Το περιστατικό του ποδοσφαιριστή που γύρισε την γλώσσα του και που σώθηκε χάρη στην επέμβαση ενός παλαίμαχου παίκτη που παρακολουθούσε τον αγώνα, έφερε και πάλι στο προσκήνιο το ζήτημα της παρουσίας γιατρού ή νοσηλευτή στα γήπεδα.

Η απόφαση της Ένωσης πλέον για το ζήτημα αυτό είναι συγκεκριμένη και ξεκάθαρη. «Δεν ξεκινάει κανένα παιχνίδι αν δεν υπάρχει στο γήπεδο παρουσία γιατρού» τονίζει ο πρόεδρος της ΕΠΣΑ, Σταύρος Δανιήλ.

«Έχουμε πάρει πλέον αυτή την απόφαση που εφαρμόζεται όχι μόνο στους αγώνες όλων των τοπικών κατηγοριών, αλλά και στα πρωταθλήματα υποδομής. Κανένα παιχνίδι δεν ξεκινά αν δεν υπάρχει γιατρός στο γήπεδο».

Τα έξοδα για την παρουσία γιατρών στους αγωνιστικούς χώρους, τα αναλαμβάνουν με συμψηφισμό οι ομάδες και η Ένωση που πληρώνει στο τέλος το ανάλογο ποσοστό.

Ωστόσο, το ζήτημα πάνω στο οποίο έχουν τις ενστάσεις τους οι άνθρωποι των σωματείων και του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου, είναι ότι πολλοί από τους γιατρούς στα γήπεδα, δεν είναι γιατροί. Είναι νοσηλευτές ή διασώστες και σύμφωνα με ποδοσφαιριστές και παράγοντες ορισμένοι δεν ξέρουν ούτε έχουν την γνώση πώς να αντιδράσουν σε τέτοιες περιπτώσεις.

«Το να καλύψουμε όλους τους αγώνες με την παρουσία γιατρών είναι κάτι αδύνατον. Δεν φτάνουν οι γιατροί για όλα τα παιχνίδια που δίνονται στα τοπικά γήπεδα κάθε Σαββατοκύριακο» τονίζει ο κ. Δανιήλ.

Το παιδί σώθηκε από φίλαθλο με ειδικό εργαλείο

Οι άνθρωποι αυτοί που πηγαίνουν στα γήπεδα, αν δεν είναι γιατροί ή εκπαιδευμένοι νοσηλευτές, έχουν παρακολουθήσει σεμινάρια για να επεμβαίνουν, τουλάχιστον θεωρητικά. 

Όμως από την άλλη το παιδί που του γύρισε η γλώσσα, σώθηκε χάρη στην παρέμβαση ενός ανθρώπου που ήταν στο γήπεδο όχι ως διασώστης, αλλά ως φίλαθλος. Αυτός ήταν που έτρεξε και έφερε ένα ειδικό εργαλείο που υπάρχει για τέτοιες περιπτώσεις, το στοματοφαρυγγικό αεραγωγό και έσωσε τον ποδοσφαιριστή.

Το ερώτημα λοιπόν είναι ένα: Αρκεί από μόνη της η παρουσία ενός ανθρώπου στο γήπεδο, αν δεν έχει τα ανάλογα εργαλεία και κυρίως αν δεν ξέρει πώς να τα λειτουργεί; Και τι μπορεί να γίνει για αυτό;