Όποιος βρέθηκε το βράδυ του Σαββάτου στην αναπαράσταση της Ναυμαχίας  της Ναυπάκτου, στο  γραφικό λιμανάκι της όμορφης πόλης σίγουρα εντυπωσιάστηκε από τα σκηνικά που υπήρχαν σε όλη την εκδήλωση.

Σκηνικά που λειτουργούσαν με τέτοιο τρόπο, που έβαζαν τον θεατή στο κλίμα και στην ατμόσφαιρα της εποχής και «έδεναν» αρμονικά με τις εντυπωσιακές εικόνες της αναπαράστασης του ιστορικού αυτού γεγονότος που συγκέντρωσε και φέτος πλήθος επισκεπτών.

Η αλήθεια είναι ότι ο Eno Shkodrani, ο άνθρωπος που είχε αναλάβει την δημιουργία των σκηνικών έκανε και πάλι το θαύμα του, προχωρώντας σε εντυπωσιακές και εμπνευσμένες κατασκευές που αν μη τι άλλο ενίσχυσαν την ανάδειξη της όλης εκδήλωσης.

Ήταν η τέταρτη φορά που ο καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται στην Πάτρα, τον οποίο έχουμε γνωρίσει μέσα από πολλές δουλειές του στο Πατρινό Καρναβάλι, αλλά και σε άλλες μεγάλες πολιτιστικές/ καλλιτεχνικές εκδηλώσεις σε όλη την Ελλλαδα, συμμετείχε στην αναπαράσταση της Ναυμαχίας της Ναυπάκτου.


Όπως τονίζει μιλώντας στο patrasevents.gr ένας από τους βασικούς πυλώνες της συλλογιστικής της φετινής αναπαράστασης της ναυμαχίας, ήταν να τονίσουν ότι ο πόλεμος είναι κάτι το αναχρονιστικό.

«Φέτος ο βασικός άξονας για τα σκηνικά ήταν το ασπρόμαυρο, η παλαιά γκραβούρα. Μέσα αυτό θέλαμε να τονίσουμε ότι ο πόλεμος είναι κάτι το αναχρονιστικό, το παλιό που δεν είναι η μόνη λύση για τους ανθρώπους.

Απόδειξη είναι ότι τόσες χιλιάδες χρόνια γίνονται πόλεμοι και δεν έχουν λύσει κανένα πρόβλημα για την ανθρωπότητα. Ακόμα και αυτή η ναυμαχία που, ναι μεν κέρδισαν οι χριστιανοί αλλά σκοτώθηκε τόσος κόσμος, έσωσε μόνο προσωρινά την Ευρώπη» τονίζει ο καλλιτέχνης.


Το σκηνικό της ναυμαχίας αποτελούταν από  δύο ιστιοπλοϊκά που είχαν  " μετατρέπει " σε γαλέρες της εποχής, μια πλωτή κατασκευή - κορνίζα , διαστάσεων 6,00 μ Χ 4,00 μ , όπου εναλλάσσονταν τρεις ασπρόμαυροι πίνακες - γκραβούρες, ζωγραφισμένες στο χέρι με κάρβουνο, αλλά και απομιμήσεις πραγματικών πινάκων ζωγραφικής που αναφέρονται στην ναυμαχία.

Το συνεκτικό και ταυτόχρονα διαχρονικό στοιχείο το οποίο έκανε και τρομερή εντύπωση στους θεατές και το οποίο έδενε το  παρελθόν  με το τώρα, ήταν η κατασκευή της η Μοίρας σαν ιστός που πλέκει τις μοίρες των ανθρώπων.

Παράλληλα, γινόταν η προβολή 52 γκραβουρών που είχε γίνει ειδική επεξεργασία με πενάκι, αλλά και ψηφιακά και  για να μετατραπούν από εγχρώμους πίνακες ζωγραφικής, χάρτες παλαιούς πορτρέτα των πρωταγωνιστών της εποχής κλπ,  σε ασπρόμαυρες (με λίγη απόχρωση σέπιας) γκραβούρες .

Εξάλλου, τα  δύο καράβια που είχαν έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στην αναπαράσταση, συμβόλιζαν τους δύο εμπλεκόμενους στόλους, τον χριστιανικό και τον οθωμανικό, τα μέλη των οποίων φορούσαν τμήματα από παλαιές γαλέρες, πλώρες, κουπιά, πανιά, σημαίες κλπ, όλα αυτά ζωγραφισμένα στην λογική του ασπρόμαυρου!


«Το εγχείρημα αυτό του ασπρόμαυρου σκηνικού , ειδικά σε ανοικτό χώρο , όπως είναι το λιμάνι της Ναυπάκτου  είναι αρκετά δύσκολο και «πρωτοπόρο» και  ήταν ένα ρίσκο , που όμως νομίζω οτι το καταφέραμε και άρεσε και στους θεατές» τονίζει ο Eno Shkodrani, συμπληρώνοντας:

«Ασπρόμαυρο σκηνικό έχουν πειραματιστεί ελάχιστα σε θέατρα του εξωτερικού, από όσο  γνωρίζω γιατί έχουν δυσκολίες, πόσο πια σε ανοικτούς χώρους».  Ο ίδιος πάντως χάρηκε την δημιουργικό στάδιο της δουλειάς όπως μας λέει.

«Εγώ προσωπικά το χάρηκα πάρα πολύ γιατί με την τεχνική του κάρβουνου είχα να δουλέψω από τα χρόνια που σπούδασα στην Καλών Τεχνών. Χρειάστηκε πραγματικά  πολύ κάρβουνο ζωγραφικής για να καλύψουμε τις τεράστιες διαστάσεις των σκηνικών και τις μεγάλες σημαίες των καραβιών».

Να σημειωθεί ότι στην ομάδα των συνεργατών του Eno Shkodrani ήταν Μαρία Ασημακοπούλου, ενδυματολόγος - αξεσουάρ -πανοπλίες κλπ Ανδρέας Κόγιας, Παναγιώτης Σίκος στις σιδηροκατασκευες, Ιωάννης Σκονδράνι στην ζωγραφική και στην γλυπτική σκηνικών, αλλά και οι Θεανώ Βούρτση και Γαβριέλα Γιοξά στο ειδικό μακιγιάζ.



(Οι φωτογραφίες της αναπαράστασης είναι της Ζωής Δενδράμη, του Nafpaktia News και του Eno Shkodrani).