γιατί ξέρεις ότι μόνο έτσι μπορεί να καταφέρεις να συγκεντρωθείς και να στρέψεις το αποκλειστικό ενδιαφέρον σου στον στόχο σου. 

Στη μάχη, στον αγώνα, στον ίδιο τον πρωταθλητισμό που σου ζητάει κάθε φορά πολλά και σου δίνει αυτά που κάθε φορά μπορεί να σου δώσει, χωρίς να σου υπόσχεται όμως τίποτα. Ρισκάρεις για να ακολουθήσεις τον δρόμο του και ξέρεις ότι ο δρόμος αυτός δεν είναι ο απόλυτα φυσιολογικός για έναν άνθρωπο. 

Πόσο μάλλον όταν ο ο άνθρωπος αυτός είναι νέος και έχει στο αίμα του μέσα να κυλούν και άλλα στοιχεία πέρα από την δίψα για δόξα και την διάκριση. Όλα αυτά ένας πρωταθλητής του επιπέδου του Πατρινού Δήμου Ασημακόπουλου, στο Muay Thai, δεν γίνεται να μην τα γνωρίζει. Αντίθετα, ο αθλητής του Σπάρτακου Πατρών, όχι μόνο τα γνωρίζει, αλλά τα έχει νιώσει καλά στην ψυχή του. 

Ο δύσκολος δρόμος είναι η μάχη πάνω στο ρινγκ. Η ανηφόρα όμως είναι η προετοιμασία, ο δρόμος, δηλαδή που σε οδηγεί εκεί. Και αυτός ο δρόμος δεν έχει πανηγύρια, δεν έχει σαμπάνιες, ούτε χαμόγελα. Όμως για έναν πρωταθλητή είναι αυτός που τον γεμίζει. Γιατί σε τελική ανάλυση αυτός είναι που μετράει περισσότερο από όλα. Το ταξίδι, όχι η Ιθάκη. 

Το βίντεο του Νίκου Βουλγαράκη αφιερωμένο σε όλα τα παραπάνω και ειδικά στην ανηφόρα που έχει μπροστά του κάθε φορά ο Δήμος Ασημακόπουλος είναι χαρακτηριστικό και αξίζει να το δούμε.   


Dimos Asimakopoulos - Muay Thai Greek Champion