Ας μην κρυβόμαστε... τα Χριστούγεννα είναι μία γιορτή αποκλειστικά για τα παιδιά, αλλά και για όσους νοιώθουν ή θέλουν να νοιώσουν εκείνες τις μέρες και πάλι τη μαγεία των δικών τους παιδικών χρόνων.

Οι ιστορίες που ακούγαμε όλοι τις ημέρες των γιορτών ήταν άπειρες και όλες είχαν κάτι να μας πουν, κάτι που θα μας έκανε καλύτερους και ως ενήλικες, με αγάπη στην καρδιά και ευαισθησίες για τα όσα συμβαίνουν γύρω μας.

Αυτές τις αναμνήσεις ήρθε να μας ξυπνήσει το κέντρο Προσχολικής Αγωγής - Ιδιωτικό Νηπαγωγείο ''Αερόστατο'', το οποίο την Κυριακή που μας πέρασε, ανέβασε στο θέατρο Πάνθεον, ίσως την πιο χριστουγεννιάτικη ιστορία των παιδικών μας χρόνων, την ιστορια του Ebenezer Scrooge. Αυτού του δύστροπου ανθρώπου που τα χρήματα ήταν ο μοναδικός σκοπός της ζωής του και το μόνο που τον έκανε... ''ευτυχισμένο''. Όσο για αγάπη; Ούτε λόγος... Στην πέτρινη καρδιά του δεν υπήρχε χώρος γι'αυτήν, ώσπου... το πνεύμα των Χριστουγέννων έκενε το θαύμα του και του έδωσε ένα μάθημα, που του άλλαξε εξ ολοκλήρου τη ζωή και τον μετέτεψε στον πιο καλόκαρδο άνθρωπο του κόσμου.

Τί θα μπορούσε να ''ντύσει'' όμορφα αυτή την ιστορία και να την κάνει ακόμη πιο μαγική; Μα φυσικά οι παιδικές φωνούλες, το παιχνίδι, τα χαμόγελα και η ανυπομονησία για την πιο όμορφη εποχή του χρόνου. Οι μικροί μας φίλοι τα κατάφεραν περίφημα και μας πήγαν ένα ταξίδι πίσω στο χρόνο, εκεί όπου η φαντασία και η πραγματικότητα περιπλέκονταν με μία δόση χρυσόσκονης και έδιναν ζωή στα όνειρά μας. Οι μπόπμπιρες για τα καταφέρουν και να μας παρασουσιάσουν μία παιχνιδιάρικη παράσταση, κουράστηκαν, (μη νομίζετε ότι ήταν εύκολο), οι πρόβες ήταν... ''εξαντλητικές''...

Από το παραμύθι αυτό, δε θα μπορούσαν να λείπουν ο χορός και το τραγούδι, καθώς η παράσταση ξεκίνησε ηχηρά με το ''Μικρό Τυμπανιστή'' και συνέχισε με μία βροχή από ''Αστεράκια'' (τα μωράκια), τα οποία προσγειώθηκαν πάνω σε ''Χριστουγεννιάτικα Δεντράκια'' (μεταβρεφικό τμήμα), που πήγαιναν πέρα-δόθε από τον ''Άνεμο'' αλλά στο τέλος καλύφθηκαν και αυτά από ''Χιονονιφάδες'' (προ-προνήπιο). Και κάπως έτσι, τα μικρούλια του ''Αερόστατου'' έκλεισαν το πρώτο μέρος πως αλλιώς;... Πάλι ''φασαριόζικα'' ψάλλοντας τα Κάλαντα!



Τώρα, στο δεύτερο μέρος τη σκυτάλη ήρθαν να παραλάβουν τα ''μεγάλα'' παιδιά με το προνήπιο και το νήπιο να ''ζωντανεύουν'' τα φαντάσματα από το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του Scrooge, σε μία ατμόσφαιρα που... μπρρρ... μας έκανε και ''τρομάξαμε''. Τα ''φαντασματάκια'' αυτά έδωσαν το καλύτερο μάθημα στον παράξενο και τσιγκούνη Scrooge δείχνοντάς του πως ήταν τα Χριστούγεννα γι'αυτόν όταν ήταν μικρός, πόσο μοναχικά είναι τώρα, αλλά και πως θα είναι στο μέλλον... αν υπάρχει γι'αυτόν!



Η παράσταση, με τα ευφάνταστα σκηνικά, τις χορογραφίες και τα κοστούμια, πήρε σάρκα και οστά, χάρη σε αυτές τις παιδικές φατσούλες και τον άρτιο ''επαγγελματισμό'' που έδειξαν (ξέρεις τι είναι να θυσιάζεις το παιχνίδι σου...), αλλά τι λέμε;... και η παράσταση ένα παιχνίδι ήταν, γιατί όταν είσαι παιδί όλα μοιάζουν με παιχνίδι και αυτό είναι το σωστό. Βέβαια, τίποτα δε θα είχε γίνει αν δεν υπήρχαν και οι ''εμψυχωτές'' του ''Αερόστατου'' με το μεράκι, την όρεξη και τη φαντασία, που μας έδωσαν την ευκαιρία να απολαύσουμε ένα παραμύθι με χριστουγεννιάτικη διάθεση και διαχρονικά μηνύματα αγάπης και παιδικότητας. Έτσι, νοιώσαμε αι εμείς τη μαγεία των Χριστουγέννων και την αγάπη να ξεχειλίζει από μέσα μας!

Είναι περιττό να αναφέρουμε ότι τα μικρά αγγελούδια εισέπραξαν το μεγαλύτερο χειροκρότημα, αλλά θα το αναφέρουμε!