Για τον Μακαριστό π. Γεώργιο Mπίρμπα

  • Χαλί μακρύ, σου στρώνουμε, ιερέα μας.
  • Ο Σεβασμιότατος, οι αδελφοί σου κληρικοί, το εκκλησίασμά σου και ο λαός σου, τις καρδιές μας
  • και ρένουμε του μισεμού τη στράτα σου
  • μ ’ ευγνωμοσύνης δάκρυα και προσευχές μας.

 

Σήμερα, η μαρτυρική πόλη και ο Δήμος των Καλαβρύτων, πενθούν και γίνονται φτωχότερα, όπως είπε και ο σεβασμιότατος Μητροπολίτης μας. Το άγγελμα της εκδημίας του μακαριστού πατέρα Γεωργίου, του Παπαγιώργη μας, μας γέμισε όλους με λύπη. Λύπη, μεγάλη άφατη, σιωπηλή.

Ο σεμνός και ταπεινός Ιερέας που μας μεγάλωσε, που ιερουργούσε, ευσεβώς, στην πόλη και στην επαρχία των Καλαβρύτων, για 60 συναπτά και συνεχή έτη, δεν είναι, πια, κοντά μας.

Ένα μέρος της ζωντανής και πρόσφατης ιστορίας των Καλαβρύτων, έφυγε. Μας λείπει η καθημερινή παρουσία του, στην εκκλησία αυτή, στην πόλη μας και στα χωριά μας.

Μας λείπει, πλέον, η κατανυκτική και ευλαβική Θεία Λειτουργία και τα γεμάτα, θεία μυσταγωγία, μυστήρια, ευχέλαια και τελετές, που ανελλιπώς και αγόγγυστα τελούσε.

Ο χαρακτηριστικότερος εκπρόσωπος, της προπολεμικής γενιάς των Καλαβρύτων και των χωριών μας, ταξιδεύει στους ουρανούς. Αυτός, ο μακαριστός πατέρας Γεώργιος, που, γεννήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του '20, στη μικρή και όμορφη Λεύκα (Ντούνισσα) του Σιγουνίου Καλαβρύτων, διδάχθηκε τα πρώτα γράμματα στο χωριό του, έλαβε τις γυμνασιακές του γνώσεις , εδώ, στα Καλάβρυτα, ήταν έφηβος στον πόλεμο του '40, βίωσε τον πόλεμο και την τραγωδία των Καλαβρύτων, έζησε στην Κατοχή, στα δύσκολα μετακατοχικά χρόνια, σπούδασε στο Εκκλησιαστικό Γυμνάσιο Πατρών, χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος και τοποθετήθηκε εφημέριος της Εκκλησίας και της Ενορίας της μαρτυρικής μας πόλης, το 1953, νυμφεύθηκε την Καλαβρυτινή, Αγγελική Κόκκαλη, που έχασε τον πατέρα της (Σωτήρη) και τον αδελφό της (Γιώργο) στο Ολοκαύτωμα της 13ης Δεκεμβρίου 1943, απέκτησε μαζί της τρία τέκνα (τον Αλέξη, τον Σωτήρη και τη Βενετία). Ορίστηκε, το 1960, Αρχιερατικός Επίτροπος όλης της επαρχίας Καλαβρύτων, αξίωμα, που έφερε, μέχρι πρόσφατα, έζησε, στις επίσης, δύσκολες δεκαετίες του '60 και του '70, σπούδασε, έλαβε το πτυχίο του Θεολόγου από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, ήταν, κοντά μας, στα καλά (χρυσά) χρόνια των δεκαετιών του '80, του '90 και του 2000 και βίωσε και αυτός, όπως όλοι μας, την πρωτοφανή οικονομική, κοινωνική και αξιών, κρίση, του 2010.

Ένας, περίπου, αιώνας ζωής και αγώνα. Ενός αγώνα, κοντά στο Χριστό, στην Εκκλησία, στην Ορθοδοξία. Ενός αγώνα για την πρόοδο, την προκοπή της οικογένειάς του, της Ενορίας του, της πόλη μας, της επαρχίας ολόκληρης.

Ο Μακαριστός πατέρας Γεώργιος, είδε, στο διάβα της ζωής του, την εκκλησία μας, τον τόπο μας, τα χωριά μας να προοδεύουν και να αναπτύσσονται και σ’ αυτή την πρόοδο είχε κι αυτός τη δική του, ξεχωριστή, συμβολή. Ο Μακαριστός Πατέρας Γεώργιος υπηρέτησε το Χριστό, την εκκλησία, αλλά και την πόλη μας και τα χωριά μας για 60 συνεχή χρόνια.

Έζησε, μαζί μας, τις χαρές, τις λύπες και τις αγωνίες μας.

Στα Καλάβρυτα και στα χωριά μας, βάπτισε, μικρά παιδιά, τα πάντρεψε, βάπτισε παιδιά των παιδιών αυτών και τέλεσε όλα τα μυστήρια και τις τελετές, που του εζητούντο. Τρεις (3) γενιές Καλαβρυτινών, έχουν κατηχηθεί, γαλουχηθεί και ιερουργηθεί από τον μακαριστό πατέρα Γεώργιο. Διακρινόταν για την απλότητα του, την πίστη του και την εργατικότητα του. Βασικά και κύρια εφόδια της ιερατικής του διακονίας ήταν η μόρφωση του, το συνεχές διάβασμα βιβλίων και η μελέτη της Γραφής και του Ευαγγελίου αλλά και η πλούσια καρδιά του.

Μια καρδιά, πλημμυρισμένη από αγνά αισθήματα και βιώματα χριστιανικής και θείας εμπειρίας. Προπάντων, μια καρδιά, γεμάτη, με τη χάρη του Θεού, που “τ’ ασθενή θεραπεύει και τα ελλείποντα αναπληροί”.

Υπήρξε άνθρωπος και ιερέας ευγενής, φιλότιμος, καταδεκτικός, προσηνής σε όλους, διαλλακτικός, διδακτικός, διαπαιδαγωγικός, απλός, ταπεινόφρων, με ήρεμο και μειλίχιο χαρακτήρα.

Υπήρξε ιερέας και άνθρωπος αγωνιστής, στη ζωή, για την πρόοδο της οικογένειάς του, αγωνιστής στην Εκκλησία, τόσο, στα καθαρά λατρευτικά - λειτουργικά καθήκοντα, όσο και στα διοικητικά, ως Αρχιερατικός Επίτροπος.

Έλυνε, αποσοβούσε και ρύθμιζε προβλήματα του κλήρου και του Λαού. Δεν τα δημιουργούσε, ούτε, τα υποδαύλιζε.

Ήταν, κατ’ εξοχήν, πνευματικός άνθρωπος και γι’ αυτό ασκούσε επιτυχώς το υψηλό λειτούργημα του Πνευματικού Πατέρα στην πόλη μας και σ’ ολόκληρη την επαρχία μας.

Ταυτόχρονα, ο μακαριστός πατέρας Γεώργιος ήταν και ιερέας, αγωνιών και αγωνιζόμενος για τα Εθνικά και Πατριωτικά ιδεώδη, για τη διατήρηση και την ανάδειξη της αληθινής και μόνης Ιστορίας μας, για τη διατήρηση της ελληνοχριστιανικής παράδοσής μας, των ηθών και των εθίμων μας, της πατροπαράδοτης ιστορικής και πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Εξαιρετικός, διεισδυτικός και ερευνητικός, συγγραφέας βιβλίων, για την ιστορία των Καλαβρύτων, του ολοκαυτώματος, των ιστορικών μας μοναστηριών, της έναρξης της Επανάστασης εδώ, από την Αγία Λαύρα αλλά και απολαυστικός και καθηλωτικός ομιλητής, σε ημερίδες, συνέδρια ή εκδηλώσεις, ομιλίες και τοποθετήσεις του, που τις στήριζε πάντοτε, σε αδιαμφισβήτητα στοιχεία και ιστορικά ντοκουμέντα.

Ο Μακαριστός πατέρας Γεώργιος, ήταν πάντα, πρώτος, στη Θεία λειτουργία, στις τελετές, στις εκδηλώσεις. Υποστήριζε, με την επιβλητική του παρουσία και τη χαρακτηριστική στεντόρεια φωνή του, σε όλους, τη μεγαλοπρέπεια της Ορθοδοξίας και την αρχοντιά του Ελληνισμού.

Στον Μακαριστό Πατέρα Γεώργιο, βρίσκουν, πράγματι την αξία τους τα λόγια του Αποστόλου Παύλου στην Α’ προς Τιμόθεον επιστολή του: “ανεπίληπτος, κόσμιος, σώφρων, φιλόξενος, διδακτικός, επιεικής, αγωνιών, τύπος των πιστών εν λόγω, εν αναστροφή, εν αγάπη, εν πνεύματι, εν πίστει, εν αληθεία. Του ιδίου οίκου, καλώς προϊστάμενος, τέκνα έχων, εν υποταγή, μετά πάσης σεμνότητος”.

Και πράγματι ο Μακαριστός Γεώργιος ήταν και υποδειγματικός σύζυγος και στοργικός πατέρας, αναθρέψας τα τρία (3) εξαίρετα τέκνα του: τον Αλέξη, το Σωτήρη και τη Βενετία διαπαιδαγωγώντας τα με τις αρχές και τις αξίες της Ορθόδοξης Πίστης μας και του ακαταμάχητου Ελληνισμού, γι’ αυτό, τα είδε να προοδεύουν και να προκόβουν, ν’ αποκτά εγγόνια και να είναι χρήσιμοι και δημιουργικοί πολίτες και επαγγελματίες στην κοινωνία και τον τόπο μας.

Το μεγαλείο του χαρακτήρα του, ο Μακαριστός, το έδειξε και κατά τη διάρκεια της επάρατης ασθένειας, που τον ταλαιπωρούσε τα δυο τελευταία χρόνια.

Με αξιοπρέπεια, υπομονή, γλυκύτητα, καρτερία και θάρρος, έδωσε τη μάχη με την ασθένεια.

Σ’ αυτή τη δύσκολη μάχη είχε τη συμπαράσταση, τις φροντίδες και την αγάπη των παιδιών, τόσο των αγοριών, όσο και της αγαπημένης του Βενετίας και των εξαίρετων νυμφών του.

Παρά την κλονισμένη υγεία του, μέχρι πριν από δυο (2) περίπου μήνες λειτουργούσε ακούραστα. Του χρωστώ, προσωπικά, ευχαριστίες για τη αφειδώλευτη πατρική αγάπη, με την οποία με περιέβαλε, τις συμβουλές, τις οδηγίες και τα σοφά λόγια που μου έλεγε, αλλά και γιατί, βαρειά ασθενής όντας, στις 27 Φεβρουάριου 2014 ζήτησε μόνος του και ήρθε στην Άνω Βλασία και τέλεσε την εξόδιο ακολουθία της προσφιλούς μητέρας μου.

Τα παραπάνω χαρίσματα και την πολυσχιδή προσφορά του Μακαριστού πατρός Γεωργίου, στην πόλη μας και στον Δήμο μας, εκτίμησε και έλαβε υπόψη του και το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Καλαβρύτων και σε έκτακτη συνεδρίαση του, χθες, με την αναγγελία του θανάτου του, αποφάσισε:

  • Να παραστεί στην εξόδιο ακολουθία του.
  • Αντί στεφάνων να καταθέσει, χρηματικό ποσό, εδώ στην κεντρική Εκκλησία μας, της Κοιμήσεως Θεοτόκου.
  • Να παραστεί η Φιλαρμονική του Δήμου, εκτελώντας πένθιμους ήχους στην τελική πορεία του προς το κοιμητήριο.
  • Να διοργανώσει, σε συνεργασία με την οικογένεια του και το Σεβασμιότατο Μητροπολίτη μας ειδική εκδήλωση με αναφορά στο έργο και στην προσφορά του.

Ο Μακαριστός πατέρας Γεώργιος, έφυγε για τους ουρανούς και τους αγίους και αγγέλους και μπορεί δίκαια να επαναλάβει:

«Τον αγώνα τον καλόν ηγώνισμαι. Τον δρόμον τετέλεκα. Την πίστιν τετήρηκα. Λοιπόν, αποκειταί μοι, ο της Δικαιοσύνης στέφανος, ον αποδώσει, ο Κύριος, εν εκείνη τη ημέρα, ο Δίκαιος κριτής».

Σεβαστέ Μακαριστέ μας πατέρα Γεώργιε, Παπαγιώργη μας, η πόλη και ο Δήμος Καλαβρύτων σε αποχαιρετούν. Οι πιστοί πολίτες των Καλαβρύτων και όλης της επαρχίας μας σε αποχαιρετούν.

Ο Δήμαρχος των Καλαβρύτων και οι προηγούμενοι Δήμαρχοι Αθανάσιος Παπαδόπουλος και Τάκης Νικολάου, που αγάπησες και συνεργάστηκες, σου, φιλούμε, ευλαβικά, το χέρι.

Σ’ ευχαριστούμε, για όσα πρόσφερες στην πόλη και στο Δήμο μας.

Σ’ ευχαριστούμε και για τον άξιο διάδοχο που μας αφήνεις, τον εξαίρετο πατέρα Κωνσταντίνο Μητρόπουλο, ο οποίος θα συνεχίσει το έργο σου και θ’ αγωνισθεί για το καλό και την περαιτέρω πρόοδο της τοπικής μας εκκλησίας.

Καλό παράδεισο, Μακαριστέ πατέρα Γεώργιε.