Ένα από τα πολλά αξιοθέατα που στολίζει την πόλη μας και αποτελεί σημείο αναφοράς είναι το επιβλητικό της Κάστρο. Το Κάστρο της Πάτρας είναι κτισμένο σε χαμηλό λόφο του Παναχαϊκού σε απόσταση 800 μ. από την ακτή.

Οικοδομήθηκε από τον Ιουστινιανό περίπου το 551 μ.Χ. για την άμυνα της περιοχής και των κατοίκων της και έχει κτιστεί πάνω στα ερείπια της ακρόπολης της αρχαίας πόλης Αρόης. Στους ιστορικούς χρόνους, κέντρο της πόλης υπήρξε η Ακρόπολη, στη θέση του σημερινού Κάστρου, το οποίο χτίστηκε πάνω στα ερείπια της και σε μεγάλο βαθμό, με οικοδομικό υλικό από τα κατεστραμμένα κτίσματά της. Το Κάστρο όπως το βλέπουμε σήμερα, κτίστηκε τους μεσαιωνικούς χρόνους και αποτελείται από έναν ευρύ, σχεδόν τριγωνικό εξωτερικό περίβολο με πύργους και προμαχώνες, τον οποίο περιέβαλε από τις τρεις πλευρές, βαθιά τάφρος. Πέρασε αλώβητο στο χρόνο πολέμους, ταραχές και ισχυρούς σεισμούς και κατάφερε να σταθεί όρθιο και να στολίζει την Αχαϊκή πρωτεύουσα. Εντυπωσιάζει όλες τις εποχές του χρόνου και κυρίως την άνοιξη όπου πνίγεται σε μια ποικιλία λουλουδιών διαμορφώνοντας έτσι μια μαγική εικόνα. Υπάρχουν όμως και κάποια πράγματα γι’ αυτό που μπορεί να μην γνωρίζετε. Πληροφορίες που όλο αυτό τον καιρό να μην τις είχατε ακούσει ποτέ, όσα χρόνια κι αν είστε κάτοικος Πατρών.

Το patrasevents.gr έψαξε, ρώτησε και σας παρουσιάζει όλες τις άγνωστες πτυχές αυτού του υπέροχου οικοδομήματος.

1) Το Μάιο του 1460, 7 χρόνια μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης, ο Μοριάς προσαρτήθηκε στην οθωμανική Αυτοκρατορία και το κάστρο της Πάτρας πέφτει στα χέρια των Τούρκων.

2) Οι Τούρκοι έμειναν στο κάστρο μέχρι το 1828, οπότε το παρέδωσαν αμαχητί στη πολύ ανώτερη δύναμη του γαλλικού εκστρατευτικού σώματος υπό το στρατηγό Μαιζόν ( ο οποίος έδωσε το όνομά του στην οδό Μαιζώνος της πόλης).

3) Στις 15 Αυγούστου 1829 οι Γάλλοι παρέδωσαν το κάστρο της Πάτρας (μαζί με αυτό του Ρίου) στον Έλληνα φρούραρχο Ράικο, ο οποίος ξεκίνησε επισκευές. Από τότε το κάστρο είναι ελληνικό.

4) Στη διάρκεια του Β παγκοσμίου πολέμου το κάστρο βομβαρδίστηκε από τους Ιταλούς και υπέστη σοβαρές ζημιές.

5) Από το 1986 ο Δήμος έφτιαξε στο εσωτερικό του, ένα ξύλινο λυόμενο θέατρο όπου πραγματοποιούνται καλλιτεχνικές παραστάσεις.

6) Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής κατοχής οι Γάλλοι άνοιξαν καφενείο, το Café Parisien, στο οποίο προσφερόταν και γαλλικός καφές.

7) Ο ψηλός πύργος του κάστρου που σώζεται Βορειοανατολικά και είναι γνωστός σαν ειρκτή λειτουργούσε ως εγκληματική φυλακή από το 1880 μέχρι το 1926. Όσο λειτουργούσαν οι φυλακές κάθε κατάδικος έφερνε από το σπίτι του τη στολή της αρεσκείας του και η εικόνα των φυλακισμένων κάθε άλλο παρά κρατούμενους θύμιζε. Η μόνη έννοια των αρχών ήταν μόνο να μην αποδράσουν οι φυλακισμένοι.

8) Στα τέλη του 19ου αιώνα κάποιος Μιλτιάδης Δόξας, ταξίαρχος και τότε υποψήφιος βουλευτής ζητούσε την κατεδάφιση του κάστρου, αίτημα που δεν πραγματοποιήθηκε. Η ιδέα της κατεδάφισης όμως ανήκε σε πρώην άρχοντα της Πάτρας και είχε την υποστήριξη τοπικής εφημερίδας. Ανάμεσα στους υπερασπιστές της επιβίωσης του κάστρου ήταν και ο Κωστής Παλαμάς.

9) Από το 1950 μέχρι το 1973 ο χώρος του κάστρου ανήκε στο Δήμο, ο οποίος τον χρησιμοποιούσε ως φυτώριο.

10) Η Πατρινέλλα. Πρόκειται για μαρμάρινο άγαλμα ακρωτηριασμένο, με γενειοφόρο κεφάλι, κομμένο στο λαιμό. Κατά την τουρκοκρατία κάποιοι αφελείς κάτοικοι που από το φόβο των Τούρκων δεν μπορούσαν να πλησιάσουν τα τείχη, μεταμόρφωσαν το άγαλμα σε γυναίκα και το ονόμασαν Πατρινέλλα. Σύμφωνα με την παράδοση εξασφάλιζε την πόλη από κάθε κακό και κυρίως από τις επιδημίες που τότε ήταν συχνές. Οι γυναίκες που κατοικούσαν κοντά στη δεξαμενή φαντάζονταν ότι τα μεσάνυχτα κατέβαινε στην πόλη. Μάλιστα μετά από το θάνατο κάθε σημαντικού Πατρινού έβγαινε τη νύχτα στους δρόμους της πόλης, σέρνοντας χοντρές αλυσίδες. Θεωρείται ως στοιχειό περπατιάρικο και αγαθοποιό. Μάλιστα οι άνθρωποι έπιναν άφοβα νερό γύρω από την πηγή της.