Τί εννοείς πως δε μιλούσες για φαγητό, όταν ρώτησες τι θα κάνω στις 14 Φλεβάρη;

Κάθε χρόνο η ίδια ιστορία, κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια... Δεν προλαβαίνουμε να χωνέψουμε τον κουραμπιέ και τσουπ... ξεπετάγονται από παντού φτερωτοί έρωτες, καρδούλες, λουλούδια, ο ψυχαναγκασμός και το άγχος για πανηγυρικές εκδηλώσεις της γιορτής των ερωτευμένων. Εδώ λοιπόν, είναι το σημείο που ''πέφτουν'' οι μάσκες και βγαίνουν στο φως, 3 (μπορεί και παραπάνω) κατηγορίες ανθρώπων με ποικίλες απόψεις για τη συγκεκριμένη γιορτή.

Και ποιοί είναι αυτοί οι τύποι που κυκλοφορούν ανάμεσά μας;

1) Τα μπακουρο-party animal

Είναι αυτοί που κυκλοφορούν ελεύθεροι και ωραίοι (και έχουν κάθε δικαίωμα να κοροϊδέψουν την εν λόγω εορτή). Δε τους νοιάζει αν δεν έχουν κάποιον να ανταλλάξουν δώρα αγάπης, μπορεί και να μην ξέρουν τι γιορτάζουμε τη συγκεκριμένη μέρα. NO PROBLEM. Είναι ο φίλος/η που θα σε πάρει να βγείτε για ποτό και θα γυρίσετε την επομένη το πρωί, μαζί του θα διασκεδάσεις, το μόνο σίγουρο, θα κάνεις αγαπησιάρικη μπακουρο- μπαρό-τσαρκα και αν υπάρχει και σαρκαστική διάθεση... θα κάνετε και καμιά χαλάστρα στους γύρω (στα επιτρεπτά όρια πάντα).


2) Οι ελεύθεροι σε πανικό

Αν είσαι μόνος/η και καίγεσαι για ρομαντικά σκηνικά και αιώνιες υποσχέσεις... ΛΥΠΑΜΑΙ... απομένουν μόνο μερικές ώρες να βρεις τον κατάλληλο/η, να κεραυνοβολιστείς (όχι μόνο εσύ αλλά και το έτερον ήμισυ), να γνωριστείτε, να ταιριάξετε, να γίνεται απαραίτητοι ο ένας στον άλλον και να γιορτάσετε τον Άγιο του Έρωτα. Ουφ... κούραση και μόνο στη σκέψη, καλύτερα παράγγειλε μια πίτσα και ετοίμασε τα πλάνα σου για την επόμενη χρονιά!

3) Οι σχεσο-καρδουλο-αγαπούληδες

Αν τώρα, έχεις κάνει το... απονενοημένο και έχεις μπει σε σχέση, τότε είναι μονόδρομος (στρωμένος με καρδούλες και λουλούδια). Τί σημαίνει αυτό; Ναι, πρέπει να πάρεις δώρο εκείνη την ημέρα (Απαραίτητη προϋπόθεση: Να γράφουν όλα ''i love you'', αλλιώς μην τολμήσεις να διαβείς το κατώφλι της πόρτας), ναι, πρέπει να λες σ' αγαπώ από το πρωί μέχρι το βράδυ, ναι, πρέπει να ετοιμάσεις ρομαντικό δείπνο και όλα τα συναφί! Αν τα σιχαίνεσαι όλα αυτά, υπομονή, 24 ώρες είναι, θα περάσουν. Βέβαια, υπάρχουν και εκείνοι, που τους αρέσει η όλη ατμόσφαιρα και δε νοιώθουν το μαχαίρι του ψυχαναγκασμού στο λαιμό. ΕΥΓΕ τους και κανένα άλλο σχόλιο.


Σε αυτό εδώ το σημείο είναι που γεννάται και η μεγάλη απορία... μεγαλύτερη ακόμη και από αυτή με το αυγό με την κότα (ξέρεις ποιος έκανε ποιον).

Γιατί αυτή μόνο τη μέρα; Γιατί να μην υπάρχουν ''κόκκινες'' αγαπησιάρικες βιτρίνες κάθε μέρα;

Δηλαδή, το ''σ' αγαπώ'' στις 14 Φλεβάρη έχει μεγαλύτερη αξία από το ''σ' αγαπώ'' που θα σου πει κάποιος μετά από μία αρκετά δύσκολη και κουραστική μέρα; Νομίζω πως όχι!!!

Και άμα τα πηγαίνω 364 ημέρες υπέροχα με τη σχέση μου και εκείνη, τη συγκεκριμένη μέρα των ερωτευμένων, τσακωθούμε... χάσαμε το νόημα της αγάπης; Επιπλέον, άμα κάνω σωστά όλο το τελετουργικό, αλλά δεν το ποστάρω στο Facebook και στο Instagram, για να δουν όλοι μου οι ''φίλοι'', πόσο καλά περνάω... τί; την επομένη θα πρέπει να το πάμε από την αρχή; Άμα δεν έχω σχέση; Πρέπει να με πιάσει πανικός για να βρω κάποιον; Και αν δε βρω; Μου απαγορεύεται η έξοδος εκείνη την ημέρα; Ή άμα βγω με την κολλητή/ό μου, δε θα περάσουμε καλά; ή μήπως μας κοιτάζουν όλοι με μισό μάτι; Μπέρδεμα άνευ λόγου και αιτίας...

Απ' ό,τι καταλαβαίνετε, δεν έχουμε κάτι προσωπικό με τον Άγιο Βαλεντίνο, ούτε με τους ερωτευμένους (προς Θεού). Με τον καταναλωτισμό, τα ''πρέπει'' και το θεαθήναι της συγκεκριμένης γιορτής τα έχουμε. Με την πλύση εγκεφάλου ένα μήνα νωρίτερα, από τις ποικίλες διαφημιστικές καμπάνιες και με την ανάγκη μας να προβάλλουμε μία πλαστική εικόνα, μιας εικονικής πραγματικότητας, απλώς και μόνο για να μαζέψουμε likes και followers, και όταν βγούμε από το Internet και έρθει η 15η Φλεβάρη, αρχίζουμε τη γκρίνια και τα ''άντε παράτα μας''... και πάνε τα συννεφάκια, πάνε και οι καρδούλες, πάει και ο Άγιος... Αξίζει; Θαρρώ πως σε καμία περίπτωση!!!


Δοκίμασε λοιπόν μία φορά... να γιορτάσεις αυτή τη μέρα, όλο τον υπόλοιπο χρόνο και όχι στις 14.

Βγες (με ή χωρίς το ταίρι σου) και κάνε βλακείες. Ναι, βλακείες... μη μείνεις στο ρομαντικό τελετουργικό και μη φοβηθείς μήπως χαλάσει το κόκκινο κραγιόν. Μη βάλεις καν κόκκινο κραγιόν. Πέρνα καλά, διασκέδασε... και αν σε ρωτήσουν ''εσύ γιορτάζεις σήμερα;'' πες ένα βροντερό ''ΟΧΙ, γιορτάζω κάθε μέρα και σήμερα έχω ρεπό'' και συνέχισε να χορεύεις! Θα τους στείλεις όλους! Δοκίμασέ το, μία φορά.