Ένας από τους λόγους για τους οποίους αγαπάμε τον Ιούνιο είναι πως αποτελεί τον μήνα όπου η μέρα έχει την μεγαλύτερη διάρκεια και ξεχνάει να νυχτώσει.

Αυτό άλλωστε είναι το καλοκαίρι, φως και χαρά. Όμως και πάλι λίγο πριν η νύχτα ρίξει το μαύρο της μανδύα πάνω από την πόλη φροντίζει να χαρίσει όμορφες εικόνες με τη βοήθεια του δειλινού. Σαν παράδειγμα μπορούμε να δούμε την φωτογραφία που ακολουθεί.

Η Αχαϊκή πρωτεύουσα δεν πτοείται καθόλου με τον ερχομό της νύχτας αλλά αντιθέτως την υποδέχεται λαμπερή και φωτεινή.