Μπορεί η Χρυσή Αυγή, στην Πάτρα, τουλάχιστον να βρίσκεται σε πτώση (κάτι που αποδείχτηκε και στη δίκη του Κώστα Πελετίδη),  φαίνεται, όμως,  ότι έχουν γεννηθεί άλλες οργανώσεις από τον εθνικοσοσιαλιστικό χώρο που δείχνουν να είναι ακόμα πιο σκληροπυρηνικές, έχοντας την φιλοδοξία να πάρουν ένα κομμάτι από την… "ανθυγιεινή πίτα" της ακροδεξιάς.

Το μεσημέρι της Παρασκευής, αρκετοί Πατρινοί είδαν στην οδό Μαιζώνος, άτομα του συνδέσμου «Εθνικοφυλετικής Αναπλάσεως», που αυτοπροσδιορίζεται σε «Άρμα», να μοιράζουν φυλλάδια και να καλούν τον κόσμο να τους γνωρίσει την οργάνωση τους  και να πάρει μέρος σε αυτήν.

Στο φυλλάδιο που μοίραζαν γίνεται λόγος για τους λαθρομετανάστες που απειλούν το έθνος, ενώ καλεί τους πολίτες να οργανωθούν σε τοπικές ομάδες, ο καθένας στην περιοχή του, ώστε να αντισταθούν όλοι μαζί στο… μίασμα της φυλής.

Ψάχνοντας κανείς στο διαδίκτυο, παρατηρεί ότι τα λόγια του συνδέσμου αυτού, παραπέμπουν σε ένα ακραίο ναζιστικό μόρφωμα (ίσως πιο ακραίο από ότι ήταν η Χρυσή Αυγή) που έχει σαν βασική της αρχή την Αρία φυλή, με τα μέλη της οργάνωσης να μην κρύβουν τον θαυμασμό τους «για την Αρία σοφία και πνευματικότητα, αλλά και του Αρίου ήθους».

Έχοντας ξεπεράσει, έτσι την ταμπέλα του εθνικισμού, δηλώνουν οπαδοί του Χίτλερ, αναδεικνύοντας  ως ιδεολογία της οργάνωσης, όπως αναφέρουν στα κείμενα τους στο διαδίκτυο, τον εθνοκοινοτισμό, καλώντας τους πολίτες να οργανωθούν σε ομάδες, με βάση το γαλάζιο αίμα και την φυλή τους. 

Στην πραγματικότητα αυτό που φιλοδοξεί να κάνει, έχοντας έναν λόγο που χαρακτηρίζεται από το έντονο μίσος, τον ρατσισμό και την μισαλλοδοξία, είναι να πάρει ορισμένους ψήφους από την Χρυσή Αυγή, που πλέον έχει μάθει να κρύβεται πίσω από έναν εκπολιτισμένο ακροδεξιό λόγο, στυλ… Λεπέν.

Άλλωστε, και ο αρχηγός της (σύμφωνα με τα όσα διαβάζουμε στο διαδίκτυο είναι ο Στέφανος Γκέκας) υπήρξε ένα από τα πρωτοπαλίκαρα του Μιχαλολιάκου και υπαρχηγός του, την περίοδο εκείνη που με τα τάγματα εφόδου κυνηγούσε μετανάστες.

Πλέον το «Άρμα» υποκαθιστά την Χρυσή Αυγή στους μεθόδους αυτούς, τουλάχιστον στις συνοικίες της πρωτεύουσας και καλεί τον κόσμο σε δράση, προσπαθώντας να αξιοποιήσει την απογοήτευση του Έλληνα από τις κοινωνικές καταστάσεις που ζει καθημερινά.