Υπάρχουν καλλιτέχνες που επιλέγουν να παραμένουν «αόρατοι»… Ο Βασίλης είναι ένας από αυτούς! Τι είναι; Είναι ένας νέος που εκφράζεται με σπρέι στο χέρι. Με εικόνες, εκφράζεται, πότε σε τοίχους, πότε σε κάδρα και πότε μέσα από τις φωτογραφίες!

Ο Βασίλης μας μίλησε (με λίγο πίεση) σε ένα ταξίδι του στην Πάτρα για τις ανάγκες του P.E. Magazine, αφού μένει πλέον μόνιμα στο εξωτερικό.

Κάνει το management σε γνωστά café - restaurant στην Νέα Υόρκη, φτιάχνει καφέ, φωτογραφίζει, κάνει design και φυσικά graffiti.

Έντονα δραστήριος με άποψη πάνω στην πολιτική, αφού είναι ένα από τα παιδιά που η «κρίση» τους έκανε να μεταναστεύσουν.

Οι περισσότεροι μπορεί να τον γνωρίζετε από τις καφετέριες που έχει δουλέψει. Την τέχνη του καφέ, άλλωστε, ξέρει να την χειρίζεται καλά! Οι υπόλοιποι αν δεν τον ξέρετε, θα έχετε δει σίγουρα κάποια από τα σχέδια του σε Πάτρα, Αθήνα και πολλές ακόμα πόλεις, που φέρουν την υπογραφή «Τek»!


P.E. Ποιος είναι ο «Τεκ»; Πως θα περιέγραφες τον εαυτό σου;

Tek. “Το να περιγράφω τον εαυτό μου πάντα μου φαινόταν «ψωνίστικο», αλλά θα σου πω με λίγα λόγια ότι ο «Tek» μεγάλωσε στην Πάτρα με συντροφιά από την παιδική του ηλικία, το graffiti και μια hip hop κουλτούρα, που εκείνες τις ημέρες δεν ήταν καθόλου αποδεκτή από την πλειοψηφία των Πατρινών…

Το graffiti, είναι η μεγάλη μου αγάπη! Από εκεί ξεκίνησαν όλα και κόλλησα το μικρόβιο που με οδήγησε να ασχοληθώ και με άλλα πράγματα, όπως τη ζωγραφική, τη φωτογραφία, τις καλλιγραφίες κ.λ.π, τα οποία με διαμόρφωσαν σαν καλλιτέχνη και σαν άνθρωπο.”

P.E. Βασίλη, που σε βρίσκουμε σήμερα και τι κάνεις στην Αμερική;

Tek. “«Σήμερα» με βρίσκεις στην Πάτρα εκτάκτως για να δω αγαπημένα πρόσωπα, όπως την οικογένεια και τους φίλους μου. Βρίσκομαι στην Νέα Υόρκη, όπου ζω και εργάζομαι σε μόνιμη πλέον βάση.

Ασχολούμαι με την φωτογραφία, το graffiti, τις εκθέσεις των έργων μου, την ποδηλασία και φυσικά την δεύτερη μεγάλη μου αγάπη, τον καφέ που είναι και η σταθερή δουλειά μου. Από την βλάστηση του δέντρου του καφέ, μέχρι την επεξεργασία του για να γίνει espresso.

Λατρεύω να ψήνω καφέ, να παρακολουθώ την εξέλιξη του, να τον μυρίζω, να τον τεστάρω και φυσικά να τον καταναλώνω.
Ένα shot από καλό espresso το πρωί, σε κάνει πιο έξυπνο και όμορφο…”


«Η Ελλάδα “σκοτώνει” τα παιδιά της»!

P.E. Εγκατέλειψες την Πάτρα... Γιατί;

Tek. “Την Πάτρα την αγαπώ. Δεν την εγκατέλειψα και ποτέ δεν θα το κάνω… Από την Ελλάδα έφυγα, όμως, γιατί «σκοτώνει τα παιδιά της». Αισθάνθηκα την ανάγκη να εξελιχθώ και να τα καταφέρω. «Να δουλεύω για να ζω και όχι να ζω για να δουλεύω», όσο και να ακούγεται κάπως σκληρό.”

P.E. Από που εμπνέεσαι για τα graffiti που κάνεις;

Tek. “Όταν ήμουν μικρός στο ξεκίνημα μου, είχα πολύ μεγάλες επιρροές από καλλιτέχνες του εξωτερικού (Αμερική, Γερμανία, Γαλλία) αλλά και την Ελλάδα που ασχολούνται με το αντικείμενο.

Για παράδειγμα από τους Risk, True, Nomad και πολλούς ακόμα. Αυτές είναι οι βασικές επιρροές μου, που με βοήθησαν να αναπτύξω το δικό μου στυλ και ύφος στα γράμματα και τις ζωγραφιές μου.
Βέβαια με τα χρόνια «αλλάζω». Πλέον έχω πιο wild style, minimal με γωνίες και καμπύλες, αλλά ποτέ δεν σταματάω να επηρεάζομαι από άλλους «ζωγράφους του δρόμου». Υπάρχει ανταγωνισμός και συνεπώς και εξέλιξη.”


«Δεν γίνεται να πάμε κόντρα στην «φλόγα» της δημιουργίας»

 P.E. Σχολίασε μου την φράση “Νομοθεσία και Street Art”!

Tek. “Αυτά τα δύο δεν πρόκειται να συμβαδίσουν ποτέ. Ο νόμος λέει όχι, η φύση του καλλιτέχνη λέει ναι…. Δεν μπορούμε να πάμε κόντρα στα αισθήματα και στην φλόγα της δημιουργίας.

Σε πολλές περιπτώσεις, το «παράνομο» της πράξης είναι αυτό που ελκύει περισσότερο. Ίσως αν ήταν νόμιμη η διαδικασία, να μην ασχολούνταν κανείς…

Όσον αφορά βέβαια το δημιουργικό graffiti, υπάρχουν χώροι για τους οποίους μπορούν να βγουν άδειες και εκεί να γίνουν και έργα μεγαλύτερης κλίμακας και κυρίως, όχι με πίεση και φόβο ότι θα σε «μπουζουριάσουν».”



Πρόσφατα από το... Mπρούκλιν!

Επιστροφή στην Ελλάδα;

P.E. Σκέφτεσαι να επιστρέψεις στην Ελλάδα; Ποια είναι τα όνειρα σου για το μέλλον;

Tek. “Στην Ελλάδα δεν έχει έρθει η ώρα να επιστρέψω, αν και αυτό πιστεύω θα γίνει κάποια στιγμή. Έχω πολλά να κάνω στην Αμερική που δυστυχώς εδώ δεν γίνεται.

Στα μελλοντικά μου σχέδια, έχω να κάνω πολλά ταξίδια για να μελετήσω τον καφέ και να δω την ζωή σε άλλους λαούς.
Να ζήσω νέες εμπειρίες. Είναι το καλύτερο δώρο που θα μπορούσα να έχω εγώ, αλλά και όλος ο υπόλοιπος κόσμος.”