Η οριστική παραχώρηση του θαλασσίου μετώπου στην πόλη, αποτελεί αναμφίβολα ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα στην πορεία της Πάτρας.

Για αυτήν την παραχώρηση γράφτηκαν πολλά. Αυτό που πρέπει να τονιστεί είναι πως όταν η πόλη δρα ενωμένη, έχοντας ξεκάθαρους στόχους το αποτέλεσμα – παρά τις δυσκολίες και καθυστερήσεις - δεν μπορεί παρά να είναι θετικό.

Εξίσου δύσκολο με την απόκτηση από την Πάτρα για 99 χρόνια του θαλασσίου μετώπου της, είναι η αξιοποίηση του, η διαμόρφωση του, η χρηστικότητά του, που θα έχουν αποδέκτη τον παράγοντα άνθρωπο, το πολίτη τον δημότη.

Το πόσο έτοιμοι είμαστε – ο καθένας από τη σκοπιά του – να διαχειριστούμε το θαλάσσιο μέτωπο θα αποδειχθεί στην πράξη και αυτό μπορεί να γίνει επίσης μέσα από την συναίνεση και τη σύνθεση των απόψεων. Θέλω να πιστεύω και ελπίζω, πως δεν θα περάσουν όσα χρόνια χρειάστηκαν για να επιτευχθεί η παραχώρηση, προκειμένου να επιτευχθεί και η διαμόρφωση, χρήση και διασφάλιση της συντήρησής του.

Η ενότητα είναι αυτή που απαιτείται και πάλι. Η ενότητα που πάντα έλειπε από την πόλη και που μας ανάγκαζε να παλεύει ο καθένας μεμονωμένα για κάποιο στόχο, χωρίς στήριξη, χωρίς συνέχεια και χωρίς αποτέλεσμα τις πιο πολλές φορές.

Η ενότητα είναι αυτή που απαιτείται για την επίτευξη νέων στόχων προς όφελος της πόλης και των κατοίκων της. Αυτή είναι η μοναδική ικανή και αναγκαία συνθήκη, για να κερδηθούν όλα τα μεγάλα στοιχήματα που ακολουθούν την παράδοση του θαλασσίου Μετώπου.

Η Πάτρα και οι κάτοικοί της δεν μπορούν να περιμένουν άλλο. Η έλευση όσο το δυνατόν συντομότερα του τρένου, η ανάδειξή της σε κέντρο συνδυασμένων μεταφορών, η επιτάχυνση των διαδικασιών για το φυσικό αέριο, η πραγματική της σύνδεση με την έρευνα και την τεχνολογία και οι αστικές αναπλάσεις με ξεκάθαρο χαρακτήρα, είναι μερικά μόνο από τα στοιχεία που θα την αναδείξουν σε πραγματικό οικονομικό κέντρο.

Για να συμβεί αυτό η προϋπόθεση είναι μία. Κάθε φορά που η πόλη διεκδικεί, κάνεις από τους εμπλεκόμενους να μην προτάσσει προσωπικά μερίσματα και μικροκομματικά και μικρο-παραταξιακά μερίδια.

Είναι καιρός να αλλάξουμε ματιά, να γίνουμε ένα κύμα και μια φωνή για την πόλη μας. Να μην περιοριζόμαστε στην διαχείριση της καθημερινότητας και μόνον, αλλά να διεκδικήσουμε προγράμματα και πόρους που οι άλλες πόλεις απορρόφησαν και ομόρφυναν, όταν εμείς ασχολιόμασταν με τις μεταξύ μας «κόντρες». Είναι καιρός να αξιοποιήσουμε -και να μην ξεπουλήσουμε- τα χαρίσματα που έχει η Πάτρα. Να μην περιμένουμε από την κάθε κυβέρνηση και μόνον, αλλά να αναδείξουμε τα προτερήματα της πόλης μας, δημιουργώντας θέσεις εργασίας για τόσους συμπολίτες μας που έχουν ανάγκη.

Είναι η στιγμή να σχεδιάσουμε και να παλέψουμε ενωμένοι, γιατί το χρωστάμε σε εμάς, στους γονείς μας, στα παιδιά μας. Είναι η στιγμή να αλλάξουμε την εικόνα της μιζέριας με την εικόνα της αισιοδοξίας. Είναι η στιγμή να πάψουμε να θαυμάζουμε τις υπόλοιπες πόλεις της Ελλάδος και να δουλέψουμε έτσι ώστε να κάνουμε άξια θαυμασμού τη δική μας πόλη.

Εν κατακλείδι, θα πρέπει να κατανοήσουμε πως η παραχώρηση του θαλασσίου μετώπου είναι κάτι αλλά δεν είναι το πάν. Ας είναι η αρχή για να μετατρέψουμε την Πάτρα από ένα απλό πέρασμα, σε ένα σταθμό και έναν προορισμό για την υπόλοιπη Ελλάδα και όχι μόνο.

Το στοίχημα είναι μπροστά και μας θέλει ενωμένους.