Σε σχετικό δημοσίευμα, που αφορά  τον απολογισμό του Πολιτιστικού Οργανισμού τα τρία τελευταία χρόνια, γίνεται κριτική που είναι μακριά από τη φιλοσοφία και την πολιτική του Δήμου στον πολιτισμό, κριτική που κλείνει τα μάτια στα πραγματικά στοιχεία που δεν έχουν καμία σχέση μ’ αυτά που αναφέρονται.

Το σημερινό Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας, δεν έχει καμιά σχέση με τα παλιότερα των 10-12 παραστάσεων στο κέντρο της πόλης, που κόστιζαν δεκάδες χιλιάδες η καθεμία και απευθύνονταν σε ένα ελάχιστο κοινό. Είναι ένα φεστιβάλ από τον λαό για τον λαό. Ο λαός πληρώνει κι ο λαός πρέπει να απολαμβάνει. Και βέβαια με χρήματα του λαού γίνεται, όπως και πριν, μόνο που πριν τα χρήματα του λαού τα χαίρονταν λίγοι. Οι εκδηλώσεις του Φεστιβάλ σήμερα απλώνονται σε όλον τον τεράστιο δήμο μας, σχεδόν όλον τον χρόνο. Δεν είναι πια οι δέκα ελιτίστικες εκδηλώσεις αλλά οι εκατό που συγκεντρώνουν δεκάδες χιλιάδες απλούς πολίτες στις φτωχογειτονιές που ήταν αποκλεισμένοι από τον πολιτισμό που πρότεινε ο Δήμος. Αυτοί που κάνουν σήμερα κριτική στη Δημοτική Αρχή είναι αυτοί που «ποιούσαν την νήσσαν»  για την ‘’Πολιτιστική Πρωτεύουσα’’, που σπαταλήθηκαν 27 εκατομμύρια ευρώ χωρίς να μείνει τίποτα στο λαό.

Κριτήριο της Δημοτικής Αργής για τον πολιτισμό που απευθύνεται στους πολίτες, δεν είναι το κέρδος, ο πολιτισμός δεν αποτελεί πεδίο κερδοφορίας αλλά προσφορά που μορφώνει, καλλιεργεί και ευχαριστεί. Γι’ αυτό, για πρώτη φορά, δίνεται μεγαλύτερος αριθμός προσκλήσεων, όχι στους επίσημους των πρώτων διαζωμάτων, αλλά σε μαθητές και δασκάλους των λαϊκών φροντιστηρίων και σε ανέργους. Γι’ αυτό δεκάδες συναυλίες και παραστάσεις δίνονται σε πλατείες των συνοικιών και χώρους που ήταν εγκαταλειμμένοι και νεκροί, όπως το Σκαγιοπούλειο, με ελεύθερη είσοδο, χρέος του Δήμου απέναντι σ’ αυτούς που τους έχει ρημάξει το εισόδημα η πολιτική όλων των τελευταίων κυβερνήσεων, που η αβεβαιότητα και η ανεργία τους έχει στερήσει το χαμόγελο. Αυτό θα έπρεπε να παρουσιάζει μια εφημερίδα.

Τα χρήματα που δαπανά ο Δήμος για τον πολιτισμό όλο τον χρόνο είναι πολύ μικρό ποσό σε σχέση με την έκταση, τον πληθυσμό και το πολιτιστικό αγαθό που θα έπρεπε να έχει ο πολίτης. Με σύνεση ο Δήμος διαχειρίζεται τα λίγα χρήματα που διαθέτει και δίνει έμφαση και επιδοτεί το ΔΗΠΕΘΕ, το Καρναβάλι, τους λαϊκούς  θεσμούς, δημιουργεί νέους, το Φεστιβάλ στις Γειτονιές, το Άρμα Θέσπιδος, το Βήμα Νέων Καλλιτεχνών, που ανακουφίζουν και ψυχαγωγούν όλους τους πολίτες. Και βέβαια αυξήθηκε ο προϋπολογισμός των εκδηλώσεων, αλλά πολλαπλασιάστηκαν, σε όφελος του λαού οι εκδηλώσεις. Κι αυτό δεν είναι «χρέη και ζημιές»,είναι τεράστιο κέρδοςγια αυτούς που σήμερα δοκιμάζονται. Είναι ντροπή να υποβιβάζεται η ανάγκη της ψυχαγωγίας και του χαμόγελου που μας στέρησαν στο επίπεδο του: «κέφια το λαός, ζόρια στα ταμεία». Γιατί και ο λαός δεν κάνει κέφι με τέτοιες αντιλήψεις και τα ταμεία για πρώτη φορά δεν κινδυνεύουν.Το αντίθετο μάλιστα.Και τις λαϊκές ανάγκες εξυπηρετούν και τα χρέη των προηγούμενων αποπληρώνουν.

Η Δημοτική Αρχή θα συνεχίσει να βρίσκεται από την άλλη όχθη, από την πλευρά του απλού πολίτη. Αυτή η επίθεση – μπήκαμε για τα καλά σε προεκλογική περίοδο -  δεν επηρεάζει καθόλου τους απλούς πολίτες, αλλά επιστρέφει πίσω σε βάρος αυτών που την καθοδηγούν.