Το θέμα με τις πεζοδρομήσεις στην Πάτρα, αποτελεί την επιτομή της άναρχης κατάστασης που χαρακτηρίζει την νοοτροπία των πολιτών αυτής της πόλης. 

Κάθε πεζόδρομος στο κέντρο της Πάτρας μετατρέπεται σε πάρκινγκ και γκαράζ της γειτονιάς, βολεύοντας, έτσι τους κατοίκους της περιοχής, αλλά και τους περαστικούς που βρίσκουν έναν χώρο για να αράζουν για λίγο το αυτοκίνητο τους. 

Καμία σχέση, δηλαδή, με τον πραγματικό τους ρόλο που έχει να κάνει με την διαμόρφωση ακόμα περισσότερων κοινόχρηστων χώρων, αναψυχής και ψυχαγωγίας, σε μία πόλη που το έχει ανάγκη. 

Τα παραδείγματα των πεζόδρομων που μετατρέπονται σε πάρκινγκ είναι πολλά και όχι μόνο στο κέντρο, εκεί όπου υπάρχει η δικαιολογία της κυκλοφοριακής αιχμής και των λιγοστών θέσεων στάθμευσης.

Γίνονται και στις γειτονιές. Η οδός Μητροπολίτου Θεοφίλου, η πρώην Πάροδος Γερμανού, κοντά στα Ταμπάχανα, έχει γίνει εδώ και ένα - δύο χρόνια πεζόδρομος, στο πλαίσιο των εργασιών αναδιαμόρφωσης και ανάπλασης της όλης περιοχής. 

Όμως ο νέος αυτός πεζόδρομος έχει ακολουθήσει και αυτός τον κανόνα σε αυτή την πόλη που θέλει τους πολίτες της να τον μεταμορφώνουν σε πάρκινγκ. Καθημερινά όλες τις ώρες της ημέρας, αν περάσει κάποιος από εκεί, θα δει αυτοκίνητα και μηχανάκια να είναι παρκαρισμένα πάνω σε αυτόν, εμποδίζοντας ασφαλώς την διέλευση των πεζών. 


Σκεφτείτε τι έχει να γίνει και στο κέντρο, όταν αρκετοί δρόμοι της πόλης, μετατραπούν σε πεζόδρομους, στο πλαίσιο των παρεμβάσεων που είναι να γίνει από το πρόγραμμα Βιώσιμης Αστικής Ανάπλασης.

Οι ήπιοι πεζόδρομοι (έτσι λέγονται πλέον) θα γίνουν νέες "Κανάρη" όπου ο καθένας θα παρκάρει όπου θέλει αδιαφορώντας για το κοινό καλό, αλλά και για την εικόνα της πόλης. Πρέπει να υπάρξουν μέτρα. Όμως το κυριότερο: Πρέπει να αλλάξουμε και εμείς νοοτροπία.