Δυναμική μα και συνάμα ευαίσθητη. Εργατική, επιτυχημένη, αλλά συγχρόνως και ταπεινή…

Η Μπέσυ Μάλφα έχει πολυάριθμες επιτυχίες στο ενεργητικό της, τόσο στην τηλεόραση, όσο και στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Όλα αυτά τα χρόνια με τις παραστάσεις και τις εμφανίσεις της, αποδεικνύει πώς οι ηθοποιοί δεν παραμένουν στάσιμοι σε ένα είδος, αλλά «ψάχνονται» συνεχώς για νέα πράγματα. Οι σπουδές της σε θέατρο, χορό και τραγούδι προκαλούν αίσθηση.

Την Μπέσυ Μάλφα, θα έχουν την ευκαιρία να δουν από κοντά οι Πατρινοί, την προσεχή Κυριακή 9 Δεκεμβρίου στην γλυκόπικρη κωμωδία - μονόλογο του Willy Russell, «Σίρλεϋ Βαλεντάιν», σε σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Ρήγα.

Ένα έργο γεμάτο συναίσθημα, γέλιο, συγκίνηση και απρόοπτα...

Η αγαπημένη ηθοποιός μας μιλά για την παράσταση, για την τηλεόραση και τους ρόλους της, αλλά και για την Πάτρα και το κοινό της.


«Το έργο μιλά για τον άνθρωπο γενικότερα που στη διαδρομή χάνει τον εαυτό του»

Ρ.Ε.: Πρωταγωνιστείτε στην γλυκόπικρη κωμωδία - μονόλογο του Willy Russell, «Σίρλεϋ Βαλεντάιν». Πείτε μας λίγα λόγια για την παράσταση...

Μ.Μ.: "Είναι ένα έργο που έχω αγαπήσει πάρα πολύ, του Willy Russell σε μετάφραση και σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Ρήγα. Πρόκειται για την ιστορία μιας γυναίκας, η οποία έχει ξεχάσει το πως ήταν παλιά. Τα όνειρά της, τις ελπίδες της… γι’ αυτό πρόκειται για μια γλυκόπικρη ιστορία. Είναι μια νοικοκυρά, η οποία έχει μεγαλώσει τα παιδιά της, βρίσκεται στην ηλικία των 50 και κάπου εκεί, έχει βαλτώσει η ζωή της. Νιώθει ότι έχει μετατραπεί σε ρομπότ και μιλάει με τον τοίχο της κουζίνας της. Ένας τοίχος που γίνεται σύντροφος στην μοναξιά της. Όλα ξεκινούν από το ταξίδι της κολλητής της σε ένα ελληνικό νησί που την προσκαλεί να πάνε μαζί. Η ηρωίδα μας θέλει να πάει σε αυτό το νησί, λέει πως της αρέσει να πίνει κρασί και μάλιστα σε ένα νησιώτικο σοκάκι. Και ακριβώς εκεί αρχίζει μια ιστορία για το νησί των ονείρων, όπου εκπληρώνονται όλες οι επιθυμίες. Το έχει συνδυάσει αυτό με την ελευθερία που μπορεί να σου φέρει ο ήλιος, η θάλασσα και το φως. Έχει την ανάγκη η ηρωίδα να βγει από το σκοτάδι στο φως"!

Ρ.Ε: Πώς θα χαρακτηρίζατε την ηρωίδα Σίρλεϋ;

Μ.Μ.: "Τη Σίρλεϋ θα την χαρακτήριζα ως σύμβολο της γυναίκας. Η ηρωίδα είναι η γυναίκα, αυτός είναι ο τίτλος για μένα".

Ρ.Ε.:  Τι κοινό έχει με τις σημερινές Ελληνίδες;

Μ.Μ.: "Έχει αρκετά κοινά στοιχεία. Όμως το συγκεκριμένο έργο είναι πανανθρώπινο. Η ίδια η ηρωίδα μιλά για τον άνδρα της, που επίσης έχει όνειρα και περισσότερη ζωή μέσα του απ' ότι μπορεί να πραγματοποιήσει. Δηλαδή κάπου στο δρόμο χάνουμε τη χαρά, την ελπίδα και το γέλιο. Είμαστε σε αυτή την αναζήτηση του να αισθανόμαστε ζωντανοί. Δεν είναι απαραίτητα ένα γυναικείο έργο, επειδή το ερμηνεύει μια γυναίκα. Μιλάει για τον άνθρωπο γενικότερα που στην διαδρομή χάνει τον εαυτό του".

Ρ.Ε.:  Τελικά, υπάρχει δεύτερη ευκαιρία στη ζωή;

Μ.Μ.: "Mα βέβαια, καθημερινά μας δίνονται και δεύτερες και τρίτες ευκαιρίες, είναι θέμα επιλογής μας. Άλλωστε αυτό κάνει και η ηρωίδα του έργου, επιλέγει να απελευθερωθεί από τον ίδιο της τον εαυτό και όχι από τους άλλους. Γιατί στη διαδρομή της ανακαλύπτει πως είναι δική της επιλογή να πραγματοποιήσει τα όνειρά της. Πρόκειται για ένα έργο που μας αφορά όλους και για όλες τις σχέσεις, φιλικές κοινωνικές, γονεϊκές, του έγγαμου βίου"... 


«Η Πάτρα είναι μια μεγάλη πόλη που γνωρίζει τι θα πει πολιτισμός»

P.E.: Σύντομα έρχεστε στην Πάτρα. Πείτε μας τη γνώμη σας για την πόλη μας και το κοινό της.

Μ.Μ.: "Ε τώρα τι να σας πω... Έρχομαι στην Πάτρα κάθε χρόνο και δυο και τρεις φορές. Την λατρεύω την πόλη σας, έχει καταγωγή και ο σύζυγός μου από την Πάτρα. Περνάω καταπληκτικά κάθε φορά, βολτάρω στα μαγαζιά, τρώω στα Ψηλαλώνια, πάω βόλτες στη θάλασσα, βρίσκομαι ανάμεσα σε πλανόδιος πωλητές και αγοράζω φρέσκα χόρτα και λαχανικά... Είναι για μένα γιορτή η Πάτρα. Το κοινό της πόλης είναι εξαιρετικό, είναι ένα κοινό εκπαιδευμένο που ξέρει τι βλέπει και πως το βλέπει. Έχω τις καλύτερες εμπειρίες! Θεωρώ πως η Πάτρα είναι μια μεγάλη πόλη που γνωρίζει τι θα πει πολιτισμός".

P.E.:  O θεατρικός μονόλογος είναι δύσκολο και απαιτητικό είδος για έναν ηθοποιό;

Μ.Μ.: "Είναι εξαιρετικά δύσκολος, γιατί ο ηθοποιός πρέπει να διηγηθεί την ιστορία του και να κρατήσει το ενδιαφέρον του κοινού καθ' όλη τη διάρκεια της παράστασης και να κάνει το κοινό να ταυτιστεί μαζί του, να το ενδιαφέρει η ιστορία και να το αφορά". 


«Είναι σπουδαία ιστορία το θέατρο!»

Ρ.Ε.: Έχετε συμμετάσχει σε πολλές τηλεοπτικές σειρές. Πώς βλέπετε την τηλεόραση σήμερα και, κυρίως, σε επίπεδο σήριαλ;

Μ.Μ.: "Γίνεται μια ειλικρινής προσπάθεια για μυθοπλασία και μάλιστα με Έλληνες συγγράφεις, τους οποίους θαυμάζω και τους έχω υπηρετήσει στο παρελθόν με πολλή αγάπη. Χαίρομαι πάρα πολύ που ξεκίνησε πάλι η μυθοπλασία, γιατί νιώθω πως ο θεατής το έχει ανάγκη".

P.E.: Το θέατρο άντεξε στην κρίση. Αισιοδοξείτε ότι στο μέλλον θα πάει καλύτερα;

Μ.Μ.: "Όντως το θέατρο άντεξε. Είμαστε η χώρα που γέννησε τη δημοκρατία, τη φιλοσοφία, την ποίηση, τις τέχνες, το θέατρο. Είναι δυνατόν ο Έλληνας να μην το έχει αυτό στο DNA του; Το θέατρο είναι πολιτισμός, είναι εκπαίδευση, είναι σπουδαίο πράγμα. Το θέατρο το έχω ξαναπεί είναι Θεία Κοινωνία, μαζευόμαστε όλοι εμείς να κοινωνήσουμε μαζί. Να μοιραστούμε ιδέες, συναισθήματα, σκέψεις, ανησυχίες… Είναι σπουδαία ιστορία το θέατρο"!

P.E.: Πιστεύετε ότι η τέχνη πρέπει να περνά μηνύματα στον κόσμο; Και αν ναι, ποια είναι τα μηνύματα που εσείς θέλετε ή προσπαθείτε να περάσετε;

Μ.Μ.: "Για μένα ναι. Όχι απαραίτητα πάντα, γιατί μπορεί να έχει και απλώς ψυχαγωγικό χαρακτήρα, εξαρτάται τι διαλέγεις να υπηρετήσεις κάθε φορά. Το θέατρο είναι σαν την ιατρική, είναι κάθαρση και ίαση της ψυχής, οπότε είναι πολύ σημαντικό".


«Για μένα υπάρχει η λέξη «ζω», ζω τη ζωή μου με χαρά»

P.E.: Εκτός από καλλιτέχνης είστε και μητέρα, σύζυγος πως τα καταφέρνετε; Kαι πόσο εύκολο είναι να είστε παντρεμένη με έναν εξίσου καταξιωμένο και ταλαντούχο ηθοποιό, τον Γεράσιμο Σκιαδαρέση;

Μ.Μ.: "Απλά δεν τα σκέφτομαι… Μου δίνει πολύ μεγάλη χαρά η ζωή μου γιατί είναι επιλογή μου. Δεν έχω βάλει ταμπέλες, τώρα είμαι «μητέρα», τώρα είμαι «φίλη». Γι' αυτό χαίρομαι που παίζω αυτό το έργο γιατί λέει μια ατάκα στην κόρη της η Σίρλεϋ «θα ήθελα να κουβεντιάσουμε μαζί όχι σαν μητέρα άλλα ως άνθρωπος». Αυτή είναι η διαδρομή μου να γίνω καλύτερος άνθρωπος κάνοντας αυτά που θεωρώ ότι εμένα μου αρέσουν. Δεν υπάρχει η λέξη «καταφέρνω», υπάρχει η λέξη «ζω», ζω τη ζωή μου με χαρά. Φυσικά με όλες τις δυσκολίες, όπως όλοι μας.  

Ρ.Ε.: Πώς θα χαρακτηρίζατε με δυο λέξεις τον εαυτό σας;

Μ.Μ.: "Θα με χαρακτήριζα «μαχητή», ένας άνθρωπος που αγαπάει τη ζωή".

Ρ.Ε.: Τα επαγγελματικά σας μελλοντικά σχέδια;

Μ.Μ.: "Προς το παρόν έχω τη Σίρλεϋ, η οποία θα είναι το σχέδιό μου για αρκετό καιρό, γιατί μέσα από αυτή πιστεύω πως θα ανακαλύψω πολλά πράγματα. Όμως θα ήθελα να αναφερθώ και στους ανθρώπους της παράστασης, τα κουστούμια τα κάνει η Ελένη Μπλέτσα, το χτένισμα είναι από τον hairstylist Miro Miro, το μακιγιάζ η Σταυρούλα Σγούρου, τα κοσμήματα η Φαίδρα Μπενετάτου (η οποία είναι από την Πάτρα, δικός σας παιδί η οποία μου κάνει τα κοσμήματα για όλες τις παραστάσεις) και τα κουστούμια Maison Falilakos".