Tην γνωρίσαμε ως εκκεντρική γραμματέας του Βλαδίμηρου Κυριακίδη στην σειρά «Υπέροχα πλάσματα» και κατάφερε με αυτό τον ρόλο να μπει στα σπίτια και στις καρδιές μας. Το ιδιαίτερο παρουσιαστικό της, της χαρίζει πάντα ξεχωριστούς ρόλους που με το ταλέντο, τους απογειώνει.

Η Μαρία Κωνσταντάκη μπορεί να μην είναι το κορίτσι της διπλανής πόρτας, είναι όμως μια ενδιαφέρουσα παρουσία...

Το 1997 πέρασε στο Πανεπιστήμιο στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών, και παράλληλα με αυτό, το 1998, γράφτηκε και στη Δραματική σχολή Βεάκη. Και αυτό ήταν!

Φέτος πρωταγωνιστεί στην θεατρική παράσταση «Μόλις Χώρισα», που ξεκινά τις περιοδείες από την Πάτρα. Τι μπορεί να συμβεί όταν συμπέσουν ένα πάρτι γενεθλίων κι ένας χωρισμός; Πόσο πολύπλοκα μπορούν να γίνουν τα πράγματα από ένα μήνυμα στον τηλεφωνητή; Και τι ακολουθεί όταν λες τελικά «Μόλις χώρισα»...

Η παράσταση θα ανέβει στο θέατρο Πάνθεον την προσεχή Τρίτη και Τετάρτη.

Η Μαρία Κωνσταντάκη μας μιλά για την παράσταση, για τη τηλεόραση, αλλά και για την Πάτρα και το κοινό της.


Ρ.Ε.: Πρωταγωνιστείτε στην παράσταση των Βασίλη Μυριανθόπουλου και Βαγγέλη Χατζηνικολάου «Μόλις χώρισα». Μαζί σας ένας υπέροχος θίασος, πείτε μας λίγα λόγια για την παράσταση;

Μ.Κ.: "Το έργο «Μόλις Χώρισα» έχει γραφτεί πριν 20 χρόνια ως θεατρικό και μετά έγινε ταινία και παραμένει τόσο επίκαιρο και αστείο ακόμα και τώρα. Αυτό είναι η επιτυχία του! Πραγματεύεται το θέμα του χωρισμού και το κάθε πρόσωπο ζει το δράμα του".

Ρ.Ε: Ποιος είναι ο δικός σας ο ρόλος;

Μ.Κ.: "Είμαι μια από τις κολλητές της Ηλέκτρας, η οποία έχει μια δική της φιλοσοφία ζωής του τύπου "Αύριο είναι μια άλλη μέρα, μια νέα αρχή". Μια φιλοσοφία που μακάρι να την είχαμε όλοι μας".


"Το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, ήταν και είναι από τα πιο οργανωμένα και με τις πιο επαγγελματικά δομημένες παραστάσεις"

Ρ.Ε.: Ξεκινάτε τη περιοδεία σας από την Πάτρα. Πείτε μας τη γνώμη σας για την πόλη και το κοινό της.

Μ.Κ.: "Το Πατρινό κοινό είναι από τα καλύτερα της Ελλάδας. Είχα έρθει και πέρυσι με την παράσταση «Για όνομα», μια ιδιαίτερη παράσταση και όμως το πατρινό κοινό τη λάτρεψε γιατί ακριβώς ξέρει να αντιλαμβάνεται το χιούμορ. Είναι ένα εκπαιδευμένο κοινό στο υψηλό θέατρο και αρκετά θεατρόφιλο. Βέβαια σε όλο αυτό έχει συμβάλει και το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας, το οποίο ήταν και είναι από τα πιο οργανωμένα και με τις πιο ωραίες και τις πιο επαγγελματικά δομημένες παραστάσεις που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τις αθηναϊκές".

Ρ.Ε.: Γνωρίζοντάς σας μέσα από τη δουλειά σας δίνετε την εντύπωση πως είστε ένας αντισυμβατικός άνθρωπος, πέρα από «πρέπει» και «κανόνες». Εσείς πώς θα περιγράφατε τον εαυτό σας;

M.K.: "Κι όμως είμαι ένα άτομο με ισχυρά πρέπει και γερό ηθικό κώδικα. Συνήθως αυτά τα πρέπει δεν είναι του μέσου όρου. Δεν μπορώ αυτά τα καθώς πρέπει και το φαίνεστε. Δεν μου αρέσουν καθόλου οι κοινωνικές συμβάσεις και γι΄ αυτό μπορεί να φαίνομαι αντισυμβατική, αλλά στην ουσία δεν είναι έτσι. Γενικά παθαίνω μια άρνηση σε ότι είναι political correct που δεν έχει ουσία πίσω του".


"Το θέατρο αλλά και η τηλεόραση είναι καθαρά ομαδικές δουλειές"

Ρ.Ε.: Η τελευταία σας τηλεοπτική εμφάνιση ήταν στη σειρά «Συμμαθητές». Ποιο θα ήταν το κριτήριο για να επιστρέψετε στην τηλεόραση;

Μ.Κ.: "Οι συνθήκες κάθε φορά είναι και διαφορετικές. Εγώ αυτό που προσπαθώ κάθε φορά στη δουλειά είναι να έχω -τόσο στην τηλεόραση όσο και στο θέατρο- ένα ωραίο κείμενο και μετά δίνω βάση στο ρόλο μου σε συνδυασμό με τους συντελεστές. Εγώ θεωρώ πως και το θέατρο αλλά και η τηλεόραση και ο κινηματογράφος είναι καθαρά ομαδικές δουλειές. Ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη... ένας λαμπερός πρωταγωνιστής από μόνος του δεν μπορεί να κάνει κάτι εάν δεν υπάρχει ένα σύνολο να τον στηρίξει".

Ρ.Ε.: Μεγάλη σας αγάπη είναι και το ραδιόφωνο. Πώς προέκυψε αυτή η σχέση;

M.K.: "Για την ακρίβεια για μένα το ραδιόφωνο είναι «εραστής» και όχι αγάπη γιατί μπαινοβγαίνω στο χώρο του ραδιοφώνου, δεν είναι σταθερή σχέση. Η ιστορία αυτή μου προέκυψε πολλά χρόνια πίσω, πριν ξεκινήσω ακόμα να κάνω τηλεόραση. Έγινε και πολύ τυχαία, και έχω την αίσθηση παρ' όλο που το ραδιόφωνο είναι ένα ισχυρό βιοποριστικό μέσο ποτέ μου δεν το είδα σαν δουλειά, το είδα περισσότερο σαν διασκέδαση. Δεν το ψάχνω να κάνω κάθε χρόνο ραδιόφωνο, προτιμώ να μου προκύπτει όταν οι συνθήκες είναι κατάλληλες, όποτε μου αρέσει και φυσικά όποτε έχω και το χρόνο".


«Ήμουν η καλύτερη σερβιτόρα...»

Ρ.Ε.: Η κρίση έχει χτυπήσει την πλειοψηφία των ανθρώπων γύρω μας. Εάν τα πράγματα δεν έρθουν όπως τα σχεδιάζετε και αναγκαστείτε να στραφείτε αλλού επαγγελματικά για να βιοποριστείτε, τι είναι αυτό που θα μπορούσατε να κάνετε καλύτερα;

Μ.Κ.: "Δεν έχω σκεφτεί, αλλά ξέρω πως σίγουρα κάτι θα έκανα, γιατί το έχω ξανακάνει, πριν αρχίσω να βιοπορίζομαι από τη δουλειά μου. Είμαι από τους ανθρώπους που όταν δω ότι τα πράγματα δυσκολεύουν δεν θα κάτσω στο σπίτι μου και να κλαίω τη μοίρα μου. Θα χρησιμοποιήσω αυτή την τύπου αναγνωσιμότητα για να κάνω κάτι άλλο. Και σίγουρα θα είμαι καλή, γιατί είμαι εργασιομανής. Όταν δούλευα ως σερβιτόρα ήμουν η καλύτερη του μαγαζιού. Σίγουρα θα είμαι καλή σε ότι μου αρέσει να κάνω. Πάντως το χειρότερό μου θα είναι να με βάλουν οκτάωρο σε ένα γραφείο"...

Ρ.Ε.: Τι είναι αυτό που σας χαλαρώνει και σας ευχαριστεί περισσότερο όταν είστε μακριά από τα φώτα;

Μ.Κ.: "Εξαρτάται τη φάση. Φέτος το χειμώνα και επειδή είχα δουλέψει πάρα πολύ, ήμουν σε μια φοβερά κλειστή φάση. Όταν είχα ρεπό δεν έβγαινα από το σπίτι, έμενα μέσα και διάβαζα, έβλεπα ταινίες και άκουγα μουσική. Αυτό σε εκείνη τη φάση με έκανε χαρούμενη. Τώρα που έχει ανοίξει ο καιρός πάω και βόλτες. Γενικά όμως είμαι άνθρωπος πιο μοναχικός απ' ότι φαίνομαι. Δεν είναι ο άνθρωπος της μεγάλης παρέας π.χ. των 15 ατόμων. Προτιμώ πολύ λιγότερα άτομα στην παρέα για να μπορούμε να επικοινωνούμε καλύτερα. Χάνομαι στα πολύ μεγάλα τραπέζια «της νύφης»"...


Ρ.Ε.: Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια;

Μ.Κ.: "Δεν ξέρω να σου πω για το χειμώνα, γιατί δεν έχω κλείσει κάτι ακόμα. Το καλοκαίρι θα είμαι με την παράσταση «Μόλις Χώρισα» με την οποία ξεκινάμε τις περιοδείες μας από την πόλη σας που την θεωρούμε γουρλίδικη και μετά θα επισκεφτούμε σχεδόν όλη την Ελλάδα".

Ρ.Ε.: Πώς θα χαρακτηρίζατε με δυο λέξεις τον εαυτό σας ως ηθοποιό αλλά και ως άνθρωπο;

Μ.Κ.: "Ως ηθοποιός είμαι εργατική και ευχάριστη θα έλεγα, ως άνθρωπος ανυπόμονη αλλά και συνεπής"...