Είναι απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών, συνέπεια της λατρείας που είχε από μικρή με τη ζωγραφική και τις εικαστικές τέχνες.

Η Χριστίνα Βλαχάκη, έχοντας κάνει τη δική της πορεία ως εικαστικός για αρκετά χρόνια, παράλληλα, είχε την ευκαιρία να ασχοληθεί και με το χώρο της εκπαίδευσης, μέσα από την ιδιότητά της ως ζωγράφος και το πτυχίο της στη Σχολή Καλών Τεχνών από το Αριστοτέλειο της Θεσσαλονίκης. 

Φέτος αποφάσισε να φύγει αρκετά μακριά από την Πάτρα και να ξενιτευτεί στη "μακρινή" Σαντορίνη για να διδάξει σε παιδιά του δημοτικού σχολείου ζωγραφική και εικαστικά. Η Σαντορίνη το χειμώνα δεν έχει και τόση μεγάλη σχέση με το κοσμοπολίτικο νησί του καλοκαιριού, όμως η ίδια δεν έχει μετανιώσει για την επιλογή της. 

Έχοντας αγαπήσει τους μαθητές της και ανακαλύπτοντας ολοένα και περισσότερες ομορφιές σε αυτό το νησί, ετοιμάζεται να κάνει τη δική της έκθεση ζωγραφικής, έχοντας στο μυαλό της πολλά στοιχεία που έχει γνωρίζει στη Σαντορίνη και το ιδιαίτερο χαρακτήρα αυτού του ξεχωριστού μέρους της Ελλάδας. 


P.E.: Πώς είναι για μία εικαστικό, έναν καλλιτέχνη, να διδάσκει μικρά παιδιά;

Χ.Β.: "Είναι πραγματικά μεγάλη εμπειρία και παράλληλα μεγάλη ευθύνη να βρίσκεσαι καθημερινά με 20 - 25 περίπου παιδιά μέσα σε μια μικρή σχολική τάξη. Αυτή τη στιγμή στο μεγαλύτερο σχολείο του νησιού στο Δημοτικό Εμπορείου διδάσκω σε 400 παιδιά καθημερινά. Ως εικαστικός και έμπειρη πλέον καλλιτέχνης στο χώρο, διαπιστώνω πως τα μικρά παιδιά είναι σαν σφουγγάρια.

Απορροφούν απίστευτα πολλά πράγματα από μας τους εκπαιδευτικούς, τις κινήσεις μας, το ντύσιμό μας, τον τρόπο με τον οποίο τους μαθαίνουμε πράγματα. Όπως και τον τρόπο με τον οποίο τα φωνάζουμε πολλές φόρες. Πόσω μάλλον να απορροφούν τις γνώσεις μας. Καλλιεργούν σε υψηλό επίπεδο το μυαλουδάκι τους και είμαι η βάση τους στη μάθηση καινούριων ιδεών και καλλιτεχνικών δημιουργιών". 

P.E.: Η τέχνη μπορεί να έχει χώρο στην εκπαίδευση και μέσα σε ποιο πλαίσιο;  

Χ.Β.: "Φυσικά και η τέχνη έχει πλέον χώρο στην εκπαίδευση και κακώς άργησε να εξελιχθεί τόσο γρήγορα και δυναμικά, όμως πλέον έχει πάρει μια ροή.

Και αυτό μόνο κάλο μπορεί να κάνει και πρέπει όλοι να βοηθήσουμε με τον τρόπο μας να συνεχιστεί. Η τέχνη είναι η πιο βασική αρχή της εκπαίδευσης, αφού από αυτή ξεκινούν όλες οι αισθήσεις του ανθρωπίνου εγκέφαλου και πόσω μάλλον όταν μιλάμε για τον εγκέφαλο ενός μικρού παιδιού.

Είναι το "Α και το Ω" να μπορέσεις να περάσεις χρήσιμες και καθαρές πληροφορίες εκεί μέσα. Είναι σαν ένα στοίχημα που βάζω καθημερινά στον εαυτό μου να μπορώ να αντιμετωπίσω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο αυτά τα αγνά πλασματάκια που τώρα γνωρίζουν τον πολιτισμό και τις αξίες του".


P.E.: Τι έχεις αποκομίσει έως τώρα από την ενασχόληση σου με τα παιδιά;

Χ.Β.: "Απεριόριστη αγάπη!!! Την πιο αγνή αγάπη που μπορεί κάνεις να νιώσει στη ζωή του, την έχω βρει μόνο μέσα από αυτά τα παιδιά. "Τα παιδιά μου" έτσι τα βλέπω και όπως με αγαπούν αυτά, τα αγαπώ άλλο τόσο και εγώ εξίσου.

Η μεγάλη τους αγκαλιά και το χαμόγελό τους που αντικρίζω κάθε φορά που μπαίνω στο προαύλιο του σχολείου μου πριν καλά καλά μπω μέσα στην τάξη. Με κάνει να ξεχνάω όλα τα προβλήματα, που μπορεί να είχα την προηγούμενη μέρα ή και το προηγούμενο βράδυ. Τα πάντα. Πραγματικά είναι ένα απίστευτο συναίσθημα. Είμαι ευγνώμων και συγκινημένη που μου έδωσε ο Θεός αυτή την ευκαιρία για να νιώθω έτσι". 

P.E.: Ο εκπαιδευτικός σου ρόλος, σου έχει δημιουργήσει έμπνευση για την τέχνη σου;

Χ.Β.: "Φυσικά μου δημιουργεί καθημερινά κίνητρα να δημιουργώ παράλληλα και σχεδόν ταυτόχρονα μαζί τους. Έμπνευση και ιδέες για καινούρια έργα και πάνω απ' όλα ενέργεια και ζωντάνια κάθε φορά που γυρίζω στο σπίτι μου μετά.

Η καλύτερη βέβαια ώρα της μέρας για μένα είναι το βράδυ, όταν πλέον έχω τελειώσει από όλες τις ασχολίες μου και κατεβαίνω με τα πόδια δίπλα στην παραλία. Τότε ανασυγκροτώ τις σκέψεις μου και τις ιδέες μου για νέα έργα που έχω στο μυαλό μου. Χαλαρώνω και ηρεμώ απίστευτα σαν προσωπικότητα! Μετά γυρίζω ξανά σπίτι μου και καταγράφω, δημιουργώντας τις σκέψεις μου πάνω στους πινάκες μου! Οι πίνακες μου είμαι εγώ και αυτό για μένα είναι σημαντικό". 


P.E.: Τι είναι αυτό που σε εμπνέει όταν ζωγραφίζεις και τι σου δίνει ερεθίσματα;

Χ.Β.: "Αυτό που με εμπνέει κυρίως όταν δημιουργώ έναν νέο πίνακα είναι η διάθεσή μου εκείνη ακριβώς τι στιγμή, η ζωή μου όπως κυλά και εξελίσσεται καθημερινά, με τις μεταβαλλόμενες καταστάσεις και συνθήκες και το βλέμμα μου μπροστά σε αυτές όταν τις αντικρίζω, οι αισθήσεις μου και τα συναισθήματα μου που αποκτώ κάθε φορά... Έχω έναν ευαίσθητο χαρακτήρα με αλληλοσυγκρουόμενα ερεθίσματα"!

P.E.: Η Σαντορίνη είναι ένα μέρος για να εμπνεύσει ένα ζωγράφο και πώς έχει λειτουργήσει αυτό σε σένα;

Χ.Β.: "Η Σαντορίνη είναι ένας μαγικός ιερός τόπος, απίστευτα ρομαντικός και ταυτόχρονα είναι ένα νησί που σου μεταδίδει μια υπέροχη γαλήνη και ηρεμία ψυχής.

Κοιτάζοντας καθημερινά αυτό το απέραντο γαλάζιο, μοιάζει κάθε φορά σαν να θες να πηδήσεις από αλεξίπτωτο από το πιο ψηλό του σημείο -βράχο του νησιού και να κάνεις μια βουτιά στο κενό για να δεις μέχρι που φτάνει αυτό το απέραντο γαλάζιο. Αυτό το νησί έχει μαγέψει ζωγράφους, φωτογράφους, έτσι έχει μαγέψει και μένα σε αυτήν την περίοδο της ζωής μου. 

Ήταν μια εμπειρία που ήθελα να τη ζήσω, ήδη δυο χρόνια πριν και τώρα την ζω σε όλο της το μεγαλείο... Ήταν μια απόφαση που πάρθηκε εντελώς ξαφνικά στη ζωή μου στα μέσα του Αυγούστου όταν ήμουν στην Αθήνα για επαγγελματικούς λόγους. 

Δεν το μετάνιωσα ούτε στιγμή από τότε! Όλη αυτή η ομορφιά είναι το κίνητρό μου και η έμπνευσή μου για μια νέα δημιουργική και δυναμική ατομική μου έκθεση που θα πραγματοποιηθεί στη Μύκονο και κατόπιν στη Σαντορίνη για δυο εβδομάδες, μέσα στον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 2019".


P.E.: Πώς είναι να ζεις το χειμώνα σε ένα μέρος σαν την Σαντορίνη, σου αρέσει; 

Χ.Β.: "Φυσικά και μου αρέσει. Είναι σαφώς πολύ πιο όμορφη τον χειμώνα για αυτούς που ξέρουν να τη ζήσουν και τη ζούμε καθημερινά εδώ με τα τσιπουράκια μας, τις παρίες μας, τις παραστάσεις μας, τις βόλτες μας στα καλντερίμια του νησιού, στα γλέντια που κάνουμε μέσα στα 600 πανηγύρια της Σαντορίνης, στα μπάνια μας στην παράλια όταν έχει ζεστές μέρες ακόμα και τώρα...

Βρίσκεις πολλά πράγματα στο νησί να κάνεις αν έχεις καλή παρέα, διάθεση, χαμόγελο και κέφι! Είναι πραγματικά μαγική η αίσθηση να βρίσκεσαι σε νησί το χειμώνα. Μέχρι και τα Χριστούγεννα σίγουρα μοιάζουν διαφορετικά εδώ..."

P.E.: Λένε ότι το ηλιοβασίλεμα της Πάτρας συγκρίνεται με αυτό της Σαντορίνης. Εσύ ποιο θα ζωγράφιζες;

Χ.Β.: "Όλα τα ηλιοβασιλέματα είναι παντού το ίδιο από οποιοδήποτε μέρος και αν τα δεις, από οποιοδήποτε σημείο. Αυτό όμως που αλλάζει σε αυτόν τον τόπο της πανέμορφης Σαντορίνης είναι αυτό το δέος που σε πιάνει όταν είσαι στο Ακρωτήρι ψηλά στο Φάρο και αγναντεύεις την υψίστη και ασυνήθιστη αυτή ομορφιά των μικρών και μεγάλων νήσων ή από το Φηροστεφάνι όταν βλέπεις το ηλιοβασίλεμα είναι σαν να είσαι τόσο κοντά που θαρρείς πως έτσι και απλώσεις λιγάκι το χέρι σου θα το πιάσεις.

Μοιάζει τόσο κοντά και τόσο μακριά ταυτόχρονα και εσύ εκείνη τη στιγμή μοιάζεις τόσο μικρός σαν το πιόνι σε σκακιέρα!!! Είναι πραγματικά μαγευτική αυτή η εικόνα του νησιού και του υπολοίπου ηφαιστείου τα μικρά αυτά νησάκια. Φυσικά και θα αποτυπώσω αυτές τις ομορφιές του νησιού σε άπειρα προσχέδια στο μυαλό μου και αρκετά από αυτά θα τα χρησιμοποιήσω για την έκθεση".