Μπαίνοντας στο καφέ Γέφυρες, εκεί στην Πατρέως 86, γνωρίζεις από την αρχή ότι είσαι σε έναν χώρο πανέμορφο που έχει στην ατμόσφαιρα, αναμειγμένα τις μυρωδιές της αγάπης, της προσφοράς, της αλληλεγγύης και της ζωής.

Γιατί όλα αυτά είναι στοιχεία που υπάρχουν σε έναν χώρο, ο καθένας  μπορεί να τα εισπράττει με έναν διαφορετικό τρόπο, όμως η ύπαρξή τους δεν αποτελεί απλώς και μόνο μία αίσθηση, αλλά ένα γεγονός που το καταλαβαίνει κάποιος εύκολα, αρκεί να κάτσει, να δει και να παρατηρήσει τα όσα γίνονται.

Το εισπράττει ακόμα και αν δεν ξέρει ότι το καφέ αυτό είναι ένας χώρος, όπου εργάζονται άτομα με προβλήματα ψυχικής υγείας, άτομα που μέσα εκεί έχουν βρει καταφύγιο και προσπαθούν μέσα από το δικαίωμα της εργασίας να επανενταχθούν στην κοινωνία.

Μετά την ανακαίνιση που έγινε, το καφέ Γέφυρες, όχι μόνο ομόρφυνε, όχι μόνο διατήρησε στον «αέρα» του, όλα αυτά τα στοιχεία που περιγράφουμε παραπάνω, αλλά πηγαίνοντας εκεί σου βγάζει μία ακόμα πιο παράξενη αίσθηση.

Ένα κίνητρο για να μυρίσεις μία – μία τις γλάστρες με τα λουλούδια στα τραπεζάκια του, τα χρώματα και τα σχέδια που τριγυρίζουν στους τοίχους του, το χαρτί από τα βιβλία της μικρής βιβλιοθήκης του, αλλά και όλα όσα πρόκειται να σου έρθουν εφόσον κάτσεις και παραγγείλεις, από τους καφέδες έως και τα γλυκά του.


Ύστερα από παρότρυνση ενός ανθρώπου που έχει παίξει σημαντικό ρόλο στην δημιουργία του χώρου αυτού, του κοινωνικού λειτουργού του ΣΟΨΥ Πάτρας, Λάμπρου Αραπάκου, αποφασίσαμε να μιλήσουμε με τον άνθρωπο που είναι ο βασικός «υπεύθυνος» γι' αυτή την αίσθηση που βγάζει ο χώρος αυτός, με τα αρμονικά χρώματα που «δένουν» με την φωτεινότητά του.

Πρόκειται για την αρχιτέκτονα Τατιάνα Δήμου που ανέλαβε αφιλοκερδώς το σχεδιασμό, τη μελέτη και την επίβλεψη της ανακαίνισης, δημιουργώντας ένα φωτεινό, δροσερό, γεμάτο χρώμα, φιλικό και ευχάριστο περιβάλλον, ανασχεδιάζοντας πλήρως τόσο τον εσωτερικό, όσο και τον εξωτερικό χώρο του καφέ, αναδεικνύοντας έτσι με τον καλύτερο τρόπο το ίδιο και τον σκοπό του.

«Ο χώρος έχει σχεδιαστεί με βάση την περιβαλλοντική ψυχολογία και την μέθοδο της επανάχρησης, με σκοπό να συμβάλει θετικά στην ψυχική ισορροπία των ανθρώπων που συχνάζουν εκεί, είτε ως θαμώνες, είτε ως εργαζόμενοι» τονίζει η ίδια μιλώντας στο patrasevents.gr.

Η διακοσμητική και η αρχιτεκτονική του χώρου εστιάστηκε έτσι στην μελέτη της σχέσης αλληλεπίδρασης ανθρώπου και περιβάλλοντος, ενώ ο βασικός παράγοντας στην συλλογιστική της δημιουργίας του δεν ήταν άλλος από τον σκοπό του καφέ Γέφυρες, δηλαδή, να ενώνει τους ανθρώπους.

«Ήμουν και είμαι από τους θαμώνες του καφέ αυτού και θαύμαζα πάντοτε το έργο του. Για μένα η προσφορά του χώρου αυτού είναι τουλάχιστον συγκινητική, καθώς έχει ένα ιερό σκοπό στον οποίο θα πρέπει όλοι μας να συνεισφέρουμε, ενώ πιστεύω ότι η Πάτρα χρειάζεται να αποκτήσει, αλλά και να στηρίξει και άλλους τέτοιους χώρους» τονίζει η ίδια.


Χώροι που να προέρχονται από ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και μέσα από το πλαίσιο αυτό να έχουν την δυναμική για να απευθυνθούν στο σύνολο της κοινωνίας, διεκδικώντας εκεί την θέση και τον ρόλο τους.

Η νεαρή αρχιτέκτονας τονίζει: «Ως αρχιτεκτονικό γραφείο έχουμε αποφασίσει κάθε χρόνο να συμβάλλουμε στην δημιουργία ενός χώρου που να έχει να κάνει με ευάλωτες και ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, προσφέροντας τους εθελοντικά τις υπηρεσίες μας και την δουλειά μας.

Θεωρώ ότι η αρχιτεκτονική και γενικότερα ο ευρύτερος χώρος των επιστημών μπορούν να παίξουν έναν σημαντικό ρόλο σε μία κοινωνία αλληλεγγύης και προσφοράς, σε μία εποχή που ο σύγχρονος άνθρωπος χρειάζεται αυτά τα στοιχεία, περισσότερο από ποτέ για να μπορέσει να σταθεί και να προχωρήσει».

Ας στηρίξουμε όλοι τις Γέφυρες. Να το κάνουμε στέκι μας. Αξίζει. 



(Οι φωτογραφίες είναι του Γιώργου Κυλπάση και του Ευθύμιου Κούστα).