Είναι ένα νεοκλασικό κτίριο ερειπωμένο, που σίγουρα αν είχε καλύτερη τύχη θα μπορούσε να ήταν ένα ακόμα κομψοτέχνημα της συγκεκριμένης μορφής αρχιτεκτονικής.

Είναι όμως εγκαταλειμμένο. Δεν ζει κανένας εκεί. Τα παράθυρά του είναι σπασμένα, οι πόρτες του επίσης, ενώ το κάτω μέρος του κλειδαμπαρωμένο, δείχνοντας στον περαστικό ότι είναι εδώ και χρόνια έτσι.

Περπατώντας από την πλατεία της Παντάνασσας, βλέποντάς το, στην πλευρά του πεζόδρομου της Παντανάσσης, με το μπαλκονάκι του και όλα τα υπόλοιπα στοιχεία που χαρακτηρίζουν νεοκλασική αρχιτεκτονική, σίγουρα τραβάει το βλέμμα.

Πάρα την εγκατάλειψη και την ερείπωσή του βρίσκεται σε καλή κατάσταση και έχει ένα στοιχείο γραφικότητας. Είναι ένα κτίριο που θα έλεγε κανείς ότι αν είχε φωνή, θα ζητούσε βοήθεια. Να σωθεί από την φθορά του χρόνου και την κατεδάφιση που θα έρθει ως μοιραίο τέλος, αν τελικά παραμείνει έτσι, χωρίς κανείς να του δώσει σημασία.