Η Άλκηστις Πρωτοψάλτη είναι μια σπουδαία ερμηνεύτρια που έχει διαγράψει μια λαμπρή καριέρα στον χώρο της μουσικής. Είναι αγαπητή στο κοινό για την φωνή της, τα τραγούδια της, αλλά πάνω από όλα για την προσωπικότητά της. Στην Πάτρα την έχουμε απολαύσει ουκ ολίγες φορές και έφτασε η στιγμή που θα την ξαναδούμε.

Μαζί με τον Στέφανο Κορκολή, έναν σπουδαίο συνθέτη, πιανίστα και ερμηνευτή, φτάνουν στην Πάτρα για ένα "Reunion", στις 19 Απριλίου στο Συνεδριακό Κέντρο του Πανεπιστημίου για να μας παρουσιάσουν ένα πρόγραμμα λιτό, χωρίς περιτύλιγμα.

Οι δύο καλλιτέχνες τολμούν και αγγίζουν την πεμπτουσία της μουσικής και του τραγουδιού, μας χαρίζουν στιγμές μοναδικές, αλλά και απόλυτα προσωπικές καλώντας μας σ’ ένα πραγματικό ρεσιτάλ πιάνου-φωνής, όπου τα παλιά μπλέκονται μελωδικά με τα καινούρια…

Μαζί αναπολούν, δημιουργούν, πειραματίζονται και, το πιο σημαντικό ίσως, περνάνε καλά και μοιράζονται μαζί μας την χαρά τους, το ταλέντο τους και την απίστευτη ενέργειά τους!

Οι υπέροχες ερμηνείες της Άλκηστις, δένουν μοναδικά με την δεξιοτεχνία του Στέφανου στο πιάνο, αφού το πηγαίο χιούμορ και των δύο, αλλά και η ιδανική επιλογή των τραγουδιών του προγράμματος αποτελούν τα στοιχεία εκείνα που καθιστούν την παράσταση αυτή τόσο ξεχωριστή.

Με αφορμή, λοιπόν το "Reunion", η Άλκηστις Πρωτοψάλτη μίλησε στο patrasevents.gr, μεταξύ άλλων, για την συνεργασία της με τον Στέφανο Κορκολή, την καριέρα της, αλλά και για τις πολιτικές εξελίξεις.


P.E.: “Reunion” στην Πάτρα με τον Στέφανο Κορκολή. Τι θα μας παρουσιάσετε;

Α.Π.: "Το «reunion» ξεπήδησε μέσα από τα δέκα χρόνια ύπαρξης του Gazarte, έναν υπέροχο χώρο στην Αθήνα που εκπέμπει πολιτισμό. Σ' αυτόν το χώρο είχαμε παίξει για δυο χρονιές με τον Στέφανο και αποφασίσαμε να ξαναβρεθούμε και να ξαναθυμηθούμε όσα ζήσαμε... και ζήσαμε υπέροχες μοναδικές στιγμές. Στο σήμερα λοιπόν στη Πάτρα με ένα σκηνικό λιτό με τις αποχρώσεις του πιάνου και της ανάσες της φωνής να ακούγονται καθαρά, θυμίζοντας τις μπουάτ μιας άλλης εποχής, αλλά με δύναμη, ευαισθησία, ζωντάνια και συναίσθημα, έχοντας ο καθένας αποκτήσει ακόμα μεγαλύτερη εμπειρία.

Το πρόγραμμα μελετημένα λυρικό, με τζαζ αναφορές, ρυθμικό, με χιούμορ και με το αίσθημα της εποχής. Με εφηβική δύναμη και από τους δύο, με πλήρη έλεγχο των εκφραστικών μέσων, αλλά και της σκηνικής γοητείας των τραγουδιών, περνάμε από όλες τις φάσεις της δισκογραφίας μας, αφήνοντας πολλές φορές το πιάνο ή την φωνή να οδηγήσουν «διαθέσεις». Έτσι λοιπόν το τραγούδι είναι γυμνό. Ένα ρεσιτάλ για πιάνο–φωνή και όλοι να γίνονται μια παρέα... Ο θαυμάσιος σολίστας Στέφανος Κορκολής δίνει όλη του την ενέργεια και ταράζει τα νερά. Ένα αληθινό ρεσιτάλ όπου τα τραγούδια συνυπάρχουν αρμονικά χωρίς στολίδια και υπερβολές. Μόνο με την ψυχή μας. Για όσους θέλουν να ακούσουν και να αισθανθούν". 


Πρωτοψαλτη Κορκολης - Δεν Μπορουμε


"Ο Στέφανος Κορκολής είναι μόνος του μια ορχήστρα"

P.E.: Με ποιο κριτήριο επιλέξατε τα τραγούδια που θα ακούσουμε;

Α.Π.: "Ό,τι συναισθηματικά μας τύλιξε, κατατέθηκε σε αυτή την παράσταση".

P.E.: Πώς είναι η συνεργασία με τον Στέφανο Κορκολή; Πώς θα τον χαρακτηρίζατε;  

Α.Π.: "Εξαιρετική!!! Η ήρεμη θύελλα... ή ένα μαγνητικό πεδίο που χαίρετε κανείς να εκτίθεται μέσα σε αυτό. Είναι μόνος του μια ορχήστρα"...

P.E.: Το περασμένο καλοκαίρι καταχειροκροτηθήκατε στην συναυλία που παρουσιάσατε στο Αρχαίο Ρωμαϊκό Ωδείο. Το Πατρινό κοινό έδειξε με αυτόν τον τρόπο τον θαυμασμό του προς το πρόσωπό σας...

Α.Π.: "Κατ’ αρχήν θα ήθελα να ευχαριστήσω για άλλη μια φορά μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου, τους θεατές, τους ακροατές για την αγάπη τους και την εμπιστοσύνη τους εδώ και 43 χρόνια. Ένα ακόμα μεγάλο ευχαριστώ για την επικοινωνία μας, που για μένα πάντα θα είναι η κοινωνία της ψυχής μου. Με το κοινό της Πάτρας έχω μια αληθινή και υγιή σχέση. Είναι ένα εξαιρετικό κοινό με μουσική αντίληψη και ευγένεια που με συγκινεί αφάνταστα"...


"Έρχομαι πολλές φορές στην Πάτρα, αθόρυβα όμως"

P.E.: Κατά καιρούς, έχετε πραγματοποιήσει πολλές εμφανίσεις στην Πάτρα. Έχετε αποκτήσει φίλους εδώ;

Α.Π.: "Φυσικά και έχω φίλους και στην Πάτρα, έρχομαι πολλές φορές, αθόρυβα όμως..."

P.E.: Έχετε διαγράψει μια σπουδαία καριέρα στον χώρο της μουσικής με αξιόλογες συνεργασίες. Υπάρχει κάτι που θέλετε και δεν έχετε πραγματοποιήσει ακόμα;

Α.Π.: "Κάτι που θα πραγματοποιηθεί το καλοκαίρι του 2017! Θα συναντηθώ επί σκηνής με έναν μοναδικό συνθέτη, τον Σταύρο Ξαρχάκο και θα ερμηνεύσω τραγούδια του υπό την διεύθυνσή του"...


"Το Αιγαίο το είχαμε συνηθίσει σαν ένα πέλαγος χαράς και ανεμελιάς"

P.E.: Σε μικρή ηλικία μετακομίσατε με την οικογένειά σας από την Αίγυπτο στην Ελλάδα, λόγω πολιτικών γεγονότων. Πώς βλέπετε το θέμα που επικρατεί σήμερα με τους πρόσφυγες στη χώρα μας;

Α.Π.: "Σήμερα ζούμε μια συγκυρία, κατά την οποία εκατομμύρια άνθρωποι αναγκάζονται να πάρουν τον δρόμο της προσφυγιάς, προσβλέποντας σε μια καλύτερη ζωή -κυρίως στην Ευρώπη-. Η χώρα μας αποτελεί έναν από τους πρώτους σταθμούς αυτής της πορείας, χωρίς να λείπουν οι δραματικές πτυχές αυτού του ξεριζωμού που προκαλεί ο πόλεμος, με παιδιά και ενηλίκους να χάνουν τη ζωή τους στα νερά του Αιγαίου... Αυτές τις τραγικές εποχές που ο κόσμος προσπαθεί να μην καταρρεύσει, ανακαλύπτουμε την πραγματική ουσία των καταστάσεων και των πραγμάτων... Είναι η εποχή της αλληλεγγύης, της ευαισθησίας της συμπαράστασης, της αγάπης.

Αν πριν από 10 χρόνια κάποιος μας έλεγε ότι στο μέλλον θα γίνονται συναυλίες για να μαζευτούν τρόφιμα και φάρμακα για το τόπο μας, θα μας φαινόταν επιστημονική φαντασία. Να όμως που η ζωή δείχνει μία σκληρή πλευρά που κανείς δεν φανταζόταν. Όπως δεν φανταζόμασταν ότι τα όμορφα νησιά μας θα στήριζαν ένα μεταναστευτικό παγκόσμιο πρόβλημα από τα μεγαλύτερα των τελευταίων χρόνων. Το Αιγαίο το είχαμε συνηθίσει σαν ένα πέλαγος χαράς, ανεμελιάς, ένα τουριστικό πέλαγος σε παγκόσμιο επίπεδο και τώρα αυτά τα πορτοκαλί σωσίβια στοιβαγμένα θα μας θυμίζουν για πάντα τι έγινε και τι γίνεται ακόμα σε αυτό. Εικόνες ανεξίτηλες, σκληρές, εικόνες όμως και ανθρωπιάς που έκαναν το γύρο του κόσμου αποδεικνύοντας τον αλτρουισμό, το θάρρος, την αυταπάρνηση και την έξοχη ψυχή ενός λαού, των Ελλήνων. Δεν γίνεται λοιπόν να μην είσαι ψυχή τε και σώματι δίπλα σε τέτοιες προσπάθειες".


"Εύχομαι και ελπίζω να γίνει γρήγορα ό,τι ονειρευόμαστε για την Ελλάδα"

P.E.: Ως άνθρωπος που έχει ασχοληθεί με την πολιτική, είστε αισιόδοξη για τον τρόπο με τον οποίο προχωρούν τα πράγματα; Θα έρθουν καλύτερες μέρες για την Ελλάδα, πιστεύετε;

Α.Π.: "Τι να σας πω και οι λέξεις κουράστηκαν... Θα ήθελα να πω ότι ελπίζω, αλλά υπάρχει ένα τεράστιο "αλλά"... Μας έχουν κλέψει τη ζωή, το γέλιο, τη ξεγνοιασιά, το μέλλον και το κυριότερο τα νέα μας παιδιά. Το καλύτερο κομμάτι της κοινωνίας μας φεύγει και πως να το κρατήσεις…

Εύχομαι και ελπίζω να γίνει γρήγορα ό,τι ονειρευόμαστε για την Ελλάδα. Να ανέβει στο βάθρο που της ανήκει. Μπορούμε να το πετύχουμε αλλάζοντας πρώτα τους εαυτούς μας και μετά όλα τα άλλα...

Νομίζω ότι και εμείς ως Ελλάδα αλλά και η υπόλοιπη Ευρώπη πρέπει να κάνουμε την αυτοκριτική μας, γιατί χάσαμε κάπου στην πορεία της ιστορίας τον προσανατολισμό μας. Κάναμε λάθη ως Έλληνες και μάλιστα πολλά θα έλεγα, τα πληρώνουμε και θα τα πληρώνουμε για πολύ ακόμα, αλλά και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι άμοιρη των ευθυνών της.

O μεγαλύτερος Λιβανέζος ποιητής Χαλίλ Γκιμπράν 1883-1931 έγραψε κάποια λόγια στο βιβλιο του «Ο κήπος του προφήτη» που αντικατοπτρίζουν την Ελληνική πραγματικότητα:

Το έθνος να λυπάστε αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε.

Ψωμί αν τρώει αλλά όχι απ' την σοδειά του,

Κρασί αν πίνει αλλά όχι από το πατητήρι του.

Το έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή παρά μονάχα στην πομπή της κηδείας, που δεν συμφιλιώνεται παρά μονάχα μες τα ερείπια του.

Που δεν επαναστατεί παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.

Το έθνος να λυπάστε που έχει αλεπού για πολιτικό, απατεώνα για φιλόσοφο μπαλώματα κι απομιμήσεις είναι η τέχνη του.

Το έθνος να λυπάστε που έχει σοφούς απο χρόνια βουβαμένους".

P.E.: Ποιο τραγούδι θα λέγατε ότι αντιπροσωπεύει την σημερινή κατάσταση;

Α.Π.: "Κι είμαστε ακόμα ζωντανοί"...


Αλκηστις Πρωτοψάλτη-Στέ.Κορκολής Η Αγάπη Που Πάει 2010