Σε ένα χαρτόνι "καθρεφτίζεται" η αγορά εργασίας, η σύγχρονη κοινωνία και αυτό που ζούμε γύρω μας, στην Πάτρα και σε άλλα αστικά κέντρα της Ελλάδας της κρίσης.

Ο περαστικός όσο βιαστικά και να περνάει από τις σκάλες της Γεροκωστοπούλου, δεν μπορεί, θα δει "καρφωμένο" στα κάγκελα μπροστά από τον χώρο με τα αρχαία, ένα χαρτόνι που αποτυπώνει μέσα σε λίγες λέξεις αυτή την πραγματικότητα που ζούμε.

"Πρώτη φορά η Πάτρα στα τελευταία 40 χρόνια έχει τόσους πολλούς αστέγους". Έτσι ξεκινάει το κείμενο που είναι γραμμένο πάνω στο χαρτόνι. Και στη συνέχεια αναφέρεται σε δύο ημερομηνίες ορόσημα για τον κόσμο της εργασίας και των μισθωτών.

Στην 1η Μαΐου του 1886 όπου καθιερώνεται στο Σικάγο το 8ώρο ως καθημερνή εργασία και το 1950 όπου στην Σοβιετική Ένωση εδραιώνεται μια σειρά προνομίων για τους συνταξιούχους, προνόμια που στην ουσία έχουν πληρώσει μέσα από την δουλειά τους τα προηγούμενα χρόνια. 

"2018 Ελλάδα και το μεγαλύτερο κομμάτι της Ευρώπης: Ανεργία ή 12 + ώρες καθημερινής δουλειάς για να βγαίνουν πέρα, ιδιωτικοποιήσεις παντού, αλυσίδες αντικαθιστούν μαγαζιά και ο καθηγητής στη σχολή που είναι μες στη μιζέρια γιατί έχει να πληρωθεί τρεις μήνες", αναφέρει ο άγνωστος συντάκτης του κειμένου.

Όσο για το τι φταίει για την κατάσταση αυτή; "Φταίνε οι εργάτες, οι αγρότες, οι μικροαστοί που ξεχνάνε την ιστορία της τάξης τους. Φταίει ο καπιταλισμός", καταλήγει.  Ίσως. Είναι μια άποψη και αυτή που πηγάζει από ταξικά μάλλον κριτήρια.

Φταίμε με λίγα λόγια εμείς οι ίδιοι, οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι, θα προσθέταμε εμείς...