Κάθε χρόνο, την δεύτερη μέρα του Πάσχα, στο Άνω Καστρίτσι, προχωρούν στην αναβίωση ενός εθίμου που η προέλευση του χάνεται μέσα στα βάθη των αιώνων.

Πρόκειται για την θρησκευτική δέηση και την πομπή με την εικόνα της Ανάστασης που γίνεται από τους κατοίκους ξεκινώντας από την κεντρική εκκλησία και περνώντας από όλα τα ξωκκλήσια που υπάρχουν στην περιοχή, φτάνοντας στο ξωκλήσι της Παναγίας όπου τελείται και η Θεία Λειτουργία.

Η παράδοση θέλει τους κατοίκους του χωριού να τελούν θρησκευτικές δεήσεις στην προσπάθεια τους να το προφυλάξουν από κάποια καταστροφή που έχει να κάνει σύμφωνα με ορισμένες πηγές από λοιμό ή διάφορες επιδημίες ή ακόμα και από κατολισθήσεις. Οι κάτοικοι λοιπόν κατόπιν προτροπής των ιερωμένων πραγματοποιούσαν θρησκευτική λιτανεία και δέηση, περιφέροντας τις άγιες εικόνες σε κύκλο σε όλα τα υψώματα γύρω από το χωριό.

Έτσι και φέτος, η θρησκευτική δέηση που γίνεται πάντα στην τοπική διάλεκτο, πραγματοποιήθηκε το πρωί της Δευτέρας. Στη συνέχεια έγινε η πομπή με την εικόνα της Ανάστασης να προηγείται, ενώ την ακολούθησαν σημαίες, εξαπτέρυγα και εικόνες που κρατούσαν οι κάτοικοι του χωριού που συμμετείχαν και φέτος στο θρησκευτικό δρώμενο.

Οι κάτοικοι ντυμένοι με τις παραδοσιακές στολές τους έψελναν, όπως το θέλει το έθιμο, το «Κύριε Ελέησον» καθόλη την διάρκεια της διαδρομής. Οι  ιερείς "έβαλαν" ύψωμα σε συγκεκριμένο υπεραιωνόβιο δέντρο και κατέληξαν στο ξωκλήσι της Παναγίας, όπου τελέστηκε, όπως κάθε χρόνο η Θεία Λειτουργία.

Το έθιμο όμως δεν τελειώνει εδώ. Στη συνέχεια, όλοι όσοι συμμετείχαν στην πομπή, μικροί, μεγάλοι, ντόπιοι και επισκέπτες, έχοντας διανύσει πεζοπορία πέντε ωρών περίπου κατέληξαν  στην κεντρική πλατεία, εκεί που ο  παπάς έσυρε πρώτος το χορό με όλους τους φουστανελάδες.

Ακολούθησε γλέντι με ψητά αρνιά, κόκκινα αυγά, κουλούρια και κρασί. Για ακόμα μία χρονιά λοιπόν οι κάτοικοι του Άνω Καστριτσίου, τήρησαν το έθιμο και έδειξαν ότι σέβονται τις παραδόσεις τους, περνώντας τες από γενιά σε γενιά.

Να σημειωθεί ότι παρόμοιες θρησκευτικές πομπές την δεύτερη μέρα του Πάσχα γίνονται και σε διάφορα άλλα μέρη της Ελλάδος, τόσο στην Πελοπόννησο και στην Βόρεια Ελλάδα, όσο και στην μοναστηριακή κοινότητα του Αγίου Όρους.