του Κώστα Νταλιάνη, 18/11/2017

Οι «Παγιδευτές» του Γιώργου Σκούρτη ανεβαίνουν για πρώτη φορά στη σκηνή του θεάτρου «Γραμμές ΤέΧνης». Στο έργο αυτό η «μούμια» της Εξουσίας, αλλά και το ερωτικό αντικείμενο του πόθου, είναι το ολόγραμμα ενός ολόγυμνου και πανέμορφου κοριτσιού, το οποίο η Εξουσία προβάλλει σε όλες τις οθόνες-ιδιωτικές και δημόσιες- με στόχο να παγιδέψει μέσω του Έρωτα όποιον «τελευταίο» αντιστεκόμενο πολίτη υπάρχει και, με αυτόν τον τρόπο, να τον ανακαλύψει και να τον αφανίσει. 

OΓιώργος Σκούρτης είχε ανέκαθεν την ικανότητα να γράφει κάτι είκοσι, τριάντα χρόνια πριν και να δίνει την αίσθησ ότι το έγραψε προχθές, έστω ότι το μετέτρεψε ελαχίστως. Η συγγραφή για εκείνον ήταν ο μόνος εύκολος και ανώδυνος τρόπος για να συγκρατήσει την οργή του ενάντια στο κοινωνικό άδικο και να ισορροπήσει τα υπαρξιακά του άγχη. Κι αυτή του η «συγγραφική οργή» δημιούργησε «τομή» στο ελληνικό θεατρικό και το λογοτεχνικό πεδίο, επηρεάζοντας τους νεότερους συγγραφείς, με το καινούργιο ήθος και ύφος γραφής του. Οι «Παγιδευτές» μιλούν για τα αποτελέσματα της εξουσίας που οδηγεί σε εξαθλίωση εσωτερική και ανισορροπία κοινωνική, χωρίς να προσδιορίζει για ποιά εξουσία μιλά. Οι πολλές μορφές εξουσίας περιγράφονται αλληγορικά, καθώς και το τί μπορεί να πάθει από αυτές ο άνθρωπος. Ωστόσο, η γραφή του Σκούρτη είναι πάντα ρεαλιστική. Τα έργα του αποτελούν μορφή κοινωνικοπολιτικής καταγγελίας και ο ίδιος δηλώνει ότι η οργή τον έκανε συγγραφέα.

Ο Σκούρτης έχει μια ευκολία, που τον καθιστά δύσκολο. Όπως γράφει τα έργα του, σχεδόν τα σκηνοθετεί.  Δίνει σ’ ένα νωχελικό σκηνοθέτη την ευκαιρία να υπογράψει, χωρίς να κουραστεί. Απλά, διεκπεραιώνει όσα απαιτεί ο συγγραφέας. Το να δημιουργήσεις τους κόσμους που περιγράφει, όμως, τους τόσο σημερινούς μα από παλιά ερχόμενους, με τον απαιτούμενο ξέφρενο ρυθμό, να καταλαγιάζει, να εναλλάσσεται και να κόβει πάλι την ανάσα, να σημειώσεις την αναπνοή, την παύση και το κρυμμένο νόημα, το διφορούμενο και να απομονώσεις το στεγνό τσιτάτο, απαιτεί μαεστρία. Είχε την ευτυχία το έργο να πέσει σε ευρηματικό και δημιουργικό μα πάνω απ’ όλα εργατικό μυαλό. Ο Βασίλης Κόκκαλης ανέγνωσε για λογαριασμό μας και έστησε μια περίφημη παράσταση απαιτήσεων. Κάτι που δε θα γινόταν εφικτό, ίσως, αν δεν είχε δίπλα του ανθρώπους ικανούς να υπηρετήσουν το όραμα του.

Η υψηλής αισθητικής δουλειά στους φωτισμούς ανέδειξε με φως, χρώμα και σκιά, όλες τις ψυχολογικές διακυμάνσεις των ηρώων. Η Βάλια Ψωμιάδη έντυσε με αισθητική το σκηνικό και προσέδωσε στο χώρο μια αίγλη θεατρική αλλά και μυστηριακή. Τα ρούχα με θαυμαστή συνέπεια προς τους χαρακτήρες. Ο ήχος και η μουσική, ήταν όπως έπρεπε να είναι, με τις μακρινές ομοβροντίες και το μελαγχολικό, νοσταλγικό τραγούδι να παίζει στο ραδιόφωνο και να θυμίζει ένα μακρινό παρελθόν. Όλα αυτά τα στοιχεία της παράστασης ενώθηκαν με μια θαυμαστή ομοιογένεια. Οι ερμηνείες των δύο ηθοποιών (Δημήτρης Τζαβάρας και Παλαιολόγος Χαλίδας) είναι απερίγραπτα συγκλονιστικές. Μπορείς να δεις πολλές φορές το έργο, μόνο για να παρακολουθήσεις τη μικρή μουσική που ξεδιπλώνουν οι αέναες κινήσεις - και πρέπει να συγχαρούμε τον υπεύθυνο κινησιολογίας, που μαζί με τους ηθοποιούς που κόπιασαν πολύ και φαίνεται στο αποτέλεσμα, έκανε εξαίρετη δουλειά με ιδέες που ολοκληρώθηκαν -, οι φωνές κι οι ψίθυροι, οι καυγάδες και το φίλιωμα, το μίσος κι η αγάπη, η αντίθεση κι η ομοιότητα που ξεδιπλώνουν μπροστά μας δύο κυνηγημένοι άνθρωποι, με ίδιες καταβολές και διαφορετική εξέλιξη μα ίδια μοίρα. Δύο έξοχοι ηθοποιοί  δίνουν ένα ρεσιτάλ ρυθμών, κίνησης, ερμηνείας. Ο ρόλος της γυμνής γυναίκας, που οι δύο ήρωες παρακολουθούν, δεν έχει λόγια, αλλά η Σάντυ Πατσαούρα την μετατρέπει σε ένα σύμβολο ομορφιάς και παρακμής με τις κινήσεις και τις εκφράσεις της.

Ένα έργο που καθηλώνει με τη δύναμή του και προβληματίζει δημιουργικά. Μια προσπάθεια του θεάτρου «Γραμμές ΤέΧνης» που θέλει υποστήριξη ώστε να υπάρξει συνέχεια.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ:

Συγγραφέας: Γεώργιος ΣκούρτηςΣκηνοθεσία: Βασίλης Κόκκαλης Βοηθός Σκηνοθέτη: Ματούλα Γεωργεδάκη Σκηνογραφία-ενδυματολογία: Βάλια Ψωμιάδη Ηχητική επιμέλεια: Βασίλης Κόκκαλης Παραγωγή: Γραμμές ΤέΧνης Παίζουν: Παλαιολόγος Χαλίδας Δημήτρης Τζαβάρας Σάντυ Πατσαούρα Σχεδιασμός φωτισμού: Νικολέττα Μπακοπούλου.

Παραστάσεις: Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο 21:30 και Κυριακή 20:30 Γραμμές Τέχνης (ΜΑΙΖΩΝΟΣ 271)Είσοδος 10€ και μειωμένο 8€Πληροφορίες-κρατήσεις θέσεων: 690 656 9578 Μετά την Πάτρα η παράσταση θα παρουσιαστεί και σε αθηναϊκό θέατρο καθώς σε και σε άλλες πόλεις.