“Η αγκαλιά σου είναι η σκάλα του Μιλάνου κι εγώ απόψε έχω επίσημη πρεμιέρα...”

Η Αφροδίτη Μάνου μαζί με τον Θάνο Μικρούτσικο, τον Κώστα Θωμαϊδη και την ορχήστρα Νυκτών Εγχόρδων “Θανάσης Τσιπινάκης” ετοιμάζονται για τη μεγάλη συναυλία το βράδυ της Τετάρτης στο Ρωμαϊκό Ωδείο της Πάτρας.

Η σπουδαία ερμηνεύτρια που έχει συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα της μουσικής μας μίλησε για τη γνωριμία της με τον Θάνο Μικρούτσικο, την πολιτική και τις αγαπημένες τις στιγμές.

Ένας όμορφος άνθρωπος τον οποίο θα ακούσουμε μετά από πολύ καιρό στην Πάτρα!


P.E. Eτοιμάζεστε για την συναυλία με τον κ. Μικρούτσικο. Πως ήταν η γνωριμία σας και πως φτάσατε στην συνεργασία αυτή την οποία περιμένει το κοινό με αγωνία;

Α.M. “Με τον Θάνο γνωριζόμαστε από τα τέλη του 1973. Αμέσως μετά το Πολυτεχνείο, εγώ επέστρεψα στην Ελλάδα, αφού ολοκλήρωσα έναν μεγάλο κύκλο 156 συναυλιών, σε όλο τον κόσμο, με τον Μίκη Θεοδωράκη.

Ο Θάνος, ήδη συνεργαζόταν με την αδερφή μου, τη Μαρία Δημητριάδη και είχαν φτιάξει έναν πυρήνα από μουσικούς. Λέω “πυρήνα” και όχι γκρουπ, γιατί όλοι τους, ήταν άνθρωποι με καλλιτεχνικές, αλλά και πολιτικές ανησυχίες. Μεταξύ αυτών, ήταν ο Αντρέας Μικρούτσικος, ο Βασίλης Ρακόπουλος, ο Αχιλλέας Περσίδης στη συνέχεια ο Κώστας Θωμαϊδης και άλλοι γνωστοί και μη εξαιρετέοι, στη διάρκεια των 40 χρόνων που ακολούθησαν.

Τον Ιανουάριο του 1974 ξεκινήσαμε στο “ΧΝΑΡΙ” στην Πλάκα ένα πρόγραμμα με τα απαγορευμένα καινούρια τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη, βασισμένα σε σπουδαία ποιητικά έργα των Μανόλη Αναγνωστάκη, Τάκη Σινόπουλου, Μάνου Ελευθερίου και πολλών άλλων. Κάθε βράδυ Κυριακής μας κλείνανε, κάθε Δευτέρα ξανανοίγαμε.

Η προσέλευση του κόσμου ήταν τεράστια. Ήταν κάτι σαν το κρυφό σχολειό. Μετά τη μεταπολίτευση, συνεχίσαμε τη συνεργασία μας, αραιώνοντας σταδιακά, μέχρι το 1980, όπου καθένας μας, πήρε το δικό του προσωπικό δρόμο.Τώρα, μετά από 35 χρόνια, συναντηθήκαμε ένα βράδυ σ’ ένα πρόγραμμα με τραγούδια του Μάνου Ελευθερίου που παρουσίαζα στον Ιανό και φυσικά περιείχε πολλά απ’ τα τραγούδια του Θάνου.

Η συνάντηση ήταν άκρως συγκινητική και τελικά, δημιουργική. Ο Θάνος, αποφασιστικός και γρήγορος όπως πάντα, μου πρότεινε το ίδιο κιόλας βράδυ συνεργασία για το καλοκαίρι. Και να ‘μαστε. Ενθουσιασμένοι και αποφασισμένοι να κλείσουμε παλιούς κύκλους και να ανοίξουμε καινούριους…”


P.E. Πως θα περιγράφατε αυτήν την «αντάμωση» στην Πάτρα;

Α.Φ. “Σαν μια γλυκιά ιστορία του Μαρκές, που μετά από πολλά χρόνια, ένα ευεργετικό χάπι έντ, έρχεται να αποδώσει δικαιοσύνη στις ταραγμένες ψυχές των μεσηλίκων ηρώων της. “Η μνήμη όταν επιστρέφει εκδικείται” λέει ο Θάνος, “Η αγκαλιά σου είναι η σκάλα του Μιλάνου κι εγώ απόψε έχω επίσημη πρεμιέρα”, λέω εγώ… Μετράμε πολλές απουσίες. Μαρία Δημητριάδη, Άλκης Αλκαίος, Σάκης Μπουλάς. Ε, όσοι μείναμε, έχουμε πολλά να κάνουμε…”

P.E. Έχετε ζήσει σχεδόν τα πάντα σε αυτήν την μακρόχρονη πορεία σας. Έχετε κάποιο απωθημένο ή μια εκκρεμότητα για το μέλλον;

Α.Μ. “Χρωστάω πολλά στον εαυτό μου ακόμα… Αλλά μια και το ‘φερε “η μοίρα”, ένας δίσκος με καινούρια τραγούδια του Θάνου, δεν μου φαίνεται καθόλου άσχημη ιδέα… (χα-χα)

P.E. Υπάρχει κάποιος στίχος που για σας ήταν κάτι σαν «κλωτσιά στο καλάμι» όταν τον πρωτοδιαβάσατε ή δημιουργήσατε;

Α.Μ. “Δυο πόρτες έχει η ζωή άνοιξα μια και μπήκα σεργιάνισα ένα πρωινό κι ώσπου να 'ρθει το δειλινό από την άλλη βγήκα” της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου

Και “Μεροκάματο δε θέλω ούτε και για χαρτζιλίκι από περιέργεια υπάρχω και από καραγκιοζιλίκι” του Μανώλη Ρασούλη

Δεν μιλάμε φυσικά για τους στίχους των ποιητών μας, που είναι πολλοί και συνταρακτικοί…”


"Υπάρχουν ανιδιοτελείς άνθρωποι... Για παράδειγμα ο Κώστας Πελετίδης"

P.E. Πως ορίζετε την επιτυχία;

Α.M. “Για μένα επιτυχία είναι η χαρά που παίρνω από την αποδοχή κάποιων πολύτιμων ανθρώπων που υπήρξαν, αλλά και κάποιων που ακόμα ευτυχώς, εξακολουθούν να υπάρχουν στη ζωή μου…”

P.E. Σαν λαός και σαν άνθρωποι πιστεύεται μαθαίνουμε περισσότερα από τον πόνο ή από τη χαρά;

Α.M. “Πρέπει να πάθεις για να μάθεις. Το λέει κι η παροιμία…”

P.E. Υπάρχει ιδεαλισμός στην εποχή μας;

Α.M “Αν εννοείται αγνότητα και αθωώτητα στις προθέσεις, λιγοστά, κυρίως στους πολύ νέους ανθρώπους, στους νέους δημιουργούς και σε κάποιους μισότρελους, κυρίως καλλιτέχνες, που βρυκολακιάζουν τις νύχτες…

Όμως, τα είδα και στα μάτια των ανθρώπων που πέντε μήνες τώρα, διαπραγματεύονται τις τύχες αυτής της χώρας. Το βλέμμα τους και στη χαρά και στη λύπη, έχει μια καθαρότητα ξεχασμένη από καιρό… Μιλάω για τον Τσίπρα, τον Βαρουφάκη και άλλους πολλούς. Κι έτσι, άρχισα να ελπίζω και πάλι…

Υπάρχουν βέβαια και σε άλλους πολιτικούς χώρους ανιδιοτελείς άνθρωποι… Ένας απ’ αυτούς είναι και ο δήμαρχός σας. Ο Κώστας Πελετίδης…”


ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΑΝΟΥ ΝΥΚΤΕΡΙΝΗ ΕΚΠΟΜΠΗ

P.E. Είστε γενικότερα αισιόδοξη για την πορεία της χώρας μας γιατί βρισκόμαστε σε μια περίοδο κοινωνικών κυρίως, αναταραχών;

Α.M “Ναι, αισιόδοξη είμαι, αλλά πολύ “μετ’ εμποδίων” βρε παιδί μου…”

P.E. Ποια είναι η πιο όμορφη στιγμή της καθημερινότητας σας;

Α.M. “Το πρωϊνό ξύπνημα με το τσάι μου, μπροστά στο κομπιούτερ μου…”