Ο Γιάννης Ζουγανέλης είναι Έλληνας συνθέτης, μουσικός, ηθοποιός, παρουσιαστής και δάσκαλος. Τόσες ιδιότητες και όλες τις υπηρετεί με πολλή αγάπη και σεβασμό.

Το βιογραφικό του θα σας εκπλήξει, αφού οι διακρίσεις που έχει λάβει, αλλά και οι δουλειές που έχει κάνει και στη μουσική και στην υποκριτική, είναι πολλές.

Αυτή την περίοδο "τρέχει" σε όλη την Ελλάδα με την παράσταση "Παράξενο Ζευγάρι". Υποδύεται τον Όσκαρ, έναν αθλητικό συντάκτη γοητευτικό, άστατο, κοινωνικό και σκορποχέρη, ξενύχτη και τρομερά τσαπατσούλη.

Λίγο πριν εμφανιστεί στη σκηνή του Ρωμαϊκού Ωδείου, επικοινωνήσαμε μαζί του για μια συνέντευξη και με μεγάλη χαρά ανταποκρίθηκε.

Ο Γιάννης Ζουγανέλης μίλησε στο patrasevents.gr για τα "παράξενα ζευγάρια", τη φιλία, την Πάτρα και το μεγάλο παράπονο που έχει από τους δημοσιογράφους!


"Ελπίζω οι φωτιές στην Αττική να είναι η κορύφωση όλων αυτών που περάσαμε"

P.E.: Τι σας έκανε να πείτε ναι στην παράσταση "Παράξενο Ζευγάρι";

Γ.Ζ.: "Πρώτα απ' όλα η εμπιστοσύνη και η τεράστια εκτίμηση που έχω στον Βλαδίμηρο Κυριακίδη, που μου έκανε την πρόταση. Είναι ένας άνθρωπος που ισορροπεί με πολλή ανθρωπιά στο θέατρο και έχει τρομερό εκτόπισμα στην υποκριτική. Τον θαυμάζω και τον αγαπώ. Το δεύτερο είναι ο συγγραφέας, ο Νιλ Σάιμον, ο οποίος είναι ένας φοβερός τεχνίτης, από όπου μπορείς στα έργα του γελώντας, να συνειδητοποιήσεις πάρα πολύ ουσιαστικά πράγματα που προχωράνε τη ζωή. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, πως ένας άνθρωπος που διώκεται η προσωπικότητά του, αφού χώρισε με τη γυναίκα του, μπαίνει στη διαδικασία ψυχισμών, πως ας πούμε αυτοεξευτελίζεται και πως φιλοξενείται από ένα φίλο του και συγκεκριμένα εμένα, που είμαι ένας χωρισμένος αθλητικογράφος, αλλά εμένα δεν με ενδιαφέρει καθόλου που χώρισα, και πως μέσα από κωμικές καταστάσεις και γελάς και δακρύζεις.

Επίσης η σύνθεση του θιάσου. Τα παιδιά που παίζουμε μαζί είναι μια ξεχωριστή περίπτωση ανθρώπων. Δημιουργήσαμε μια παρέα όχι για να περνάμε εμείς καλά, αλλά να κάνουμε το κόσμο να περνάει καλά. Επιπλέον τώρα έχουμε μια μεγάλη αποστολή, γιατί η πατρίδα περνάει τόσα πολλά. Ελπίζω οι φωτιές στην Αττική να είναι η κορύφωση όλων αυτών που περάσαμε, της παρακμής και της κρίσης. Να συνειδητοποιήσουμε πράγματα, να προχωρήσουμε μπροστά. Ξέρετε, μπαίνω και στη διαδικασία της αποστολής μας, δηλαδή να εμψυχώσουμε τον κόσμο, να τον φέρουμε στην αισιοδοξία, χωρίς ποτέ να ξεχάσουμε αυτά που έχουμε βιώσει".


"Έχουμε πάρα πολλά παράξενα ζευγάρια στην καθημερινότητά μας"

P.E.: Εσείς ποιο θα χαρακτηρίζατε «παράξενο ζευγάρι»;

Γ.Ζ.: "Κοιτάξτε, παράξενα ζευγάρια είναι όλοι. Έχω συνειδητοποιήσει στη ζωή, ότι ο ένας κρύβεται από τον άλλο. Αυτό είναι ήδη μια παραξενιά. Δεν είναι ειλικρινείς, δεν υπάρχει αλήθεια στις σχέσεις των ανθρώπων και επίσης, αυτό που θεωρώ πιο σημαντικό, θέλει ο ένας να κάνει τον άλλο ίδιο, με αποτέλεσμα να χαθεί η διαφορετικότητα. Έχουμε πάρα πολλά παράξενα ζευγάρια στην καθημερινότητά μας, τα βιώνουμε και τα βλέπουμε και εγώ είμαι ένας άνθρωπος που ενδιαφέρεται για τους άλλους, θέλω να έχω παρεμβατικότητα στην εξέλιξη των πραγμάτων".

P.E.: Με τι συναισθήματα θα φύγουν οι θεατές από την παράσταση;

Γ.Ζ.: "Πιστεύω περισσότερο συνειδητοποιημένοι και με συναίσθημα, ελπίζω, αισιοδοξίας γιατί πραγματικά η παράσταση βγάζει πολύ γέλιο, όχι χάχανο, και είναι και σκληρή. Είναι μια κωμωδία πάρα πολύ σκληρή για εμάς. Καταθέτουμε τρομερή ενέργεια κάθε φορά. Όταν τελειώνει η παράσταση, εγώ τουλάχιστον θέλω δύο ώρες να συνέλθω. Πιστέψτε με".


"Έχω αποχωρήσει από φιλίες γιατί έχω προδοθεί"

P.E.: Το έργο πραγματεύεται την ανδρική φιλία. Στη δική σας ζωή τι ρόλο έχει παίξει;

Γ.Ζ.: "Στη ζωή μου η ανδρική φιλία έχει παίξει απολύτως καθοριστικό ρόλο. Έχω φίλους που έχω αγαπήσει πάρα πολύ, έχω μοιραστεί πράγματα, έχω στηρίξει και έχω στηριχθεί, έχω εξομολογηθεί. Έχω και γυναίκες φίλες που αγαπώ πάρα πολύ, αλλά η ανδρική φιλία είναι μια άλλη ιστορία. Έχει άλλη ποιότητα, γιατί, αυτό που θα σας πω είναι οξύμωρο, η ζωή είναι φαλλοκρατική. Εγώ δεν πιστεύω καθόλου στην φαλλοκρατία, πιστεύω πολύ στη θηλυκότητα. Παρόλα αυτά, γι' αυτό το λόγο η ανδρική φιλία κρύβει μέσα και τρομερή υποψία, μυστικά κλπ. Έχω πολλούς φίλους, έχω αποχωρήσει όμως από φιλίες γιατί έχω προδοθεί, χωρίς να έχω τσακωθεί πότε. Δεν είμαι του τσακωμού, είμαι της αποχώρησης. Και βέβαια, δύσκολα γίνονται οι άνθρωποι φίλοι τα τελευταία χρόνια γιατί είναι καχύποπτοι και ατομιστές. Και ο ατομισμός είναι ότι πιο χυδαίο υπάρχει, διότι χάνει ο καθένας τη μοναδικότητά του".

P.E.: Είναι η πρώτη φορά που συνεργάζεστε με τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη, για τον οποίο μου μιλήσατε λίγο παραπάνω. Πώς θα τον χαρακτηρίζατε ως άνθρωπο;

Γ.Ζ.: "Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος ζει με το θέατρο, χωρίς να σημαίνει ότι δεν έχει άποψη για τη ζωή. Ξέρετε η ζωή αντανακλάται μέσα στο θέατρο. Είναι πολύ συγκροτημένος, έχει χαρά και είναι και πολύ καλός συνάδελφος. Επίσης, είναι ενημερωμένος άνθρωπος. Στο χώρο των καλλιτεχνών, λυπάμαι που θα το πω, έχω δει πολύ μεγάλους καλλιτέχνες, που αγαπώ και παρακολουθώ την τέχνη τους και δεν είναι ενημερωμένοι. Εμένα, μεγάλη τραγουδίστρια, που με είδε και ήρθε με πολλή αγάπη και με πλησίασε μια φορά σε μια μουσική σκηνή, μου λέει "Γιάννη ήσουν εξαιρετικός, εσύ πρέπει να παίξεις Αριστοφάνη" και έχω κάνει έξι Αριστοφάνηδες. Ο καθένας ενημερώνεται ματαιοδοξικά για το τι κάνει ο εαυτός του".


"Οι δημοσιογράφοι δημιουργούν τρομερό εκφοβισμό"

P.E.: Διαβάζοντας για εσάς "έπεσα" πάνω σε ένα πλούσιο βιογραφικό με διακρίσεις και πολλές δουλειές, τόσο μουσικά, όσο και υποκριτικά. Υπάρχει κάτι που θέλετε, αλλά ακόμα δεν το έχετε κάνει;

Γ.Ζ.: "Ζω μόνο με όνειρα. Καταρχάς, βιώνω ένα όνειρο ήδη. Ονειρευόμουν να γίνω αυτό που είμαι και αμείβομαι γι' αυτό, κάτι που είναι πολύ καλό. Έχω κάποια παράπονα στο δρόμο που επικοινωνήθηκε όλα αυτά τα χρόνια η προσωπικότητά μου. Διότι, θα σας λυπήσω, δεν πιστεύω καθόλου στο μεγαλύτερο ποσοστό των δημοσιογράφων, οι οποίοι αυτοί κι αν δεν έχουν ενημέρωση, αυτοί κι αν υπηρετούν συμφέροντα, αυτοί κι αν δεν απομονώνουν φράσεις, που μπορεί τον άλλο να τον προσβάλλουν. Δημιουργούν τρομερό εκφοβισμό στην καθημερινότητα και στους καλλιτέχνες, σε σημείο που πολλές φορές να σιωπώ. Ασχολούνται ας πούμε με fake πράγματα και προβάλλεται το ψέμα και το κακό. Σε στοχοποιούν χωρίς λόγο πολιτικά ή και αλλιώς και από την άλλη σε παραχαράζουν.

Οπότε το παράπονό μου είναι, ότι δεν έχει επικοινωνηθεί η δουλειά μου. Ξέρετε, είμαι από τους ανθρώπους, μπορεί να είμαι και ο μόνος, που εκδίδομαι στο εξωτερικό με τα μουσικά μου. Δεν τα έχει μεταδώσει κανείς, μόνο κάτι φίλοι όταν μιλάμε, που τους το επιβάλλω εγώ. Τώρα ας πούμε θα κάνω ένα δίσκο στην Αμερική. Ευτυχώς υπάρχει και η καλή πλευρά των social media και ενημερώνω τον κόσμο.

Οι παρουσιαστές είναι χυδαίοι, παρουσιάζουν αυτό που νομίζουν αυτοί ότι είναι καλό, κάτω από τις προθέσεις των γνώσεών τους, οι οποίες δεν υπάρχουν, δεν υφίσταται. Δεν έχουν καμία ακαδημαϊκή αντίληψη για τη ζωή. Παρόλα αυτά δεν απογοητεύομαι, γιατί εμπιστεύομαι ένα πολύ μικρό ποσοστό ΕΛΛΗΝΩΝ, οι οποίοι πάνε τη ζωή μπροστά. Πάντα η Ελλάδα είχε αυτούς και ταυτόχρονα είχε τον Σεφέρη, τον Ελύτη, τον Ρίτσο. Εγώ προτρέπω κάθε φορά, η ζωή να έχει σχέση με τον πολιτισμό για να μπορεί να εξελίσσεται".


"Οι Πατρινοί σνομπάρουν λίγο την πόλη τους"

P.E.: Με αφορμή την "επίσκεψή" σας στην Πάτρα, πείτε μας δυο λόγια για την πόλη και το κοινό της.

Γ.Ζ.: "Έχω πολλούς φίλους στην Πάτρα, κάποια στιγμή είχα και συνεργασία με το Πανεπιστήμιο. Κοιτάξτε, έχει και καλά και κακά. Οι Πατρινοί αφέθηκαν στην παρακμή της πόλης και της πολιτείας τους. Αυτό είναι ένα κακό. Άλλο ένα είναι ότι μοιάζουν με τους Αθηναίους, ενώ παλιότερα ήταν τελείως διαφορετικοί. Κατά μεγάλο ποσοστό, σνομπάρουν λίγο την πόλη τους. Δηλαδή δεν έχουν αγάπη γι' αυτή, όσο έχουν οι Θεσσαλονικείς, οι Ηρακλειώτες ή οι Χανιώτες. Από την άλλη πλευρά, η Πάτρα για μένα είναι ένα κομβικό σημείο. Είναι το άνοιγμα από την Ανατολή στη Δύση, από το λιμάνι της που κι αυτό το υποβάθμισαν. Και πιστεύω, ότι οι Πατρινοί είναι καλής ποιότητας άνθρωποι, απλώς δεν μπήκαν στη διαδικασία της διεκδίκησης και πολλές φορές κάνουν κριτικές και κρίσεις, χωρίς να έχουν οι ίδιοι δημιουργήσει αυτό που τους αξίζει να δημιουργήσουν".

P.E.: Τα μελλοντικά σας σχέδια;

Γ.Ζ.: "Ασχολούμαι ανιδιοτελώς με πράγματα που έχουν να κάνουν με τον κοινωνικό ρατσισμό και έχω πολλά να κάνω εκεί. Επίσης, εκτός από το δίσκο που θα βγάλω στην Αμερική και την Ευρώπη, κι όποιος το πήρε χαμπάρι το πήρε, από τον Οκτώβρη θα είμαι στο θέατρο Βέμπο. Θα παίξουμε το έργο "Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες" των Σακελλάριου - Γιαννακόπουλου διασκευασμένο από τους εξαιρετικούς Ρέππα - Παπαθανασίου, με τον Γιάννη Τσιμιτσέλη και πολλούς άλλους. Τέλος, συζητάω διάφορα για μουσική σκηνή, διότι έχω την τύχη να είμαι δισυπόστατος και αυτό το πράγμα με κάνει να είμαι «πολυτερέστερος». Γιατί μπορώ να εμφανίζομαι και στο ένα και στο άλλο. Βέβαια η μουσική σκηνή είναι για πολύ λίγες παραστάσεις".


Γιάννης Ζουγανέλης - Γραφείο κηδειών (Στην υγειά μας) {4/11/2017}