Ένα από τα σημαντικότερα αρχαιολογικά αξιοθέατα της Αχαΐας που δεν είναι και τόσο γνωστό στους Πατρινούς, είναι το τείχος των Δυμαίων. Οι περισσότεροι θα τον γνωρίζουν κυρίως ως Κάστρο της Καλόγριας εξαιτίας της γνωστής ομώνυμης παραλίας που βρίσκεται εκεί.

Ανεβαίνοντας το Κάστρο της Καλόγριας μπορεί να δει κανείς ένα από τα ομορφότερα τοπία που υπάρχουν στην περιοχή. Να απολαύσει την μαγεία της φύσης και την ησυχία του υγροβιότοπου που απλώνεται κάτω από αυτό, αλλά και το δάσος της Στροφυλιάς που υπάρχει στον ορίζοντα.

Φτάνοντας στο δειλινό, όταν ο ήλιος βασιλεύει πάνω στο νερά του υγροβιότοπου και στις λίμνες που τον αποτελούν, (υπάρχουν κάτω από το Κάστρο η λίμνη Λάμια, η λίμνη Προκόπου, η λιμνοθάλασσα Κοτυχίου, η λίμνη Πάπα, ο ποταμός Λαρίσος), αισθάνεται κανείς μόνος του με τον Θεό, ταξιδεύοντας παράλληλα μέσα στον χρόνο.


Το Τείχος των Δυμαίων είναι μια προϊστορική μυκηναϊκή ακρόπολη της Αχαΐας που βρίσκεται στα ακρωτήριο του Αράξου, στα λεγόμενα μαύρα βουνά. Πρόκειται για ένα κτίσμα που χτίστηκε στην τελική νεολιθική περίοδο και έμεινε σε χρήση μέχρι την ενετοκρατία.

Το χρησιμοποίησαν και πάλι μετά από δεκάδες χρόνια στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Γερμανοί που γκρέμισαν για τους δικούς τους σκοπούς μέρος των τειχών του. Τα τείχη του Κάστρου, σύμφωνα με τους ειδικούς αρχαιολόγους ήταν κυκλώπεια, είχαν μήκος 200 μέτρα, 10 μέτρα ύψος και 5 μέτρα πάχος.

Η μυθολογία υποστηρίζει ότι το τείχος το έχτισε ο Ηρακλής, αφού σύμφωνα με τον μύθο όταν πολεμούσε τους Ηλείους του Αυγεία το χρησιμοποίησε σαν ορμητήριό του.

Από την μία, λοιπόν, το Κάστρο με την τόση ιστορία που κρύβει πίσω του και τις πολιορκίες που προφανώς έχει αντιμετωπίσει από τους επίδοξους κατακτητές και από την άλλη η μαγεία και ομορφιά της φύσης, με το πάρκο υγροτόπων και το δάσος της Στροφυλιάς. Ένα καταφύγιο άγριας ζωής με πολλά έλη, τεχνητά κανάλια, θίνες και αμμόλοφους.

Αγναντεύοντας από εκεί την θέα νιώθεις ταυτόχρονα πολεμιστής και ποιητής…