«Π.Ε.Ρ.Σ.Ε.ΑΣ.» είναι το όνομα του προγράμματος του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, που προβλέπει τις εμφανείς περιπολίες. Περσέας, βεβαίως είναι και ο ήρωας της αρχαιότητας, που σκότωσε τη Μέδουσα το μυθικό τέρας, που όποιος κοιτούσε κατάματα πέτρωνε.

Κάθε ομοιότητα όμως εξαντλείται στο όνομα, γιατί ο  «Περσέας» της Ελληνικής Αστυνομίας στην καθημερινή του μάχη με το έγκλημα, σε αντιδιαστολή με τον μυθικό ήρωα, δεν είναι θωρακισμένος με την περικεφαλαία του Άδη για να γίνεται αόρατος, ούτε με τα φτερωτά του σανδάλια, για να μπορεί να πετάει και να αποφεύγει τον κίνδυνο και σαφώς, ούτε με την αστραφτερή ασπίδα και το κοφτερό του σπαθί.

Ο «Περσέας» της Αστυνομίας, έχει αφεθεί αθωράκιστος να περιπλανιέται στη θάλασσα της εγκληματικότητας και δεν προκαλεί εντύπωση, πως την πρώτη μέρα εφαρμογής του προγράμματος, ένα εμβληματικό Τμήμα όπως της Ομόνοιας, βρέθηκε στο στόχαστρο κουκουλοφόρων που διψούσαν για αίμα αστυνομικών.

Είχε υπάρξει ως προπομπός η επίθεση στο Αστυνομικό Μέγαρο της Πάτρας, όπου και εδώ στόχος, σύμφωνα με την προκήρυξή, ήταν να υπάρξουν νεκροί αστυνομικοί.

Ασφαλώς και δεν είναι η πρώτη φορά που η Πάτρα δέχεται παρόμοια επίθεση. Το 2008, στα τραγικά γεγονότα του Δεκεμβρίου που ακολούθησαν τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου, Αθήνα και Πάτρα, ήταν οι δυο πόλεις της Ελλάδας που επλήγησαν με τρομακτική σφοδρότητα από αναρχικές ομάδες.

Και τότε, με μια πρωτοφανή σε ειρηνική περίοδο επίθεση, επεδίωξαν να δολοφονήσουν τους αστυνομικούς που ήταν υπηρεσία, να πυρπολήσουν το Αστυνομικό Μέγαρο και να προκαλέσουν χάος. Σε τέτοιας έκτασης πολιορκίες, καθένας μπορεί να αντιληφθεί ότι ο κίνδυνος, δεν αφορά μόνο τη ζωή των αστυνομικών, αλλά διακυβεύεται και η υπόσταση της οργανωμένης πολιτείας.

Οι αστυνομικοί της Πάτρας, με απαράμιλλη αυτοθυσία και ευφυή σχεδιασμό που απαντούσε στον ανταρτοπόλεμο τους, απέκρουσαν την καταδρομική επίθεση και παρά τη συντονισμένη και σε διάρκεια ρίψη μολότοφ από διαφορετικά σημεία, δεν θρηνήσαμε ανθρώπινα θύματα και περιφρουρήθηκαν με απόλυτη επιτυχία το Αστυνομικό Μέγαρο και η πόλη. Ήταν δε τέτοιας έκτασης η συντριπτική ήττα που υπέστησαν, που δεν ξαναπασχόλησαν σοβαρά, μέχρι την πρόσφατη επίθεση την τοπική αστυνομία.

Ο λόγος της παράθεσης των γεγονότων του 2008, είναι για να καταδειχθεί ότι όταν υπάρχει πολιτική βούληση, η αστυνομία και ξέρει και θέλει και μπορεί. Και αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά του σήμερα με τότε.

Οι με γεωμετρική πρόοδο αυξανόμενες επιθέσεις κατά Αστυνομικών Τμημάτων, αποτυπώνουν την αποθράσυνση των οργανωμένων ομάδων βίας, αλλά κυρίως, σηματοδοτούν την παταγώδη αποτυχία της κυβέρνησης να επιβάλει το νόμο. Η ασφάλεια των πολιτών είναι υποχρέωση της πολιτείας και οφείλει να την διασφαλίζει, ως συστατικό στοιχείο της δημοκρατίας και ευημερίας της κοινωνίας. Αυτό όμως απαιτεί μια εκ διαμέτρου διαφορετική προσέγγιση, από αυτήν της κυβέρνησης.

Οι πεζές περιπολίες για παράδειγμα, στο κέντρο της Αθήνας που μαστίζεται από ακραία εγκληματικότητα, για να έχουν αποτέλεσμα, χρειάζεται να είναι μέρος ολοκληρωμένου σχεδιασμού, που προβλέπει και την υποστήριξή τους με μηχανοκίνητες Ομάδες, διαφορετικά, εκτός του ότι είναι απλά πυροτεχνήματα εντυπωσιασμού για τον κατευνασμό της κοινής γνώμης, στέλνει τους αστυνομικούς των πεζών περιπολιών, σε ρόλο «Ιφιγένειας», να θυσιαστούν.

Αυτό όμως δεν μπορεί να ισχύσει με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ, καθώς από τις πρώτες πρωτοβουλίες της ήταν η διάλυση της Ομάδας ΔΕΛΤΑ, η αποδυνάμωση της Ομάδας ΔΙΑΣ, όπως και κάθε Ομάδας που είχε τη δυνατότητα να λειτουργήσει αποτρεπτικά και να επιβάλει τον νόμο και την τάξη, στο υποβαθμισμένο κέντρο.

Η κατάργηση και συρρίκνωση των συγκεκριμένων ζωτικών υπηρεσιών, δεν είναι αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης, αλλά της απροκάλυπτης ιδεοληπτικής ανοχής των κυβερνώντων στις πάσης φύσεως έκνομες συλλογικότητες, γεγονός που ευνοεί και εκτρέφει τη βία και την ανομία. Τα συμβάντα είναι τόσο πυκνά, που δεν μπορούν να αγνοηθούν, με ενδεικτικότερο, την απελευθέρωση των μελών της αναρχικής ομάδας του «Ρουβίκωνα», τα οποία αν και είχαν συλληφθεί, πριν ακόμα φτάσουν στη ΓΑΔΑ, με εντολή, αφέθηκαν ελεύθερα και ζητήθηκε από τα πληρώματα της Άμεσης Δράσης να τα επιστρέψουν πίσω στο σημείο απ’ όπου τα είχαν παραλάβει.

Αλλά η κοινωνία, έχει κουραστεί από αυτό το σκηνικό «χυδαίας ανομίας». Η κοινωνία θέλει να έχει τη δυνατότητα, απερίσπαστη και υπό συνθήκες ασφάλειας, να εργάζεται, να ευημερεί και να προοδεύει. Και αυτές τις συνθήκες η Νέα Δημοκρατία μπορεί να τις εγγυηθεί.