Απαράδεκτη είναι η κατάσταση των λυόμενων κτιριακών εγκαταστάσεων του Ειδικού Σχολείου Λεχαινών.

Το 3θέσιο Ειδικό Σχολείο Λεχαινών ιδρύθηκε το 1998 και ενώ αρχικά εγκαταστάθηκε σε μισθωμένους χώρους εντός της πόλης των Λεχαινών, το 2004 μετεγκαταστάθηκε στον αύλειο χώρο του 2ου Δημοτικού Σχολείου Λεχαινών, σε λυόμενες αίθουσες τύπου κοντέινερ.

Στις εγκαταστάσεις αυτές εξακολουθεί να λειτουργεί ως σήμερα, δεκατρία χρόνια μετά, καλύπτοντας την περιφέρεια των Δήμων Πηνειού και Ανδραβίδας Κυλλήνης. Στο συγκεκριμένο Ειδικό Σχολείο φοιτούν την τρέχουσα σχολική περίοδο δεκατέσσερα (14) παιδιά τα οποία παρουσιάζουν διάφορες αναπτυξιακές διαταραχές στο φάσμα του αυτισμού, νευρολογικά και κινητικά προβλήματα, προβλήματα λόγου αλλά και δυσκολίες συναισθηματικού και κοινωνικού τύπου.

Οι κτιριακές εγκαταστάσεις πέραν του ότι είναι εντελώς ανεπαρκείς για τις ανάγκες των μαθητών, έχουν καταστεί και ακατάλληλες με το πέρασμα τόσων ετών, παρουσιάζοντας εμφανή σημάδια φθοράς.

Το συγκεκριμένο σχολείο, παραμένει εδώ και δεκατρία (13) χρόνια σε εγκαταστάσεις τύπου κοντέινερ που στήθηκαν για το σκοπό αυτό το 2004 στον αύλειο χώρο του 2ου Δημοτικού Σχολείου Λεχαινών, ενώ όλες οι ενέργειες της Διεύθυνσης του σχολείου για μεταστέγαση, με έγγραφα προς τις αρμόδιες υπηρεσίες έπεσαν στο κενό.

Η σχολική πραγματικότητα, όπως αναφέρει σε ερώτηση που έκανε στην Βουλή ο βουλευτής Αττικής του Ποταμιού, Γιώργος Μαυρώτας, έρχεται για άλλη μια φορά να αποκαλύψει την διαχρονική αμέλεια των αρμόδιων Υπουργείων σε βάρος των μαθητών και μαθητριών με ειδικές ανάγκες, μετά και την υποστελέχωση των ειδικών σχολείων, και όλα μαζί ενάντια στην ποιότητα της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Το μεγάλο θέμα είναι όμως, πόσα σχολεία σε όλη την επικράτεια στεγάζονται σε ακατάλληλους λυόμενους, υποτίθεται «προσωρινούς» χώρους, και τι προτίθεται να κάνει η Πολιτεία για την επίλυση του ζητήματος.