"Πατρίδα μου είναι ένας Ουρανός, χωρίς διαβατήριο, χωρίς πύλη. Μπαίνω από τον αέρα". 

Οι παραπάνω στίχοι είναι του Φερεϊντούν Φαριάντ, ενός Ιρανού ποιητή που έζησε χρόνια στην Ελλάδα, σαν πρόσφυγας και πέθανε στην πατρίδα μας.

Τα λόγια αυτά αποτυπώνουν τα συναισθήματα όσων βρέθηκαν στο χώρο του παλαιού εργοστασίου του Λαδόπουλου, το πρωί της περασμένης Κυριακής, στην εκδήλωση που διοργάνωσε η Κίνηση Υπεράσπισης Προσφύγων και Μεταναστών, παρουσία δεκάδων εθελοντών και αλληλέγγυων που είναι στο πλευρό των ανθρώπων που διαμένουν εκεί.

Η μουσική της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων του Δήμου Πατρέων ταξίδεψε μετανάστες, αλληλέγγυους και εθελοντές, σε μία συγκινητική εκδήλωση που άγγιξε τις ψυχές όλων και αποτύπωσε με τον καλύτερο και τον πιο ιδανικό τρόπο το μήνυμα των ημερών.

Το μήνυμα της αγάπης και της αλληλεγγύης. Οι νότες της Ορχήστρας έσπασαν την αντίληψη του «γκέτο» που υπάρχει γι' αυτόν τον χώρο, αλλά και του αποκλεισμού που υπάρχει από την κοινωνία για τους ανθρώπους αυτούς που διαμένουν εκεί, ελπίζοντας ότι θα καταφέρουν να βρουν τον τρόπο για να ζήσουν μία ομαλή και ανθρώπινη ζωή. 


Αυτή τη ζωή που τους πήραν οι πόλεμοι, τα μίση και οι ηγέτες που κινούν τα νήματα, βγάζοντας φλόγες από το στόμα τους, για να υπερασπίζονται στην ουσία τους ισχυρούς, διαλύοντας οικογένειες και λαούς. 

Όλα αυτά τα συναισθήματα «ζωγραφίστηκαν» από τις νότες της Ορχήστρας στα μάτια των ανθρώπων που είχαν την τύχη να βρεθούν σε αυτή την εκδήλωση, σε μία γλώσσα διεθνή, ευγενική που δεν γνωρίζει από σύνορα και μιλάει μόνο στις καρδιές. 

Στην γλώσσα της μουσικής. Μία γλώσσα που μπορεί να αποτυπωθεί και στις εικόνες που ανέβηκαν στην σελίδα της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων "Θανάσης Τσιπινάκης" στο facebook. 

Δείτε τις: