Νέο σχολικό ξεκίνημα σήμερα για μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς. Προσδοκία και ευχή όλων είναι τούτη η σχολική χρονιά να είναι δημιουργική και αποδοτική για τους χιλιάδες μαθητές όλων των βαθμίδων. Οι ευχές όμως και το ευχάριστο κλίμα, που συνήθως δημιουργείται με το πρώτο σχολικό κουδούνι δεν ευθυγραμμίζονται με τη μίζερη εκπαιδευτική πραγματικότητα, που ακολουθεί από την επόμενη ημέρα. Άλλωστε, ποιος αγνοεί πως η εκπαίδευση αποτελεί πια θύμα της θυσίας στο βωμό των μνημονίων και της προσήλωσης στις επιταγές των δανειστών.

Η χρονιά ξεκινάει με κενά εκπαιδευτικών στα σχολεία. Παρά το διορισμό αρκετά μεγάλου αριθμού αναπληρωτών πριν λίγες ημέρες, πάλι θα έχουμε χιλιάδες χαμένες διδακτικές ώρες με την έναρξη των μαθημάτων. Τα σχολεία αδυνατούν να λειτουργήσουν με πληρότητα λόγω σοβαρών ελλείψεων εκπαιδευτικού προσωπικού.

Το ολοήμερο σχολείο, που αποτελεί τον σημαντικότερο εκπαιδευτικό θεσμό της μεταπολίτευσης, έχει δεχτεί το μεγαλύτερο πλήγμα από την πολιτική των περικοπών στην παιδεία. Ο παιδαγωγικός του ρόλος έχει συρρικνωθεί ασφυκτικά, εφόσον έχει καταργηθεί ο υπεύθυνος δάσκαλος και τη μελέτη των μαθητών την αναλαμβάνουν εκ περιτροπής εκπαιδευτικοί. Επιπλέον, πολλά ολοήμερα τμήματα δεν μπορούν να λειτουργήσουν λόγω έλλειψης εκπαιδευτικών.

Πολλά παιδιά με ιδιαίτερες εκπαιδευτικές ανάγκες θα αντιμετωπίσουν πολλές δυσκολίες και φέτος, μιας και ο θεσμός της παράλληλης στήριξης δεν έχει προγραμματιστεί για όσους τη δικαιούνται και την έχουν ανάγκη.

Αρκετά νήπια θα μείνουν πάλι εκτός σχολείου ή θα φοιτήσουν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους, αφού η προσχολική αγωγή από ότι φαίνεται θα αργήσει να τύχει πλήρους εφαρμογής.

Πολλά υπερπληθή τμήματα μαθητών, τόσο στο νηπιαγωγείο όσο και στο δημοτικό σχολείο, δε συνηγορούν σε ποιοτική μάθηση και παιδεία.

Η ανυπαρξία παιδαγωγικής υποστήριξης των σχολείων φέτος είναι πιο ορατή από ποτέ με το ψαλίδισμα των παιδαγωγικών ευθυνών και αρμοδιοτήτων των Σχολικών Συμβούλων και τη μεθοδευμένη σε λίγους μήνες κατάργησή τους, καθώς και τη διάλυση σημαντικών υποστηρικτικών φορέων, όπως τα ΚΕΔΔΥ.

Σε αυτό το πλαίσιο είναι βέβαιο πως θα ξεχαστούν γρήγορα οι ευχές, οι λόγοι, οι κάμερες, οι πολιτικοί, οι φωτογραφίες και το πανηγυρικό σκηνικό της πρώτης ημέρας. Μετά τον Αγιασμό στο σχολείο θα μείνουν τα παιδιά και οι δάσκαλοι. Τα παιδιά να κάνουν όνειρα, να χαμογελούν και να ξεκινούν το όμορφο ταξίδι της γνώσης, της εμπειρίας και της μάθησης. Οι δάσκαλοι συνοδοιπόροι στην ελπίδα, στο όνειρο και έτοιμοι να γίνουν γέφυρες για τους μαθητές τους, γιατί όπως γράφει ο Νίκος Καζαντζάκης «ο ιδανικός δάσκαλος είναι εκείνος που γίνεται γέφυρα για να περάσει αντίπερα ο μαθητής του. Κι όταν πια του διευκολύνει το πέρασμα, αφήνεται χαρούμενα να γκρεμιστεί ενθαρρύνοντας το μαθητή του να φτιάξει δικές του γέφυρες».