Υπάρχουν γειτονιές που παραμένουν σχεδόν αναλλοίωτες και μοιάζουν σαν μην θέλουν να αλλάξουν, σηκώνοντας το δικό τους ανάστημα αντίστασης όλες αυτές τις δεκαετίες, στο συνολικό κανόνα των τσιμεντένιων πολυκατοικιών και των διπλανών διαμερισμάτων που χαρακτηρίζουν τα αστικά κέντρα και τις μεγαλουπόλεις.

Η Πάτρα ήταν κάποτε γεμάτη από τέτοιες συνοικίες και η κάθε γειτονιά είχε την δική της ομάδα κατοίκων και ανάλογα με αυτήν πολλές φορές διαμορφωνόταν το κοινωνικό της στάτους.

Πλέον, με τον τρόπο που αναπτύχθηκε ο πολεοδομικός ιστός της Πάτρας, ειδικότερα από την μεταπολίτευση και μετά, έχουν απομείνει μόνο λίγες τέτοιες γραφικές συνοικίες και γειτονιές.

Λίγες αλλά αυθεντικές. Δύο από αυτές είναι το Κάστρο και το Τάσι στην άνω πόλη που τις περπατήσαμε μαζί με το περιοδικό του patrasevents.gr , το P.E. Magazine.


Κάστρο: Ψάχνοντας την... Πατρινέλα

Η επιβλητικότητα του Κάστρου, σε συνδυασμό με τα χαμηλά σπίτια που έχουν φυτρώσει μπροστά του, μοιάζοντας σαν υπήκοοι ενός μαρμαρωμένου βασιλιά που με το πέρασμα των αιώνων έμεινε εκεί σταθερός στην θέση του, δίνει μία αίσθηση αντιθέσεων στην όλη συνοικία.

Πλησιάζοντας στις μικρές κοινόχρηστες αυλίτσες των σπιτιών, βλέπει κανείς την σύγχρονη πόλη της Πάτρας να απλώνεται μπροστά του και αυτό μεγαλώνει ακόμα περισσότερο τις αντιθέσεις, σε μία συνοικία που μοιάζει να είναι τόσο μακριά από την εποχή, όσο και η θάλασσα του Πατραϊκού που ανοίγεται στον ορίζοντα.

Όμορφες εικόνες. Η γειτονιά δίνει την εντύπωση περισσότερο ενός γραφικού χωριού, παρά με ένα κομμάτι αυτής της πόλης. 


Κατεβαίνοντας προς το κέντρο μέσα από τα σκαλάκια και τα σοκάκια που τυλίγονται ανάμεσα στα σπίτια, μυρίζει κανείς το άρωμα των λουλουδιών στις γλάστρες. Το όλο σκηνικό μοιάζει βγαλμένο μέσα από εκείνες τις γειτονιές του παλιού ελληνικού κινηματογράφου.

Λες και ο χρόνος δεν πέρασε από τα σοκάκια της συνοικίας του Κάστρου, θαυμάζοντας και αυτός την αυθεντικότητα της περιοχής που έχει ζωή από την εποχή του Βυζαντίου. Ίσως σε κάποια αυτά τα σπιτάκια να ζει και η Πατρινέλα, βγαίνοντας βόλτα στα στενά τις νύχτες που έχει πανσέληνο.


Τάσι: Στην γειτονιά του Παντοκράτορα

Είναι μία από τις παλιότερες συνοικίες της άνω πόλης της Πάτρας και από τις λίγες που κατάφεραν να διατηρήσουν τον γραφικό τους χαρακτήρα, το χρώμα και το άρωμα μιας άλλης εποχής.

Για τους περισσότερους από μας η συνοικία αυτή είναι γνωστή με το όνομα Παντοκράτορας, εκεί όπου υπάρχει η επιβλητική ομώνυμη εκκλησία, ένας από τους παλιότερους ναούς της πόλης, με τις δύο μεγάλες πλατείες να τον αγκαλιάζουν.

Το Τάσι είχε κατασκευαστεί επί εποχής Φραγκοκρατίας και εκεί υπήρχε και η ομώνυμη πλατεία. Αργότερα κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας η συνοικία και η πλατεία της έγινε το εμπορικό κέντρο της πόλης όπου εκεί υπήρχαν τα σημαντικότερα εμπορικά καταστήματα, το τζαμί, αλλά και το χαμάμ.


Πλέον η συνοικία, σε μεγάλο βαθμό προσαρμόστηκε στο πλέγμα της αστικοποίησης των δεκαετιών που ακολούθησαν μετά τον πόλεμο του ’40, ωστόσο διατήρησε πολλά από τα στοιχεία της ιδιαιτερότητας της.

Σπίτια νεοκλασικά, έχοντας ανάμικτα στοιχεία παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και ανάμεσα σε αυτά ορισμένα πέτρινα ή πλίθινα ακίνητα, έχοντας χαρακτηριστικά από το κλασικό «χαγιάτι».


Περπατώντας την στους δρόμους της και στα στενά της, παρατηρώντας τους ανθρώπους της, η συνοικία δείχνει να είναι ιδιαίτερα ήσυχη και απομονωμένη από το κέντρο της καθημερινότητας της πόλης.

Συγχρόνως όμως και αναξιοποίητη, αλλά και εγκαταλειμμένη από την ίδια την Πάτρα, με βάση την ιστορικότητα και την αξία της.

Ξεφυλίστε εδώ το περιοδικό του patrasevents.gr, το P.E. Magazine.

(Οι φωτογραφίες είναι του Στράτου Σαραντέα και του patrasevents.gr)