Έκπληκτοι μείναμε σήμερα το πρωί, όταν πήγαμε για μπάνιο στον Άγιο Βασίλειο. Δεν προλάβαμε να κατεβούμε απ' το αμάξι και είδαμε κόσμο πολύ συγκεντρωμένο στην παραλία. Καταστηματάρχες, άνθρωποι μεγάλης ηλικίας και νεαρά παιδιά συζητούσαν για κάτι φανερά προβληματισμένοι.
Έπειτα, τηλεφωνήσαμε στο λιμενικό για να ανεφέρουμε τι γίνεται στην περιοχή. Μας είπε ότι είτε τα έφερε ο Βοριάς είτε -και το πιο πιθανό είναι αυτό-ότι κάποιο γρι γρι δεν κατάφερε να τραβήξει το δίχτυ. Όπως και να 'χει κρίμα στον ψαρά, που έχασε μια τόσο μεγάλη ψαριά...
Γιατί μετά από λίγο οι παρευρισκόμενοι πήραν σακούλες και λεκάνες κι άρχισαν να μαζεύουν τα ψάρια. Μάλιστα, ένας κύριος είπε "Ο Τσίπρας τα 'στειλε για να φάμε!", ενώ μια άλλη κυρία πρόσθεσε "Αυτό είναι το μάννα εξ ουρανού!".
Σίγουρα, αυτήν την ώρα που μιλάμε, η παραλία θα έχει καθαριστεί, ενώ κάποιες οικογένειες θα έχουν σηκωθεί χαρούμενες απ΄ το μεσημεριανό τραπέζι, που τόσο ανέλπιστα τους χάρισε ένα άτυχο γρι γρι!
Φοράω πυτζάμες και κάλτσες. Δεν έχω καμία σχέση με τις φωτό προφίλ. Η ομορφιά στο σπίτι είναι μύθος. Είμαι πυτζαμόβια, σέρφερ και γραφιάς μερικών σειρών. Πάνω στην κοιλιά μου στηρίζω τον καλύτερο μου φίλο τον Λάπι Τοπ. Περνώ τα βράδια μου φτιάχνοντας φυλλάδια, διορθώνοντας ασκήσεις και ακούγοντας ό,τι μου πει ο Γιου Τιούμπ. Όταν πια γλαρώνουν τα μάτια μου λέω ένα γεια στον Λάπι Τοπ χαϊδεύοντας τη ράχη του. Αυτές τις μέρες, που ζούμε την εποχή των καθυστερημένων παγετώνων που μπήκαν στο φούρνο μικροκυμάτων, ο ζεστός αέρας του φίλου μου Λάπι Τοπ ζεσταίνει την πατσοκοιλιά μου και χαίρομαι γι΄ αυτό. Σκέφτομαι πως είμαι στην παραλία. Τα παγωμένα μου ακροδάχτυλα μου θυμίζουν που βρίσκομαι 10sec.
1,2,3, . . . 10.Δέκατα δεν έχω. Εδώ μένω. Στο εδώ και στο τώρα. Γιατί η συνήθεια είναι δρόμος παλιός.Της καληνύχτας τα ψυχρά εδώ τ΄ αφήνω.
