Ένα από τα πιο γραφικά δρομάκια που υπάρχουν στην περιοχή της Ακτής Δυμαίων είναι αυτό της οδού Οδησσού.

Βλέποντάς το νομίζει κανείς ότι ξαφνικά βρέθηκε στα σοκάκια ενός αιγαιοπελαγίτικου νησιού, όπου οι ασπρισμένες αυλές με τις ανθισμένες γλάστρες μυρίζουν γιασεμί και βασιλικό. Το δρομάκι αυτό, μοιάζει να είναι ξεχασμένο από το χρόνο, όμως τα σπίτια του και οι χώροι του είναι φροντισμένοι και σίγουρα κεντρίζει το ενδιαφέρον ενός περαστικού. 

Δεν είναι όμως σε νησί, ούτε στην άνω πόλη της Πάτρας. Είχε την... ατυχία να βρίσκεται κοντά σε μια περιοχή που εδώ και αρκετούς μήνες είναι γεμάτη μετανάστες, οι οποίοι περνούν από μπροστά του, χωρίς ίσως καν να του δίνουν σημασία, προσπαθώντας κάθε φορά να πλησιάσουν την περίφραξη του νέου λιμανιού που βρίσκεται σχεδόν απέναντι, μήπως και καταφέρουν να ταξιδέψουν λαθραία στις χώρες του προορισμού τους.

Από την μία λοιπόν το ήσυχο και γραφικό δρομάκι με τις άσπρες αυλές και τα χαμηλά σπίτια και από την άλλη η σκληρότητα και η αγριάδα της ζωής.

Εικόνες αντίθετες σε αποστάσεις λίγων μέτρων.