Τελικά τι μπορεί να διακρίνει την ηθική, από την ανηθικότητα και ποια ενδεχομένως να είναι τα μεταξύ τους όρια; Κοιτάξτε να δείτε, φιλόσοφοι δεν είμαστε, όμως πώς να το κάνουμε;

Ζούμε σε μία κοινωνία που όλα αυτά μπλέκονται μεταξύ τους, με αποτέλεσμα οι έννοιες να συσχετίζονται, τα αντίθετα να ενώνονται πότε αρμονικά και πότε παίζοντας τις… κλωτσιές και όλα να αλλάζουν θέση, στάση και πλευρά, ανάλογα με την κατάσταση.

Αποφασίσαμε έτσι προκειμένου να λύσουμε όλα αυτά τα ερωτηματικά που αιωρούνται μέσα μας, να πάμε στις πρόβες μιας παράστασης που ξέραμε ότι θίγει όλα αυτά τα ζητήματα, φωνάζοντας το από τον τίτλο της.

«Πρότυπος οίκος ανοχής» λέγεται και μιλάμε ασφαλώς για το θεατρικό έργο του Χάρη Ρώμα που ανεβαίνει στο θέατρο Γραμμές Τέχνης, κάνοντας πρεμιέρα την Πέμπτη στις 19 Απριλίου.


Φτάνοντας στην είσοδο του θεάτρου γνωρίζαμε ασφαλώς (το ομολογούμε…) ότι θα συναντούσαμε μία τρελή ομάδα, μία ομάδα έμπειρων, αλλά και νεαρών ηθοποιών που διακρίνονται για το χιούμορ τους και την αγάπη τους για το σανίδι.

Μια ομάδα που έχει ξεκινήσει εδώ και αρκετό καιρό πρόβα, προκειμένου να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις μιας σύγχρονης κωμωδίας ηθών που κινείται μεταξύ του γέλιου και του προβληματισμού και η οποία ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Πάτρα, ενώ ήδη έχει παιχθεί με απόλυτη επιτυχία στην Αθήνα.


Ο θίασος της παράστασης "Πρότυπος οίκος ανοχής" στην Πάτρα

Καθίσαμε έτσι στον καναπέ του πρότυπου οίκου αυτού ανοχής μαζί με τους ηθοποιούς της παράστασης (για την ακρίβεια αυτοί κάθισαν, εμείς κυρίως μπουσουλήσαμε), την Ελένη Σαρακίνη, τον Λεωνίδα Ευφραιμίδη, την Μαρία Γεωργακοπούλου, τον Κωνσταντίνο Γκότση, την Ελεονώρα Κασιμάτη και τον Κωνσταντίνο Καμινάρη.

Μιλήσαμε μαζί τους και μας είπαν αρκετά πράγματα για την παράσταση, αποφεύγοντας όμως να μας πουν το σημαντικότερο που ίσως και να έλυνε την απορία μας. Τι είδους οίκος ανοχής είναι αυτός και τι τον κάνε πρότυπο;


Η Νικολέττα Μπακοπούλου στο patrasevents.gr

Προσπαθήσαμε φιλότιμα να βγάλουμε μια άκρη μιλώντας με την… θηριοδαμαστή της ομάδας (έτσι μας φάνηκε) Νικολέττα Μπακοπούλου, όμως ούτε και εκεί τα καταφέραμε.

Όπως καταλάβατε ο προβληματισμός μας δεν λύθηκε, πήγε περίπατο. Το παρήγορο είναι ότι περάσαμε υπέροχα μαζί με αυτή την ομάδα, φύγαμε με πολλά χαμόγελα από το θέατρο, ενώ για το τέλος πήραμε και μια υπόσχεση που εισπράξαμε από την όλη ατμόσφαιρα.

Ο κόσμος που θα πάει να δει το έργο θα φύγει χαμογελαστός από το θέατρο, έχοντας περάσει εξίσου καλά (σαν και μας), παίρνοντας ίσως μαζί του και έναν μικρό προβληματισμό σχετικά με τις ανθρώπινες σχέσεις.

Και που ξέρετε; Κάποιοι από σας (και εμείς ακόμα γιατί όχι), μπορεί να πάρουν και τις αντίστοιχες απαντήσεις στους προβληματισμούς τους. Το σίγουρο είναι ότι θα έχετε περάσει υπέροχα. Και αυτό μην νομίζετε ότι είναι τόσο εύκολο. Σπεύσατε…