Αποτελεί κοινή πεποίθηση πως η εκπαίδευση και τα σχολεία έχουν ανάγκη από χιλιάδες μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών. Η διαπίστωση αυτή εδράζεται στο γεγονός πως την τελευταία δεκαετία οι διορισμοί στο δημόσιο σχολείο είναι μηδενικοί, ενώ τα χιλιάδες κενά που υπάρχουν στα σχολεία δημιουργούν τεράστια προβλήματα στην ποιοτική εκπαίδευση των μαθητών και στην ίση μεταχείρισή τους. Ο τρόπος κάλυψής τους με αναπληρωτές δεν μπορεί να διασφαλίσει την ομαλή λειτουργία των σχολείων και την αναβάθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος, που έχει ανάγκη ο τόπος μας. Την αναγκαιότητα αυτή των διορισμών την έχουν διατυπώσει κατά καιρούς οι Υπουργοί Παιδείας της Κυβέρνησης.

Ωστόσο, από ότι φαίνεται το όλο θέμα αντί να αντιμετωπίζεται με σοβαρότητα και υπευθυνότητα από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, δυστυχώς οριοθετείται στο πλαίσιο μιας ακατάσχετης παροχολογίας ενόψει των επικείμενων εθνικών εκλογών και δημιουργίας ελπίδας σε όλους τους αδιόριστους εκπαιδευτικούς. Προς τούτο οι απεργιακές κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών τις τελευταίες ημέρες και η αγανάκτηση στον Κλάδο τους.

Η έντιμη και σοβαρή αντιμετώπιση του προβλήματος των κενών που έχουν δημιουργηθεί στα σχολεία και του διορισμού εκπαιδευτικών θα έπρεπε να τυγχάνει διαφορετικής αντιμετώπισης

Η πολιτεία οφείλει να προσδιορίσει αρχικά όλα τα κενά εκπαιδευτικών, που έχουν δημιουργηθεί όλα αυτά τα χρόνια ανά ειδικότητα. Το ορθότερο και το καλύτερο για τους μαθητές μας θα ήταν να προσδιοριστούν τα κενά βάσει των θέσεων του Κλάδου των εκπαιδευτικών, με ταυτόχρονη δηλαδή μείωση των μαθητών ανά τμήμα.

Οι διορισμοί που μπορεί να κάνει η Κυβέρνηση πρέπει να γίνουν άμεσα και μέχρι τη λήξη της θητείας της. Όλα τα υπόλοιπα είναι εξαγγελίες άνευ ουσιαστικού περιεχομένου και μάλιστα από μία Κυβέρνηση, που μας έχει συνηθίσει να πράττει συχνά διαφορετικά από αυτά που εξαγγέλλει. Συνεπώς, διορισμοί που εξαγγέλλονται για την επόμενη τριετία μόνο ως παροχολογία μπορούν να εκληφθούν.

Είναι απαράδεκτο, επίσης, να υιοθετείται ένα σύστημα διορισμού με κριτήρια που απαξιώνουν το βασικό πτυχίο και την προϋπηρεσία και οδηγούν τους νέους εκπαιδευτικούς σε ένα κυνήγι τίτλων. Δεν αναγνωρίζεται η προσφορά των αναπληρωτών συναδέλφων εκπαιδευτικών, που στα χρόνια της κρίσης προσέφεραν πολλά για να κρατηθεί όρθιο το δημόσιο σχολείο, μετακινούμενοι κάθε χρόνο από περιοχή σε περιοχή. Με το υπό ψήφιση νομοσχέδιο χιλιάδες από αυτούς οδηγούνται στην απόλυση, με μόνο όφελος για την Κυβέρνηση αυτό της δημιουργίας προσδοκίας και ελπίδας σε χιλιάδες αδιόριστους εκπαιδευτικούς ενόψει των επερχόμενων εκλογών.

Η πολιτική του Υπουργείου Παιδείας καταστρέφει την παιδεία. Αυτός ο νόμος δημιουργεί ανισότητες, αναστάτωση στους νέους συναδέλφους και διατάραξη του ήρεμου παιδαγωγικού κλίματος στις σχολικές αίθουσες. Φαίνεται πως η Κυβέρνηση είναι μακριά από τα προβλήματα της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών. Το μόνο για το οποίο ενδιαφέρεται είναι να δημιουργήσει ψεύτικες ελπίδες σε νέους ανθρώπους. Είναι οξύμωρο άλλωστε να λέει πως νοιάζεται για το διορισμό των εκπαιδευτικών, εφόσον με την πολιτική της την τελευταία τετραετία οδήγησε στην ανεργία χιλιάδες από αυτούς με τη συρρίκνωση του δημόσιου σχολείου. Η κατάργηση του υπεύθυνου δασκάλου στο Ολοήμερο σχολείο, η μείωση των μαθημάτων στο Δημοτικό σχολείο, η τροποποίηση του ολοήμερου προγράμματος του Νηπιαγωγείου, η μετατροπή του Ολοήμερου σχολείου σε παιδοφυλακτήριο και οι συγχωνεύσεις σχολείων, είχαν ως αποτέλεσμα εκτός από την ποιοτική υποβάθμιση της παιδείας τον περιορισμό των θέσεων εργασίας των εκπαιδευτικών και χιλιάδες αναπληρωτές στην ανεργία. Για άλλη μια φορά και για άλλο ένα σοβαρό θέμα οι κυβερνώντες περιφρονούν τις θέσεις του Κλάδου των εκπαιδευτικών, πιστοποιώντας πόσο μακριά βρίσκονται από τα ουσιαστικά ζητήματα της ελληνικής κοινωνίας.