Καύσωνα έχουμε και για όσους μένουν στο κλεινόν άστυ, στο κέντρο της Πάτρας, ψάχνοντας για ανάσες δροσιάς που θα τους φέρουν σε επαφή με την θάλασσα, ένας από τους αγαπημένους τους προορισμούς είναι ο Μόλος της Αγίου Νικολάου.

Ένας προορισμός που για αρκετούς από αυτούς είναι ταυτόσημος με μία αγαπημένη τους ασχολία. Με το ψάρεμα. Στον Μόλο πέρα από τα ζευγάρια που βλέπει κανείς να φιλιούνται τα βράδια, υπό το φως του φεγγαριού και με φόντο την θάλασσα στου παλαιού λιμανιού, συχνάζουν και αρκετοί ερασιτέχνες ψαράδες.

Μόνο που οι περισσότεροι από αυτούς δεν πηγαίνουν εκεί τώρα το καλοκαίρι, αλλά όλες τις εποχές και τις μέρες του χρόνου, με κρύα και ζέστες. «Η θάλασσα με ξεκουράζει» μας λέει ο κυρ Γιάννης, ένας από τους ψαράδες που κάθονται εκεί, μπροστά από τον Μόλο, έχοντας ρίξει το καλάμι, περιμένοντας να τσιμπήσει το ψάρι.

«Δεν το κάνω για να φάω τα ψάρια που ενδέχεται να πιάσω, το κάνω καθαρά από χόμπι. Έτσι και αλλιώς τα ψάρια που πιάνει κανείς μέσα στο παλαιό λιμάνι, δεν τρώγονται, μυρίζουν πετρέλαιο» προσθέτει.


«Μου αρέσει να έρχομαι σε επαφή με την θάλασσα και το ψάρεμα είναι μία καλή ευκαιρία για αυτό. Έχω ψαρέψει και σε άλλα σημεία της παραλιακής ζώνης, όμως στον Μόλο μου αρέσει καλύτερα.

Για μένα έχει άλλη αύρα. Έρχομαι εδώ σχεδόν κάθε βράδυ, χειμώνα καλοκαίρι». Όσο για το αν τσιμπάνε τα ψάρια με την πετονιά και το καλάμι; «Τσιμπάνε που και που, ειδικότερα όταν έχει φεγγάρι. Όμως είναι αλήθεια ότι και Πατραϊκός έχει αδειάσει τα τελευταία χρόνια από τα ψάρια.

Εδώ βέβαια στο λιμάνι υπάρχουν ψάρια ακόμα γιατί ακολουθούνε τις βάρκες και τα καράβια, αλλά σου είπα όσοι μαζευόμαστε στον Μόλο το κάνουμε κυρίως από χόμπι. Η θάλασσα είναι λατρεία…».