Αφού έσβησαν και τα τελευταία αποκαΐδια στις πυρόπληκτες περιοχές άρχισαν οι κομματικές και τηλεοπτικές αντιπαραθέσεις για το «τις πταίει».

Εκατόν σαράντα τέσσερα χρόνια μετά το ιστορικό άρθρο του Χαρίλαου Τρικούπη το 1874 που οδήγησε στην περίφημη αρχή της Δεδηλωμένης ο όρος «τις πταίει» ακούγεται σήμερα από τα χείλη όλων.

Πασχίζουν όλοι να ακουσθούν τα ονόματα των υπευθύνων της τραγωδίας, να τους ρίξουμε το ανάθεμα, για το κακό που μας βρήκε. Μόνο το δικό μας όνομα να μην ακουσθεί. Να βρεθούν άμεσα οι ένοχοι για να αποτινάξουμε από πάνω μας κάθε υποψία δικής μας ενοχής. Να κοιμόμαστε ήσυχοι χωρίς τύψεις, χωρίς να διασαλευθεί η δική μας ηθική όπως εμείς την έχουμε προσδιορίσει.

Από την εποχή του Πυθαγόρα φιλοσόφου του 6ου αιώνα π.Χ. και με το πέρασμα των αιώνων, ο ένας φιλόσοφος μετά τον άλλον προσπάθησαν να επιλύσουν τα θέματα της ηθικής και της δικαιοσύνης.

Μέχρι σήμερα δυστυχώς δεν υπήρξε καμία αποτελεσματική λύση, όπως αποδεικνύεται από την πτώση του επιπέδου ηθικής της κοινωνίας. Οι καταστροφικές φωτιές και προγενέστερα οι πλημμύρες απέδειξαν ότι ο τρόπος  αντίδρασης των εμπλεκομένων, υπό το βάρος της απώλειας τόσων ψυχών, ήταν να ενεργοποιήσουν την άμυνά τους, ορίζοντας τους όρους της δικής τους ηθικής, προσποιούμενοι ότι είναι θύματα μιας κατάστασης που κάποιοι άλλοι δημιούργησαν …

Οι φωτιές στην Ανατολική Αττική έκαναν εκατομμύρια Έλληνες να κλάψουν από οργή και λύπη. Ήταν το αποκορύφωμα του δράματος που βιώνουν τόσα χρόνια.

Ήταν το ξέσπασμα της πονεμένης καρδιάς των συγγενών των αυτοχείρων, όσων τα παιδιά μετανάστευσαν στο εξωτερικό, όσων απολύθηκαν από τις εργασίες τους, όσων οι περιουσίες τους εκποιήθηκαν, και όλων των υπολοίπων που νιώθουν τις ελπίδες τους για μια καλύτερη Ελλάδα να εξανεμίζονται.

Οι φλόγες της τραγωδίας άγγιξαν τις ψυχές όλων μας.

Επαφιόμεθα στον πατριωτισμό των Ελλήνων για την προστασία της Πατρίδας μας και την διασφάλιση της ενότητας του Έθνους.

Μέσα από τις στάχτες της τραγωδίας, ας αναγεννηθεί η νέα Ελλάς της ευημερίας και της προόδου.