Το τροχαίο δυστύχημα που συνέβη τον Μάρτιο του 2015 στην Κηφισίας είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο.

Σε γνωστό σημείο καρμανιόλα το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε η 23χρονη σήμερα Γεωργία Κάλτση ξέφυγε από την πορεία του, έπεσε πάνω στον τοίχο υποκαταστήματος Τράπεζας και τυλίχτηκε στις φλόγες.

Η Γεωργία ήταν ζωντανή και την όλη περιπέτεια της, αλλά και τις δυσκολίες που συναντά ακόμα από τότε, είχε αναδείξει το patrasevents.gr με την κοπέλα να μιλάει στην Γεωργία Κοσμά.

Σήμερα, έχοντας τα ίδια προβλήματα, αλλά και τη ίδια θέληση και πίστη να τα ξεπεράσει, η Γεωργία Κάλτση, μίλησε στο protothema θυμούμενη, εκείνα τα δευτερόλεπτα του ατυχήματος που έμοιαζαν αιώνας.

«Αυτό που μου άφησε αυτό το τραγικό τροχαίο είναι εμένα στο καρότσι μου και τον πολύ καλό μου φίλο Αποστόλη στο τάφο. Όλα τα θυμάμαι. Κανείς από τη παρέα μου δεν είχε τις αισθήσεις του.

Εγώ ήμουν ξύπνια και ψύχραιμη. Εγώ καλούσα σε βοήθεια όσο μπορούσα. Ένιωθα τη ζέστη από τη φωτιά που είχε ανάψει στο αυτοκίνητο. Με έσωσε ένα δερμάτινο μπουφάν που φορούσα και δεν καιγόταν. Προσπαθούσα να μην λιποθυμήσω για να βοηθήσω και τους υπόλοιπους φίλους μου.

Έφτανα με το δεξί μου χέρι τον Αποστόλη αλλά ο Αποστόλης δεν είχε σφυγμό. Έβαλα δύναμη να συρθώ αλλά δυστυχώς δεν μπορούσα να βγω από το αμάξι. Έμεινα η μισή έξω από το αυτοκίνητο και θυμάμαι ότι φώναζα συνέχεια βοήθεια. Είχα σπάσει τη μέση μου, είχα εγκαύματα και σημάδια στα χέρια.

Όλα έγιναν τόσο γρήγορα. Σε κλάσματα δευτερολέπτου. Οι περαστικοί μας βοήθησαν ενώ στη συνέχεια ήρθε και η Πυροσβεστική».


Με την Γεωργία Κοσμά τον Σεπτέμβριο του 2015

Δίνει καθημερινά τη δική της μάχη

Όπως η ίδια λέει στάθηκε πολύ τυχερή ενώ πήγε και γύρισε από το θάνατο αρκετές φορές. Ωστόσο πάντα θα πονά για τον άδικο θάνατο του φίλου της, του Αποστόλη. «Χάρη στους γιατρούς είμαι ακόμα ζωντανή. Έφυγα και με ξαναγύρισαν πολλές φορές. Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω ότι δεν θα ξαναδώ τον Αποστόλη. Ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος και πολύ καλός μου φίλος».

Η Γεωργία σήμερα αν και δεν μπορεί ακόμη να σηκωθεί από το αναπηρικό καροτσάκι δίνει καθημερινά τη δική της μάχη. Μια μάχη που όπως λέει θα την κερδίσει.
Με τις φυσικοθεραπείες με τους φίλους της και έχοντας πάντα το χαμόγελο στα χείλη ξέρει ότι κάποια στιγμή θα σηκωθεί και θα περπατήσει και πάλι.«Τελείωσα τις σπουδές μου και πήρα πτυχίο στη Κλινική Διαιτολογία-Διατροφολογία.

Οι συνήθειες μου δεν έχουν αλλάξει. Προσπαθώ να κάνω όλα αυτά που έκανα και πριν. Συνεχίζω να αθλούμαι, κάνω φυσικοθεραπείες και μένω μόνη μου. Έχω την οικογένεια μου και τους φίλους μου στο πλευρό μου αλλά μένω μόνη μου. Δεν σταμάτησα ούτε στιγμή να ονειρεύομαι και είμαι σίγουρη ότι θα πετύχω όλους τους στόχους μου».


Ο φίλος της που χάθηκε άδικα, ο Αποστόλης